Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Hoe kan ik mijn leven weer oppakken nu ik al twee jaar def thuis zit met hartfalen en bijna niets meer kan?

Heb nu een icd (soort pacemaker) ingebouwd gekregen, maar deze brengt weinig verbetering. Ik denk dat het grootste probleem voor mij is, dat ik geen toekomst meer zie in mijn leven en dat ik vaak met de gedachte rondloop, wat doe ik hier nog, het zou beter zijn (speciaal voor mijn vriendin) dat ik er niet meer was, maar ik wil niet dood gaan, ik wil weer kwaliteit van leven.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

waarom vul je dit op deze manier in voor je vriendin, is hier een reden voor of zit je relatie op het moment scheef door welke oorzaak dan ook? probeer hier over te praten, misschien zit je op het verkeerde pad door deze gedachte waardoor je alles in een ander perspectief ziet. laat de toekomst niet afhangen en invullen door wat je NIET kan want dan is het idd een probleem. wat vind je leuk? wat is voor jou belangrijk? waar liggen je interesses? waar sta jij voor? probeer dit helder te krijgen. kijk welke invulling je WEL hieraan geven kan. op de manier dat jij kan zien en ervaren dat je wel degelijk belangrijk bent en een verschil kan maken voor anderen en je vriendin, je omgeving, je familie, je kennissen. kan je nog uitjes maken? het mooie weer komt er aan. als je niet lang kan wandelen zoek dan een omgeving waar bankjes staan (langs het water?) neem lekkere broodjes mee geniet van de omgeving. sta jezelf even toe om het los te laten. doe dingen op jou tempo. kijk waar je grenzen liggen met je icd, ontdek wat je WEL kan. zoek en vind de kwaliteit van leven! het is moeilijk als er een grauwe sluier ligt over je toekomst, puur en alleen omdat dit gevoel van jou niet meer is dan een bepaalde gedachte op dit of een bepaald moment. als je er zelf niet uitkomt zoek hier dan hulp bij. het leven is nog even mooi, ook als je beperkt bent en hier is mee te leven als iemand je kan helpen door een duwtje in je rug zodat je er weer een invulling aan kan geven. los laten wat niet meer kan, los laten wat je remt. blijf niet hangen hierin want dan veranderd het niet. ik weet dat het makkelijker gezegd is dan gedaan, maar het is echt niet onmogelijk!! jij bent het ook gewoon waard om weer volop in het leven te staan net als ieder ander. los van je beperking maar gewoon als mens zijnde, met de mogelijkheden die voor jou haalbaar zijn. dus wat jij nog doet bepaal je door je doel te stellen en je hiervoor in te zetten. bijt je hierin vast, vind motivatie en ga verder. zie en ervaar dat je wel degelijk een waardevol persoon bent! succes!

Ga leuke dingen doen waar jij je goed bij voelt en die fysiek niet heel erg inspannnd zijn zoals golfen of de bioscoop

Hierover zou je eens moeten praten met de cardioloog. Als je icd niet voldoende verbetering geeft zijn er misschien nog andere mogelijkheden om je hartfalen te verhelpen. Wij kunnen hierover geen uitsluitsel geven, maar je cardioloog is hiervoor de meest aangewezen persoon.

Ik zeg ook dat je beter kunt denken aan de dingen die je nog wel kunt doen ipv aan de dingen die je niet meer kunt. Probeer positief te zijn en te genieten van bijv kleine dingen zoals het mooie weer nu :-). Anders is het misschien verstandig om met je arts te praten en ook met een psycholoog. Zij kunnen je wel helpen om je beter te gaan voelen en de dingen weer wat op te pakken. Het is niet gemakkelijk maar beter dan in deze negatieve gedachten te blijven zitten. Heel veel succes en sterkte!!

Het is zwaar als je actieve leven opeens afgebroken wordt. Je vraag je dan inderdaad af of niet alleen maar tot last bent van iedereen. Maar het enige dat je kan doen is vechten tegen deze gevoelens en proberen er toch nog iets van te maken. Als er weer een betere fase aangebroken is na het hartfalen, is het vaak goed om actief te zijn, voor het verbeteren van de conditie of het op peil houden ervan. Zorgen voor dagelijkse, gedoseerde activiteiten is hierbij belangrijk. Het is tevens van belang te weten dat u niet veroordeeld wordt tot gedwongen rust. Het gaat erom de activiteiten beter te leren verdelen, met het inlassen van pauzes. Dit vraagt wat aanpassingstijd. Mensen met hartfalen zeggen vaak dat er goede en slechte dagen zijn. Houd hier dan ook rekening mee en pas de inspanningen aan. De arts, fysiotherapeut of hartfalenverpleegkundige kunnen u adviseren over de juiste vorm en hoeveelheid inspanning en over de mogelijkheden die het ziekenhuis of sportcentra hiervoor bieden. Veel sterkte en goede moed!

Bronnen:
http://www.zol.be/internet/patienten/patie...

Ga gewoon leuke dingen doen als je niet meer kunt werken of al met pensioen bent. Doe ik ook na eerst een hartaanval en een paar maanden later een bypass-operatie. Man het leven is nog lang niet afgelopen hoor ook al zit je thuis. Zoek wat fijne hobby's en ga wat meer met vakantie als je het je kunt veroorloven. Die moeten niet al te druk zijn. Ik ging in januari naar Egypte en had ook een excursiepakket genomen. Dat is echt teveel, merkte ik. Je moet wel actief zijn maar je moet niet opgejaagd worden. Zoek ook mensen in je omgeving om een kopje koffie mee te drinken en lekker te praten. Daar knap je ook van op. Niet suf voor je uit blijven zitten kijken hoor.

Het klinkt of je het rouwproces overslaat! Dat zul je eerst kunnen aanpakken. Na een ingrijpende gebeurtenis in je leven dient deze verwerkt te worden en dan Kunnen er na een periode van rouw en boosheid weer ruimte zijn voor geluk, blijheid en kwaliteit van leven! Succes

Ga is praten met een psychiater, hetgeen wat je hebt meegemaakt gaat je niet in de koude kleren zitten en voor je vriendin is het helemaal niet beter als je er niet meer zou zijn , zoals ik het een beetje lees ben je depressief( aan het worden ) dus zoek hulp en wees er niet bang voor , een psychiater kan je echt helpen

Poeh..... dat is allemaal niet niks!!!! Heb je alles wel goed kunnen verwerken? Dit is wel heel veel allemaal. Gelukkig zie je ook in, dat je graag weer kwaliteit van leven wilt. Ik weet niet, of je al eens bij een psycholoog bent geweest, maar anders lijkt me dat een goed advies. Het lijkt mij belangrijk voor je, dat je jouw gedachten gaat proberen te veranderen, en daar kan een psycholoog je heel goed bij helpen. Misschien is cognitieve therapie iets voor je, en/of mindfulness. Hier vind je info daarover: http://nl.wikipedia.org/wiki/Mindfulness Ik wens je heel veel sterkte toe en wijsheid met het nemen van de voor jou goede beslissing!

Ik zelf ben op dit moment 3 jaar thuis bijna door ziekte. Heb een stamceltransplantatie achter de rug en deze is geslaagd. Momenteel ben ik volop werk aan het zoeken ik heb nu wel een toekomst , maar ben ook zeer snel moe. Ik kan je alleen raad geven die ik aan mezelf had gegeven en dit is me zoveel mogelijk bezig houden, neem computer bij je doe daar leuke dingen op. Op de computer kan je meer dingen dan alleen schrijven misschien eens een game spelen enz. De tijd op die manier gaat zeer vlug voorbij. Ook ging ik gaan wandelen ook al kon ik maar 20 stappen zetten en moest ik een bank op zoeken, ik ging op dat moment eigenlijk dood gaan toch deed ik zoveel mogelijk dingen , zelf met mijn dochtertje naar de dierentuin. Ik zelf kon elke keer maar 20 stappen zetten en moest 5 minuten rusten toen. Toch deed het goed om dingen te proberen doen en uiteraard niet te overdrijven want normaal mocht ik bijna niets meer doen. Dus altijd wel luisteren naar je dokter wat je wel mag doen. Wie weet schrijf een boek over je ervaringen bijvoorbeeld of schrijf dingen van je af. Dit zijn dingen die ik allemaal heb gedaan het zijn kleine dingen maar heeft veel waarde . Toen ik wist dat ik op goede weg was en aan het genezen was en me meer dan 1 jaar moest opsluiten thuis om steriel te moeten leven heb ik mijn leven opgevuld met computer tot 80% van mijn dag en dat vulde me wel goed aan omdat je meerdere dingen mee kan doen. Ook boeken lezen. Ik mocht dus nergens naar toe en mocht mijn kind even ook niet meer zien ongeveer 6 maand zodat ik geen kinderziekten zou kunnen opdoen want dat was dodelijk voor me, dus het was voor me zeer zwaar. Maar computer heeft me er door gebracht toen was ik niet meer alleen kon praten via computer , kon chatten via computer en kon schrijven op de computer en ook games spelen op de computer. Op dit ogenblik mag ik veel meer en ga ik gaan wandelen soms , en sinds enkele maanden mag ik nu ook gaan zwemen wat ik ook deed. Ik heb moeilijk momenten gehad maar toch ben ik blij dat ik leef. Het leven ziet er heel anders uit als je op het randje van de dood hebt gestaan alles is mooier de bloemen zijn mooier de lucht ik kan het niet beschrijven maar het lijkt wel de hemel op aarde. Probeer positief te denken dit is heel belangrijk , denk aan de dingen die je nu wel nog kan doen het helpt wel. Probeer bezig te houden met iets te doen iets wat niet zwaar is. Veel sterkte Ritchie

Ga opzoek naar iets wat je wel kan, fen wat voor jou gevoel nog iets opleverd. Ik zelf ben na mijn infarct wat voor de werkgroep jonge hartpatenten gaan doen. Ik was oa pat. Begeleider en heb daar om diversei trainingen gedaa via de ned hartstichting. En de federatie hartzorg in Bunnik. Ik kwam lotgenoten tegen en ook mojn vrouw kwam lotgenoten tegen. Maar wat belangrijk was en is je hoeft niet uit te leggen waarom je iets niet kan.

ik zeg psygoloog! Het heeft mij zeer veel geholpen na mijn hartstilstand en opperatie (ook al 2 jaar 80/100 afgekeurd). Zat in een diepe dip, vooral door acceptatie dat het niet meer gaat zoals het voorheen ging. Nu voel ik me stukken beter. Succes!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100