Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Kan je je eigen sterf moment bepalen? (kanker)

Ik heb het dan niet over zelfmoord.

Mijn schoonvader is ernstig ziek. Kanker, in hoofd, longen, nieren en lever.
Vorig jaar dacht hij dat het zijn laatste kerst zou zijn.

In het laatste jaar is hij erg achteruit gegaan, kan nu eigenlijk niets meer zelf.

Nu komt er weer een kerst aan.

Hij heeft met zijn huisarts afgesproken dat als hij volgend kerst zou halen ze een borrel zouden drinken.
En hij wil graag kerst nog met ons doormaken.
Hij kijkt daar nu erg naar uit.

Hij denkt zelf dat het daarna gedaan is.
Ook mijn man, zijn broer, en schoonmoeder denken dat.

Hij wil geen euthanasie.

Denken jullie dat hij het zelf kan bepalen? Dat je er aan toegeeft, en gaat..

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je kunt, je eigen moment bepalen d.m.v. euthanasie. Mijn man stond een paar jaar geleden voor hetzelfde wat jij schetst. Zonder euthanasie is het een kwestie van afwachten en lijden en lijden en lijden. Ik geloof wel dat 'het opgeven' helpt om het te bespoedigen, dat gold voor mijn eigen vader die d.m.v. het onthouden van vocht en voeding, gewoon niet meer kon. Toen ik aan zijn bed stond, (na een week was dat omdat het met mijn man al ziek was geworden), heeft mijn vader het leven laten gaan. Hij ging snel heen na toediening van de (? wat het middel ook was) morfine? Als je schoonvader niet levens onterend lijdt, houdt hij het waarschijnlijk nog een tijdje vol. Als hij op het punt komt dat zijn ziekte hem gaat onteren, dan raad ik hem en jullie aan erin mee te gaan om euthanasie te verkiezen. Veel sterkte met alles. Toegevoegd na 13 minuten: Wat mijn vader heeft ondergaan heet: Palliatieve sedatie. Ik hoop dat jullie daar niet voor kiezen, wat een mens onterende kwelling. Ik vind dit een vreselijke manier om te moeten sterven. Stel je zelf voor: als je dorst hebt maar dat niet mag lessen, honger, maar het niet meer mag stillen. Ik wist niet wat palliatieve sedatie inhield, nu wel. Dat zou ikzelf nooit willen meemaken, en het spijt mij zeer dat ik/wij het mijn vader hebben aangedaan. Alhoewel hij waarschijnlijk niet had kunnen kiezen voor euthanasie, hij leed niet ondragelijk. (Hoe oneerlijk is het leven om niet te mogen kiezen hoe te sterven) Jullie vader en schoonvader zal misschien wel op dat punt komen dat hij daar wel voor "mag" kiezen. Het is de enige uitweg om met waarde te sterven, is mijn mening. Nogmaals veel sterkte.

Soms is de wil van een mens zo sterk om nog dat ene moment te mogen meemaken, dat het ook lukt. Maar daarna zijn vaak alle krachten verdwenen. Denk aan een terminale oma die nog dolgraag de bevalling van haar tweede kleinkind wil meemaken. Soms lukt dat. Zo geweldig! Een soort einddoel hebben zij zich dan gesteld. Toch een dringende reden om nog even hier te blijven.

Ik geloof daar wel in. Heb eens van dichtbij meegemaakt dat een vrouw ernstig ziek was (ook kanker) en al een tijdje op sterven lag. Haar dochter was zwanger van haar eerste kleinkind en ze wilde heel graag dat kind nog zien. De dochter is bevallen, en ze heeft het kindje nog even vast kunnen houden. De volgende dag is ze overleden. Toen gaf ze er aan toe zeg maar. Veel sterkte.

ik geloof wel dat dat soms kan. mijn oma lag al een hele tijd op sterven en we konden mijn oom in de verenigde staten eerst nooit bereiken. mijn oma had altijd gezegd dat ze al haar kinderen bij haar wilde hebben als ze zou sterven. toen mijn oom na 2 weken aankwam en alle kinderen van haar er waren is ze ook snel overleden. ik heb wel het idee dat ze heeft gewacht zodat ze nog afscheid kon nemen van al haar kinderen. en toen was het goed.

Ik heb meegemaakt dat de wil om te leven, tot een bepaalde gebeurtenis, inderdaad uitmaakt op je sterf moment. Zowel de ene kant op...accepteren en dan zeer snel weg zijn, als de andere kant op...langer leven om iets nog te zien gebeuren. Ik ken zelfs iemand die al jaren geleden opgegeven is...kort na de geboorte van haar jongste kind. Ze leeft nog steeds...met de wil om haar kinderen groot te zien worden. Toegevoegd na 6 minuten: Sterkte en veel moed toegewenst in deze situatie.

Wij hebben dit kortgeleden meegemaakt. Mijn schoonvader heeft wél gekozen voor (passieve) euthanasie. Maar ook zonder die keuze zou hij dat moment waar hij voor vocht, de geboorte van zijn eerste kleinkind, niet gehaald hebben. Twee maanden voordat mijn schoonzusje was uitgerekend was het op, hij had genoeg gevochten, hij was klaar om te gaan. Hij is toen in slaap gebracht, in de volle overtuiging en met de wens dat het snel gebeurd zou zijn. Maar zijn lichaam heeft het dagen langer volgehouden dan hijzelf en anderen hadden gedacht. Ik geloof zeker dat geestkracht een factor kan zijn waardoor mensen het langer volhouden, natuurlijk met grenzen. Maar echt het moment bepalen, eraan toegeven en gaan. Ik vind het een heel mooi idee, maar nu, nadat ik dagen aan zijn bed heb zitten luisteren naar zijn ademhaling, denk ik dat het niet voor iedereen in zo'n situatie is weggelegd.

Ik heb in mijn werk inderdaad de ervaring dat er mensen zijn die kunnen wachten op een belangrijk moment en als dat voorbij is dan kunnen ze het leven loslaten. Heel indrukwekkend en hoe mooi dat ooit kan gaan. Wilskracht is hierbij een indrukwekkende energie. Het is een onderdeel van het afscheid en het na de borrel los kunnen en willen laten van het leven. Geniet er met hem van. Respect

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100