Welke goden aanbaden de Germanen VOOR ze migreerden naar wet West-Romeinse rijk?

Ik heb een spreekbeurt, maar vindt moeilijk informatie over de natuurgoden die ze aanbaden en het runenschrift.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Wodan/Wotan/Woden) - Alvader, god van wijsheid, oorlog, dood en poëzie. Woensdag is naar hem genoemd; (Donar) - god van de donder en het weer, grootste vijand van de Jotuns (reuzen). Donderdag is naar hem vernoemd Fro/Freyja) - god(in) van liefde en vruchtbaarheid. Er is onenigheid of Frey en Freya nu 1 of 2 godheden zijn. Freya is volgens sommigen dezelfde als Frigg, de vrouw van Odin; Frige/Friia) - god(in) van liefde en vruchtbaarheid. Echtgenote van Odin/Wodan. Vrijdag is naar haar vernoemd; Tiwaz) - god van oorlog, rechtspraak en moed, god van het ding (oude volksvergaderingen). De dinsdag is naar hem vernoemd; Baldur/Balder) - god van schoonheid, goedheid en puurheid; Loke/Loge) - Loki is eigenlijk een Jotun (reus). God van chaos en leugens. Bloedbroeder van Odin. Vader van Fenrir en Jormungand en Hella. Tevens vader van Sleipnir, Odins achtpotige paard. Vele van deze goden werden ook vereerd door andere volkeren/stammen, Odin en Thor zijn min of meer dezelfde als de Slavische goden Veles en Perun, Týr werd bij de Grieken Ares genoemd. Men neemt aan dat in de vroege Noordse/Germaanse mythologie Týr de voornaamste god was, maar dat op een of andere manier Odin zijn rol als oppergod overnam. Er zijn nog tientallen andere goden en godinnen, dwergen, elfen, reuzen en andere wezens die een grote rol spelen in vooral de Noordse mythologie. Van de Continentaal-Germaanse mythologie is in vergelijking met de Noordse maar heel weinig bekend groet

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Germaanse_myt...

http://nl.wikipedia.org/wiki/Germaanse_goden Hier kan je een lijst vinden met de namen van alle goden die de Germanen aanbaden.

En over het runenschrift vind je een boel op http://nl.wikipedia.org/wiki/Runen Ze werden oorspronkelijk gebruikt om de goden te ‘raadplegen’. Beukenhouten stokjes met tekens die een principe voorstelden. ‘Geluk’, ‘ijs’, ‘zege’, ‘doorn’ etc. Pas later werden ze als schrift gebruikt. De Duitsers noemen letters nog steeds ‘Buchstaben’, beukestokjes. Overigens, in het Engels werden een paar runen nog lang gebruikt. Tot 1000 werd de ‘wynn’ (lijkt op een p) gebruikt voor w en –tot nog later - de ‘thorn’ (lijkt op p met naar boven verlende stok) voor th (allebei klanken die in het latijn geen eigen letter hadden). Die laatste vind je nog steeds verstopt in ‘t Engels, in quasi-ouderwetse namen als “Ye Olde Bookshoppe”. De thorn, vooral veel gebruikt in het lidwoord ‘the’, werd verward met de y. Kijk maar naar de grafsteen van Shakespeare (±1600): http://shakespeareobra.files.wordpress.com/2008/08/epitaph.jpg

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100