Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Welke andere manieren zijn er om van je hyperventilatie af te komen en kan je er nog over heen groeien als je in puberteit zit?

Ik heb last van hyperventilatie ( om de zoveel tijd heel diep inademen), en heb dit nu 2 jaar. Ik ben 13 jaar, en wordt er inmiddels helemaal gek van! Ik ben naar de huisarts geweest en die stuurde me door naar de therapeut maar hier werd ik na 2 behandelingen alweer weggestuurd, omdat ik de oefening al beheerste. ( dat was het verschil voelen tussen de borst en buikademhaling) Mijn vraag dus wat moet ik doen? Ik ben radeloos.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik heb zelf tussen mijn 15e en 18e vaak last van hyperventilatie gehad. Alles ging dan draaien en ik werd misselijk. Totdat iemand me aanraadde om op yoga te gaan. Daar moest ik eerst niks van hebben, maar na een half jaar yoga heb ik er nooit (ben nu 46) echt nooit meer last van gehad.

Hyperventilatie groei je niet overheen. Je zal dit goed moeten aanpakken om te voorkomen dat het een keer terug komt. Alleen ademhalingsoefeningen zijn niet genoeg, je kan beter zoeken naar de oorzaak. Haptonomie is een mooie methode, dan kijken ze echt naar de oorzaak en jou als persoon, je gevoel. Zoek iemand die zich specialiseert in hyperventilatie. Voor nu kan je proberen er niet alleen op te letten dat je door je buik ademt (wat natuurlijk wel heel belangrijk is), maar let er ook eens op hoe veel je eigenlijk ademt. Je hoeft namelijk geen adem te hálen, het komt vanzelf wel. Probeer heel langzaam in te ademen.. even vast te houden.. en heeel lang en traag weer uitademen.. en weer vasthouden. Altijd door de neus. Je mag best een beetje gevoel van luchthonger krijgen, hiermee laat je jezelf zien dat zo diep ademen helemaal niet nodig is, je kan met veel minder. Laat anderen je er ook op wijzen als je diep ademt, zucht of gaapt. De kunst nu is om zo min mogelijk te ademen, zo rustig mogelijk. Het terug brengen tot een normale ademing.

Jawel, je kunt er wel over heen groeien. Officieel blijf je altijd hyperventilatie patiënt, maar ik heb sinds halverwege mijn puberteit geen aanvallen meer gehad. Ze noemen je dan 'aanval-vrij' want genezen zal je nooit verklaard (kunnen) worden (weet niet waarom), maar volgens mij ben ik er gewoon over heen gegroeid. Fysiotherapie heeft bij mij ook nooit zo geholpen, op het moment van de afspraak bij de fysio kon ik prima door buik ademen, maar zodra ik thuis was, ademde ik toch weer (onbewust) via de borst. Wat bij mij hielp wanneer ik aan het hyperventileren was, was als iemand mij liet schrikken. Dat klinkt misschien raar, maar door die schrikreactie kreeg mijn ademhaling een optater (je stopt heel even), waardoor ik daarna weer rustiger kon gaan adem halen. Nou schrik ik vrij makkelijk, dus was het bij mij niet zo heel moeilijk die schrikreactie op te wekken, maar je kunt het eens proberen? (Of nou ja, iemand in je omgeving moet het een keer proberen :P Die moet jou laten schrikken). Ook kan het bij sommige mensen helpen om in plastic zakje te ademen (moet je hem over je neus en mond zetten), maar dat moet maar net je ding zijn. Persoonlijk werd ik alleen maar panisch van het idee dat ik dan nog minder lucht zou krijgen (dat leek voor mijn gevoel zo) dus ging ik nog feller hyperventileren...Verandering van concentratiepunt kan ook helpen. Als iemand rustig tegen je praat, zodat je je op iets anders dan je ademhaling kan gaan concentreren. Eventueel medicijnen al je huisarts dat goed vind en jij dat wil (Ventolin bijvoorbeeld).

Wat mij altijd helpt is mijn handen op me onderbuik leggen en zorgen dat me ademhaling onder me navel komt, daarbij ga ik ook anders met stress om , rustiger, en ik probeer het ook te vermijden. Weet niet of je er iets aan hebt maar probeer het , s6

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100