Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

kan je als je terminaal bent beter een atheistische arts hebben?

een aparte vraag, maar vroeg me dit zo af. stel je bent terminaal en hecht sterker aan kwaliteit van leven dan aan kwantiteit. en wil bij de eerste echte ongemakken liefst zo ernstig verdoofd worden met morfine tot de dood er op volgt.

ik kan me voorstellen dat een gelovige arts zich uiteindelijk meer onderwerpt aan de Bijbelse waarde van elk leven tegen elke prijs in stand houden dan de wens van de patient.

zou het handig zijn als preventieve actie, aan te geven zoiezo niet door een gelovige arts te willen te worden behandeld?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het blijft een moeilijke kwestie. Mijn schoonmoeder had een euthanasieverklaring en het ziekenhuis waarin zij uiteindelijk werd opgenomen bleek een christelijke achtergrond te hebben waardoor euthanasie nogal een probleem bleek. Overbrengen naar een ander ziekenhuis was om diverse redenen geen optie. Het leven van mijn schoonmoeder was echt ondraaglijk. Ze had alvleesklierkanker, enorm veel pijn en er moest dagelijks zo'n 5 liter (!!!) vocht uit haar lichaam gehaald worden. Wij hebben een hele strijd geleverd met het ziekenhuis maar het bleef maar hangen in nog een gesprek en nog een gesprek en nog een gesprek. En hoe we ook smeekten, er kwam altijd nóg een gesprek. Uiteindelijk is mijn schoonmoeder na drie weken overleden, waarbij de laatste twee weken flink morfine werd toegediend maar de pijn bleef. Daarbij kwam dat ze door de morfine enorm ging hallucineren, prettige dingen maar ook enge dingen. Ik gun werkelijk niemand, maar dan ook niemand zo'n einde. En het valt niet te bewijzen maar ik denk werkelijk dat dit verlengde lijden (want dat was het) in een niet-christelijk ziekenhuis niet aan de orde was geweest.

Nee, want een arts mag niet handelen op grond van zijn geloof. De terminale patiënt kiest wat hij wil, de arts heeft hier eigenlijk niets over te zeggen. (Het is wel slim om alles op papier vast te leggen van wat je wil en hoe je het wilt anders heb je dat gezeur van hij kan geen beslissing meer maken dus wij maken de beslissing wel). Probleem opgelost lijkt me zo.

Mijn schoonvader heeft gekozen voor passieve euthanasie. Zijn arts gaf hem alle ruimte en objectieve informatie om die beslissing te maken en heeft zeer goed geholpen. Tot het laatste moment hield deze arts ook de optie van actieve euthanasie open. Deze arts was katholiek, duidelijk niet alleen in naam maar ook echt in geloof. Net als veel van de hulpverleners die we die laatste weken gezien hebben, die geen van allen enige afkeuring van de gang van zaken lieten merken, en juist in tegendeel alles deden om het mijn schoonvader naar zijn eigen wens zo gerieflijk mogelijk te maken. Ook toen dat 'gerieflijk maken' inhield dat ze de dosis zo moesten verhogen dat het zijn overlijden zou kunnen bespoedigen. Ze zullen best bestaan, artsen die vanuit hun geloof niet mee willen werken aan euthanasie, maar dat is zeker niet de regel. Als je terminaal bent, kun je vooral het beste deze dingen preventief met je eigen arts bespreken, en dan merk je vanzelf of jouw arts zo'n uitzondering is die er niet aan wil meewerken. Overigens: het voorbeeld dat jij noemt, verdoven met morfine tot de dood erop volgt, werkt in de praktijk iets anders. Aan alleen morfine heb je uiteindelijk niet genoeg. Bij passieve euthanasie (ook wel palliatieve sedatie) wordt je verdoofd én in slaap gebracht, tot je overlijdt aan de gevolgen van je ziekte of aan vochtgebrek. Voor de kerk is dit geen echte euthanasie (je sterft aan natuurlijke oorzaken) en is dit toegestaan.

Het hebben van een gelovige of ongelovige arts mag daar geen invloed op hebben. Als het maar een menselijke arts is,doe onderkent,dat er sprake is van ondraaglijk lijden.

Je zult hoe dan ook een euthanasieverklaring moeten hebben. En bij actieve euthanasie, waar jij het nu over hebt, moeten er drie artsen bij zijn. Dus je zult sowieso ook andere artsen moeten benaderen. Stel dat je huisarts op basis van zijn/haar overtuiging niet wil meewerken, dan zul je drie anderen moeten zoeken in plaats van twee. Als 'preventieve actie' zou je beter met je huisarts kunnen overleggen hoe die tegenover dit soort dingen staat, dan weet je waar je aan toe bent mocht het ooit zo ver komen.

Als je terminaal bent, ben je vooral geholpen met een goede en betrokken, betrouwbare arts. Mocht je euthanasie willen dan zal een gelovig arts die dit niet wil doen je doorverwijzen naar een collega die dat wel wil doen. Je hoeft niet bang te zijn dat een goede gelovige arts je laat creperen. Deze zal -ook bij een ander persoonlijk inzicht- je niet belemmeren in het verkrijgen van de hulp/procedure die jij wilt. Daar staat tegenover dat gelovige artsen vanuit hun geloof je als lijdend mens sterk terzijde zal staan en misschien dat die betrokkenheid je zoveel steun geeft dat je met goede pijnstilling een menswaardig sterven gegund is. Mocht je dat niet aankunnen dan zal deze arts uit eerbied voor jou dus doorverwijzen. Doet de arts dit niet, dan vind ik dat deze daarin faalt. Nimmer maag een arts je de eigen geloofsvisie opdringen, een gelovig arts mag je wel bemoedigen en troosten en dat zal deze arts dan ook doen. Een atheistische arts zal misschien pragmatischer handelen en dan kan het gevaar bestaan dat er te snel voor euthanasie gekozen wordt, ik heb hier helaas persoonlijke ervaring mee.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100