Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Mag een comapatient geeuthanaseerd worden zoals een terminaal zieke?

Als voorbeeld even friso, stel dat hij zefstandig ademt maar na bijvoorbeeld 2 jaar nog steeds niet is bijgekomen en de artsen die mogelijkheid ook eigenlijk uitsluiten. Mag er dan besloten worden tot euthanasie? zoals dat hij terminaal zieken ook gebeurd?

Weet jij het antwoord?

/2500

Als hij een euthanasieverklaring heeft afgegeven dan wel vraag me af wat er gaat gebeuren.

Volgens de Nederlandse wet is euthanasie bij comapatiënten niet toegestaan. In de eerste plaats is daar een schriftelijke wilsverklaring van de patiënt voor nodig: het moet dus zijn/haar eigen wens zijn. Verder moet er sprake zijn van "uitzichtloos en ondraaglijk lijden"; een lijden waarvan de patiënt zich bewust is. Artsen, maar ook nationale en internationale commissies die zich specifiek met deze problematiek hebben beziggehouden, zijn tot de slotsom gekomen dat patiënten die in coma liggen niet "lijden".

Bronnen:
http://medischcontact.artsennet.nl/Nieuws-...

Er kan besloten worden de behandeling te staken als blijkt dat enige mate van herstel absoluut onmogelijk is. In Italie is dit een issue geweest en heeft er zich een politiek gevecht op het hoogste niveau afgespeeld om een behandeling van een comateuze vrouw te staken. Bij autopsie bleek dat er inderdaad van de hersenen die met het bewustzijn te maken hadden nauwelijks nog iets over was. In de medische praktijk wordt het als inhumaan gezien patienten die geen bewustzijn meer vertonen en ook weer zullen gaan vertonen (voordat daar zekerheid over is moet de toestand lange tijd (ca een jaar) nauwlettend worden gevolgd. Op een bepaald moment besluit men dan de instandhouding van het leven te staken omdat de praktijk heeft uitgewezen dat langer wachten op herstel van het bewustzijn geen enkele zin heeft.

Gister hoorde ik in t nieuws dat artsen om de zoveel tijd (maanden) overleggen of het nog zin heeft de begandeling voort te zetten. Hun mening daarover delen ze met de familie. In de basis zou het afhankelijk zijn of de patient ook een wilsbeschikking heeft. Is dat niet het geval en de artsen lijkt het beter de behandeling te staken dan is de keus aan de directe familie. In dit geval zou dat Mabel in eerste plaays zijn. Dan is er nog euthanasie als actief iets doen, zoals bv de stekker eruit trekken zodat ademhaling stopt (maar 'we' gaan ervan uit dat Friso zelf ademt) en er is ook nog zgn passieve euthanadie, dat is dat ze bv complicaties niet meer behandelen, niet meer zouden reanimeren mocht dat nog eens nodig zijn. Het verschil in beide vormen euthanasie zal door artsen ook meegenomen worden in hun afweging of verdere behandeling nog zin heeft.

Nee, dat mag niet. In Nederland niet, en volgens mij mag het nergens. Volgens de Nederlandse wet is euthanasie alleen toegestaan wanneer de patiënt daar zelf nadrukkelijk om verzoekt. Bovendien moet dit verzoek door een tweede arts beoordeeld worden (in Nederland meestal een SCEN-arts, die zijn hier speciaal voor opgeleid) en moet ook die zich ervan verzekeren dat aan alle zorgvuldigheidseisen is voldaan, en dat levensbeëindiging heel nadrukkelijk de wens van de patiënt zelf is. Dat betekent dat euthanasie per definitie niet kan wanneer de patiënt niet zelf bewust is. De levensbeschikking waarover hierboven gesproken wordt, kan dan ook nooit worden opgevat als een euthanasieverzoek. Al was het alleen maar omdat niemand kan weten of dat wat de patiënt vooraf heeft beoordeeld als "ondraaglijk lijden" nog steeds ondraaglijk is voor de patiënt wanneer hij het daadwerkelijk meemaakt. Zo'n beschikking kan dus hooguit worden opgevat als een verzoek om niet te reanimeren, geen kunstmatige levensverlengingen toe te passen, en niet meer te behandelen wanneer iemand in een eerder omschreven situatie terecht is gekomen en bijvoorbeeld een infectie krijgt waarvoor normaal gesproken antibiotica zou worden voorgeschreven. Bij patiënten die afhankelijk zijn van beademing, zal - wanneer er geen enkel uitzicht is op herstel - besloten worden om de beademing stop te zetten. Als iemand zelfstandig ademt, is zo'n besluit altijd moeilijker. Ook dan kan besloten worden om niet meer te behandelen, en dat bestaat er dan uit dat er geen kunstmatige voeding en vocht meer gegeven wordt. Dit wordt ook wel 'versterven' genoemd. Zo'n beslissing is voor de familie vaak moeilijk om te nemen, omdat natuurlijk altijd de hoop leeft dat iemand nog enigszins bij bewustzijn is. En het is natuurlijk waar dat áls de patiënt nog enige basale functies heeft, of wel bewustzijn heeft maar dit niet kan communiceren, de patiënt zal sterven terwijl hij vreselijke honger en dorst heeft. Dat, en het feit dat mensen nu eenmaal altijd blijven hopen dat hun geliefde die ene uitzondering zal zijn die toch nog bijkomt uit zo'n langdurig coma, maken dit soort beslissingen ontzettend moeilijk. Toegevoegd na 3 uur: Voor de volledigheid: patiënten in een vegetatieve staat waarbij de voeding wordt stopgezet, sterven meestal erg vredig. De lichamelijke reacties bij niet-eten veroorzaken een milde euforie. Echter, wanneer iemand eigenlijk locked-in is en bewustzijn heeft, zal de patiënt in de eerste dagen zeker honger hebben.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100