Dilemma: vriend in slechte gezondheid, moeder van vriend(in) zakelijke relatie mee

Ik heb een vriend(in) die psychotisch is. Hij/Zij is recentelijk opgehouden met het nemen van zijn antipsychotica, met als -door psychoten veel gebruikte- reden dat hij/zij 'ontdekt heeft dat hij/zij nooit een psychose heeft gehad'. Het gaat slecht met hem/haar. Zijn/Haar moeder is eerstelijnshulp psychologe, bij wie ik (incidenteel; we wisten niet van elkaar wie we waren) een tijdje in therapie ben geweest tegen nagelbijten.

Ik maak me zorgen om deze persoon, en vraag me af: kan ik zijn moeder e-mailen om te overleggen over hoe we nu verder moeten?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik heb een bovenbuurman die neigt naar psychoses (dan gaat het weer een tijd goed _dus_ stopt ie met z'n medicijnen dus gaat dan snel mis). Inmiddels herken ik de tekenen van een aanstaande psychose en ik aarzel absoluut niet om dan zijn begeleider te bellen. Juist omdat ik hem die ellende wil besparen en omdat ik eigenlijk denk dat je een psychose beter kunt voorkomen dan genezen, dat het misschien elke keer moeilijker wordt om te herstellen (ik weet niet of dat klopt trouwens). Daarnaast speelt mee dat alle buren er last van hebben als ie echt uit de bocht vliegt - hij loopt dan dagen lang te schreeuwen, maar hij klinkt zo angstig en eenzaam dan, en hij is duidelijk op dat moment niet in staat zelf de verantwoordelijkheid te nemen. Dus grijp ik in, z'n vaste begeleidster wordt gebeld en die komt dan langs om te kijken of ze hem toch weer zover kan krijgen dat ie zijn medicijnen weer in gaat nemen. Kortom: ik zou die moeder toch inseinen dat het niet goed gaat. Vertel ook maar dat je het een lastige situatie vindt maar dat je vindt dat ze op de hoogte moet zijn. Dan kan de moeder zelf beslissen of ze jou verder wil/kan betrekken bij wat er verder al dan niet moet/kan/zal gebeuren. Veel sterkte!

Moeilijk om een antwoord te vinden, je hebt nl vrienden en vrienden. Als het echt een goede vriend(in) is zal ik samen met hem/haar erover praten en er eerst de huisarts erbij halen. Veel succes en laat me het weten.

ik verkeer op het moment in een vergelijkbare situatie. ik heb er voor gekozen me niet te veel te moeien met het leven van mijn vriend. met als overweging dar het toch een enorme inbreuk op het priveleven van zo iemand is. maar het blijft moeilijk welke afweging je moet maken.

Dat kun je en moet je zeker doen,maar dan zou ik niet mailen,maar bellen,dat lijkt me toch iets persoonlijker.

Dat zou ik zeker doen. Jouw vriend(in) heeft een psychologe als moeder. Die mag verondersteld worden professioneel te zijn. Geef dit soort overwegingen dus uit handen aan volwassenen die er verstand van hebben. Bel even met je zorgen naar haar en zij zal het goed aanpakken, zonder jouw naam te noemen.

Op de vraag: ben ik mijn broeders hoeder?, antwoord ik altijd: ja. Als je iemand ziet verdrinken, moet je hulp roepen, en alle ethische overwegingen maar even laten vallen. Is mijn mening hoor, geef hem voor een betere, maar bevalt me tot nu toe heel goed.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100