Hoeveel informatie wil je hebben?

Als manueeltherapeut behandel ik veel mensen van verschillende leeftijden met nek/schouder/hoofdpijnklachten.
Indien er sprake is van een beperking van een gewricht in de nek wat de oorzaak of in standhouding van de klacht kan zijn, dan pas ik een zogenaamde manipulatie toe.
Dit is met een snelle beweging het betreffende gewricht 'loskraken' zodat de nek weer normaal kan bewegen en de persoon klachtvermindering krijgt.

Vanuit de wetenschappelijke literatuur is bekend dat kraken van de nek niet zonder gevaar is (cijfers van ernstige schadelijke gevolgen variëren van 200.00 tot 2 miljoen nekmanipulaties).

Dit zet mij elke keer weer voor een dilemma. In welke mate dien ik de patiënt te informeren over de mogelijke negatieve gevolgen van het kraken van de nek of kan?

Uiteraard kraak ik pas als ik denk dat het een juiste behandelmethode is, er geen belemmeringen zijn en de wervel / nek 'goed' voelt.

Enfin;
stel je komt als patiënt bij de manueeltherapeut of chiropractor. Wil je dan volledig worden geïnformeerd (voor zover dat al haalbaar is) over hetgeen gedaan wordt? Of vertrouw je blindelings op de expertise van de behandelaar?

En hoe kijk je aan indien je een soort van 'informed consent' formulier moet ondertekenen zodat de behandelaar niet aansprakelijk is mochten er eventueel schadelijke gevolgen optreden (naar Amerikaans voorbeeld)?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk dat de WGBO hier duidelijk in voorziet: # Informatieplicht Uitgangspunt is dat de hulpverlener de patiënt die informatie geeft die de patiënt nodig heeft om zelf op een verantwoorde manier beslissingen te kunnen nemen over zijn gezondheid. Dit betekent dat de hulpverlener de patiënt duidelijk moet informeren over de aard en het doel van het onderzoek of de behandeling, de risico's en de eventuele alternatieven. Er zijn 2 uitzonderingen hierop: de hulpverlener mag informatie achterhouden als hij na overleg met een andere hulpverlener van mening is dat het informeren ernstig nadeel voor de patiënt oplevert. Als de patiënt geen inlichtingen wil, houdt de hulpverlener zich hieraan, tenzij dit het belang van de patiënt schaadt. De hulpverlener is vrij in de dosering en de timing van het informeren. Dit moet worden afgestemd op de persoonlijke situatie van de patiënt. # Toestemmingsvereiste Voor iedere geneeskundige behandeling is toestemming van de patiënt vereist. Zonder deze toestemming kan de hulpverlener geen behandeling starten of voortzetten. Als de patiënt dat wil, legt de hulpverlener schriftelijk vast voor welke verrichtingen de patiënt toestemming geeft. Bij niet-ingrijpende verrichtingen mag toestemming als gegeven worden verondersteld. # Vertegenwoordiging en de positie van minderjarigen Patiënten die zelf niet voor hun WGBO-rechten kunnen opkomen, kunnen zich laten vertegenwoordigen. De WGBO bevat een aparte regeling voor minderjarigen: boven de 16 jaar mogen zij zelf een behandelingsovereenkomst aangaan. Voor kinderen tussen de 12 en 16 jaar is ook toestemming van de ouders nodig. Onder de 12 jaar is toestemming van de ouders vereist.

Bronnen:
http://www.nivel.nl/oc2/page.asp?PageID=431

Persoonlijk zou ik alles willen weten. Ook de risico's. En daarna lijkt het redelijk om een formulier te tekenen waarin staat dat ik bekend ben met de risico's. Echter, het idee dat de arts compleet gevrijwaard wordt van aansprakelijkheid vind ik gek, zeker bij medisch handelen. Er moet een tuchcommissie blijven die kan aangeven of de arts fouten gemaakt heeft. Geziend e setup in Nederland is die commissie er, en is een dergelijk formulier dus eigenlijk niet nodig. De aansprakelijkheids waiver komt nl te vervallen als blijkt dat de behandelend arts fouten maakt. Je grondwettelijke rechten kan je nl niet in een papiertje weg tekenen.

Goeie vraag. Ik schrik ervan dat er zo vaak iets mis gaat. Ik ben vroeger door mijn fysiotherapeut gekraakt (sinds jouw antwoord op mijn vraag eerder in de week, weet ik dat zij dit eigenlijk normaliter niet doen). Deze man heeft me nooit verteld wat de gevolgen zouden kunnen zijn, sterker nog, hij heeft me niet eens verteld dat hij mijn nek ging kraken. Hij bewoog mijn hoofd heen en weer en opeens maakte hij een aparte beweging, waardoor ik een kraakje hoorde en zeker voelde. Toen dacht ik nog dat die idioot mijn nek aan het breken was. Het heeft me wel geholpen, misschien was het destijds ook maar goed dat hij niet vermelde dat hij zou gaan kraken, ik denk dat ik dan onbewust toch mijn nek meer gespannen had gehouden, waardoor misschien wel problemen zouden zijn ontstaan. Als ik bij mijn MT kom en hij zou me vertellen dat ik gekraakt moet worden, erbij noemen hoeveel schadelijke gevallen er hebben plaatsgevonden en me een formulier ter ondertekening zou overhandigen, dan vraag ik me serieus af of ik me zou laten kraken. Dat formulier is dan voor mij eigenlijk de druppel. Ik begin me namelijk nu af te vragen of als je zo'n formulier tekent, de zorgverzekering daar later de patient niet op kan pakken onder het motto: "Eigen verantwoordelijkheid"... (leer mij verzekeringen kennen, als ze onder uitkeringen uit kunnen komen, dan zijn ze heel vindingrijk).

Ik ben een aantal keren bij een chiropractor geweest en heb toen vertrouwd op zijn deskundigheid. Het heeft me indertijd erg goed geholpen. Ik weet niet of ik dit had gedurfd met informatie over eventuele negatieve gevolgen, want tenslotte kan er altijd wel wat misgaan. Ik denk dat je het beste korte informatie kunt geven over de voor- en nadelen en uitleggen dat je dit alleen doet als je denkt dat dit de beste behandelmethode is en geen schadelijke gevolgen heeft. Dan laat je de keuze verder aan de klant of hij op je expertise vertrouwd of niet.

Ik wil alles weten, en zou zelfs bereid zijn een formulier te ondertekenen waarop staat dat ik geïnformeerd ben over het risico en instem met de behandeling. Maar een formulier ondertekenen waarmee ik je vrijwaar van aansprakelijkheid voor schadelijke gevolgen, dat zou voor mij reden zijn om je praktijk direct te verlaten. Dat is een stap te ver, omdat een malafide/onkundige behandelaar zich daarmee óók zou kunnen indekken. De behandelaar moet altijd aansprakelijk blijven voor *verwijtbare* fouten. Niet voor het risico dat bij een juiste handelswijze aan een behandeling kleeft als je de patient geïnformeerd hebt, maar wel voor een onjuiste handelswijze.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100