Hoe kan een lezer zich het best inleven in een boek?

Door de lezer als hoofdpersoon te gebruiken? Door in de tegenwoordige tijd te schrijven? Door sterk op het visuele van de omgeving gericht te zijn?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Aandacht in lezen helpt... Als je met aandacht een boek leest pakt het boek jou en niet andersom... Als je echt in een boek zit, weet je niet dat je leest... Als je weet dat je leest zit je niet meer in het boek... Het is dus of het een of het ander... Dus uit schrijversperspectief, zorg dat je een karakter hebt waarin men zich kan herkennen... Kies je ´n "Hitler" als hoofdrolspeler, dan weet je dat zich bijna niemand kan identificeren met je personage... Het verhaal dat je hoofdpersoon meemaakt moet ook een waarheidsgehalte hebben... Doald Dahl is daar meester in, hij schetst alledaagse werelden met net een paar zeer onalledaagse gebeurtenissen tot het hele verhaal meestal een absurde wending neemt... In de tegenwoordige tijd schrijven helpt de lezer het verhaal te pakken, inderdaad... En zaken helpen realiteit te worden in je verhaal als je er andere zintuigen bij haalt bij de beschrijving van zaken... Verder zul je toch talent moeten hebben om pakkend te schrijven...

Een boek lezen is een intiem gebeuren. De lezer creëert zijn eigen verhaal al lezende. Daar kan je als schrijver niks aan doen.

Dat verschilt per persoon. Ik vind boeken die in de ik-vorm geschreven zijn erg prettig, omdat ik nooit hoef na te denken over wie de hoofdpersoon ook alweer is, dat is ik. Mijn broer en schoonzus komen echter niet door boeken in de ik-vorm heen, die vinden dat echt weer vreselijk. Boeken in de tegenwoordige tijd geschreven vind ik veel vlotter dan wanneer ze in de verleden tijd geschreven zijn.

Het intens inleven in een boek of in d personages of in de plot vraagt rituelen : mentale voorbereiding, tijd, gezelligheid, lichtinval, nacht of dag, bed of sofa enz. Rituelen verschillen van persoon tot persoon. Ik ken mensen die zich perfekt in een boek inleven in een cafe aan een tafeltje. Veel hangt ook af van het thema, de schrijver en het plezier dat men aan het lezen beleeft. Soms leg ik een boek weg omdat het te snel gaat en je wil toch wat langer genieten van het boek.

Ik zelf pak meestal een boek wat me echt heel mooi lijkt en als de buitenkant mij aanspreekt, kijk ik er naar uit om hem te gaan lezen. Dan neem ik er ook de tijd voor en richt ik me helemaal op het boek. En vergelijk ik mijzelf als vanzelf met de hoodpersoon. Als je het een mooi boek vind gaat het denk ik gewoon vanzelf. Ik hoef er geen moeite of wat dan ook voor te doen. Dat wat je zelf aanspreekt, lijkt mij is voor iedereen anders.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100