Hoe weet je, als beginnend schrijver, dat je geen plagiaat pleegt? Dat je een origineel verhaal verzint?

Ik wil heel graag een keer een goed boek schrijven. Maar heel veel is al eens beschreven.... Hoe kom je erachter of de strekking van je verhaal origineel is?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Daar hoef je je niet druk om te maken. Meestal is het zo, dat als je zelf niet de uitdrukkelijke bedoeling hebt, om plagiaat te plegen, het ook geen plagiaat zal zijn. In een goed verhaal zitten zoveel lijnen, personages, handelingen, volgorde van gebeurtenissen, plots en onverwachte wendingen, dat plagiaat bijna onmogelijk is. Je hebt meer kans om 2 keer de hoofdprijs in de loterij te winnen in een jaar, dan problemen met plagiaat in een roman. Natuurlijk kun jij in je thriller iemand laten vermoorden met een nagelschaartje, en zal dat ook al in 20 andere thrillers zo zijn beschreven, maar dat betekent helemaal niet dat het dan plagiaat is. Dan moeten er veel meer overeenkomsten zijn, en de kans dat dat gebeurt is bijna uitgesloten. Maar er is ook nog een extra garantie: je boek zal uitgegeven moeten worden, en als je uitgever, of de redacteur die je boek redigeert, ook maar het minste vermoeden zal hebben dat hier sprake kan zijn van plagiaat, zullen ze het zekere voor het onzekere nemen. Of niet uitgeven, of je verhaal aanpassen. En zo ver hoeft het nog niet eens te komen, want voor je naar een uitgever stapt, heb je je roman ook al aan flink wat vrienden en familieleden laten lezen. Maak je dus geen zorgen.

Het doet er niet toe of het verhaal dat je vertelt, origineel is. Het gaat erom dat dat de manier waarop jij het vertelt (je stijl, opbouw en woordkeuze) origineel is. Dat maakt het jouw verhaal.

Een groot deel van de wereldliteratuur is helemaal niet origineel qua strekking. Jongen wordt verliefd op meisje - allerlei moeilijkheden - ze krijgen elkaar wel/niet, Iemand wordt geboren-maakt van alles mee - gaat dood. om maar een paar voorbeelden te noemen. Het gaat er om wat je binnen die "strekking" te vertellen hebt, welke beelden je oproept, welke emoties je overbrengt of welke inzichten je brengt, welke vragen je bij de lezer oproept.

Je schrijft niet op de manier zoals anderen schrijven, maar zoals hoe JIJ het schrijft. Je aapt niet iemands stijl na, je schrijft zoals jij je verhalen vertelt, niet hoe iemand anders het doet. En dan doet het er niet toe of jij een verhaal schrijft die al door anderen is geschreven. Het gaat erom hoe jij het overbrengt op anderen. De een vindt die schrijver goed, de ander weer die andere, maar die zijn in geen velden of wegen met elkaar te vergelijken. Het maakt geen bal uit of je over iets schrijft wat al is beschreven, want bijna elk mens krijgt kinderen, bij iedereen gaat er iemand dood, bijna iedereen maakt ellende mee in zijn leven en het is maar net hoe je ermee omgaat of hoe je het vertelt. Als je dat in gedachten houdt, dan kan je prima schrijven over onderwerpen die jou persoonlijk boeien. Of er nou een miljoen keer over geschreven is of niet, elk verhaal los van elkaar is bijzonder. Laat maar eens vier mensen hetzelfde verhaal vertellen, bijvoorbeeld over een begrafenis of een huwelijk waar ze allevier waren, je zal zien dat ze allemaal een ander verhaal vertellen, en toch is het dezelfde gebeurtenis! Terwijl ze er allemaal waren op dezelfde locatie. Iedereen ervaart iets heel anders. En als je dat in gedachten houdt, dan ontdek je dat elk verhaal op zich uniek is. Zoals elk mens dat ook is. Als je op dezelfde manier gaat schrijven als die ene schrijver... en precies dezelfde soort verhalen schrijft... dan is gewoon omdat die schrijver je inspireert. Maar over het algemeen is plagiaat hetzelfde als precies iemands boek overschrijven en niet melden welk boek het is, en dan vervolgens jouw eigen naam erboven / onder te zetten en dan uitgeven onder een totaal andere titel en roepen dat jij het hebt geschreven, dát is plagiaat.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100