hoe kom je het best over een overlijden heen

als iemand die je heel dierbaar is in april is overleden, wanneer zou je er dan overheen moeten zijn. en hoe kan je dat het best doen?

x

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Geef het een plaatsje in je leven en ga verder met waar je mee bezig bent... Dit klinkt natuurlijk heel erg simpel. Maar ik kan er niets anders van maken... Als ik kijk na het plotselinge overlijden van mijn ex-werkgever in januari. Ik heb gehuilt als een klein kind, terwijl we al twee jaar geen woord meer met elkaar gesproken hadden. Maar die man heeft in de jaren dat ik voor hem werkte zo veel voor zijn personeel betekend. Dat ik het een voorrecht vond dat ik hem heb mogen kennen. En met hem heb mogen samen werken en voor hem heb mogen werken... En dat alleen omdat hij een bijzonder goed mens was... Ik weet het niet Bailey, wanneer je hier overheen zou moeten zijn. Als de persoon je dierbaar is dan zul je hem/haar in ieder geval mee dragen in je hart. En het is aan jou hoe, wanneer en op welke manier je er overheen bent... En dit kan jaren duren... Maar wees niet bang om je tranen te laten zien. Een oud (ik geloof Chinees) gezegd zegt: "Huilen reinigt de ziel!" Toegevoegd op 16-05-2009 14:00:12 En gezegd moet natuurlijk gezegde zijn

Door het helemaal te voelen en niet weg te drukken of te verlichten of te verdoven... Maar dat is waarlijk de beste methode en de snelste... En wanneer je er dan overheen bent is nooit te zeggen en zeker niet geloven wat anderen erover zeggen, als jij tijd nodig hebt, neem die dan... Helemaal voelen, totaal.. Is wel pijnlijk, maar werkt het best... Toegevoegd op 16-05-2009 13:25:02 Je zult het op enig moment moeten accepteren, daar ontkom je niet aan... En alle verdoving, alle afleiding stelt het accepteren uit... Met accepteren kom je in het reine, kom je weer in de wereld, sta je alleen, zonder die ander, radeloos, pijnlijk, je bent beroofd van die ander, boosheid, onbegrip, vragen, had ik maar anders gedaan, had ik maar toch gedaan, komt allemaal op je af... Accepteren en er doorheen gaan... Heel pijnlijk, maar je hebt geen keuze... Je moet verder... Helemaal voelen...

Er is volgens mij geen standaard van "Wanneer je er overheen zou moeten zijn". De ene mens is je dierbaarder dan de andere, dan zal het je meer tijd kosten om er overheen te komen. Neem de tijd. Denk vaak aan hem/haar, denk vooral aan alle leuke dingen die jullie samen gedaan hebben. Wat vooral ook heel belangrijk is: Zorg dat je vrede krijgt met de dood van hem/haar. Één van mijn allerbeste vriendinnen is nu 8 jaar geleden heen gegaan. Haar leven is altijd zwaar geweest, haar hele leven in een rolstoel doorgebracht, altijd moeten vechten en dan ook nog eens op 25 jarige leeftijd sterven... Het kostte me een hele tijd om er vrede mee te krijgen, maar toen me dat eenmaal gelukt was, werd het makkelijker om erover heen te komen. Wat niet inhoudt dat je nooit meer aan die persoon denkt, het houdt alleen in dat je niet meer direct moet huilen als je er weer aan denk.

Ha, die Bailey; Als je bedoelt het overlijden als zodanig is dat volgens mij een kwestie van tijd; op den duur zal de nagedachtenis aan de overledene overheersen en blijven de beste herinneringen over. Het gemis zal waarschijnlijk altijd wel blijven, dat moet je een plaats leren geven. Probeer vooral de dierbare niet te vergeten, tenzij je daar goede redenen voor hebt.

Na het overlijden van mij moeder, met wie ik een innige band had, heb ik me ongeveer een jaar echt verdriet gehad. Daarna werd het iets minder. Het is nu 9 jaar geleden, als nu aan haar denk is dat met een lach om de mond voor de mooie dingen die we mochten beleven met elkaar. Echt verdrietig ben ik er dus niet meer om. De tijd heelt blijkbaar alle wonden?

Dag bailey, probeer niet verdrietig te zijn, hoe moeilijk dat ook is! De ziel kan het voelen, Of dit waar is weet ik niet, heb ik in een boek gelezen. Probeer zoveel mogelijk in liefde aan hem of haar te denken. http://www.geestkunde.net/uittreksels/ab-ongeziene-wereld2.html

Wie of wat je ook hebt verloren, bedenk dat altijd nog de toekomst rest.

Het verdriet slijt heel langsaam Maar het gemis nooit Pas als je eg iemand vergeten ben dan is hij pas eg overleden

Je komt er het best over door elke fase van de verwerking bewust te doorlopen. Dat betekent van de choc fase , onmiddellijk gevolgd door een korte ontkenningsfase en daarna glijdt men in een diepe periode van triestheid ,wederom gevolgd ,maar niet altijd , door een acceptatie periode, indien men omringd is door vrienden en familie om het afscheid te aanvaarden en te verwerken. Deze periode duurt tussen de 3 maanden en enkele jaren, naargelang de intensiteit en de sterkte van de relatie die men had. Sommige mense geraken niet voorbij fase 3 omwille van het feit dat ze zich isoleren van de buitenwereld. Deze curve is vooral het wetenschappelijk werk van Dr. Kübler-Ross, een vrouwelijke arts die zich intens beziggehouden heeft met terminale patienten.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100