Kan ik ergens op een simpele manier (online) testen of mijn zoon aan een ernstige(re) psychische aandoening lijdt?

Mijn zoon (14 jaar) begint steeds meer idiote trekjes te vertonen. Was het eerst nog wat verstrooidheid (sleutels vergeten, tas vergeten etc), begint het nu toch wel ernstige vormen aan te nemen.

Vanmorgen kwam hij doodleuk vertellen dat hij vanacht met zijn schoenen aan heeft geslapen omdat hij ze vergeten was uit te trekken. Dit vind ik zelf erg verondrustend; je kunt dit niet echt meer "verstrooid" noemen lijkt me. Ook hoor ik vaak dat hij denkt dat hij bepaalde dingen wel of niet heeft gedaan, terwijl het tegendeel dan waar is. Eerlijk gezegd verontrust me dit heel erg.

Weet iemand om ik ergens een vragenlijst kan invullen om te zien of hij op een of andere manier moet worden doorverwezen naar een specialist?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Veel mensen hier hoor ik praten over "pubergedrag". Pubergedrag of niet? Is er tóch iets anders aan de hand met uw zoon? Het belangrijkste hierin is dat u zich ernstig zorgen maakt en in dat geval lijkt het me geen slecht idee om hierover eens te praten met iemand. Tenslotte kent u uw zoon het beste en als dit gedrag u zorgen baadt wat overigens heel logisch is raadt ik u aan om daar eens met iemand over in gesprek te gaan. Zelf dokteren op internet raad ik u echter af want tenslotte weet je nog niet de exacte oorzaak voor zijn verandering/bijzonderheden in gedrag. Zoals je zelf aangaf zijn er wel vragenlijsten om allerlei stoornissen vast te stellen maar ik weet niet of je dat wel direct moet doen. Mijn advies is dus echt met iemand in gesprek gaan maar nou is de vraag met wie... Zoals veel mensen zeggen zou je de huisarts kunnen raadplegen en je verhaal daar eens voorleggen. Misschien zou je ook eens naar een instantie of advies- bureau kunnen gaan waar ze gespecialiseerd zijn in jongeren en problemen om daar je verhaal eens voor te leggen. Bijvoorbeeld "Het JIP" Wat kan het JIP doen voor ouders? U bent op zoek naar hulp voor uw zoon of dochter. Wij kunnen u advies geven en verwijzen naar de juiste instelling. Meer informatie over wat het JIP kan doen kunt u vinden bij: Wat kan het JIP voor jou doen? We zijn er voor jongeren van 12 tot 25 jaar. Het kost niks en alles wat we bespreken is vertrouwelijk. U terecht op www.jip.org voor een adres bij u in de buurt. Indien zij daarna uw verhaal ook zorgwekkend vinden zullen zij u ook verder kunnen helpen, adviseren en u doorverwijzen naar de juiste instantie of persoon voor verdere hulp. Bijna elke wat grotere gemeente heeft wel een dergelijk bureau of instantie die uw verder kan helpen. Overal heet dit weer anders en ik weet natuurlijk niet uit welke woonplaats u komt. Kijk anders eens in uw gemeente gids of goudengids onder hulpverleners instanties of indien u echt niks kan vinden zou u natuurlijk ook eens een afspraak kunnen maken bij bureau Jeugdzorg om daar eens met een deskundige in gesprek te gaan. Misschien zullen zij indien nodig na een gesprek met u ook uw zoon eens willen uitnodigen voor een gesprek. En indien er verder hulpverlening nodig is zullen zij u verder doorverwijzen naar de juiste instelling/persoon. Veel succes en sterkte met alles.

Het lijkt mij gewoon pubergedrag, ik vind het zoals je het hier opschrijft alles behalve alarmerend klinken. Maar als je het idee hebt dat het niet lekker gaat met jouw zoon, spreek erover met jullie huisarts (al dan niet in aanwezigheid van zoon) en ga geen testjes doen op internet, die zijn alles behalve betrouwbaar!

Ga eerst maar gewoon naar de huisarts. Die zal wel een verwijzing doen. Maar je wilt natuurlijk iets weten voor je er met je zoon over praat. Toch maar eerst een gesprek met de huisarts.

Volgens mij gewoon pubergedrag. Ik herken veel.

Nee, gaat je niet lukken op internet. Vaststellen van een psychische aandoening is niet simpelweg online middels vragenlijstje te doen. Indien je je serieus zorgen maakt is het handig om via huisarts naar psychologische hulpverlening te gaan.

Ik zou eerst een gesprek met de huisarts aangaan. Maar heb je je zoon er ook al over aangesproken? Haalt hij wel nog steeds goede rapportcijfers en is er wellicht sprake van negatieve invloeden van buitenaf, zoals de verkeerde vrienden? Op internet heb ik voor je gezocht maar kan daar niks concreets voor je vinden.

Alcoholgebruik? Hasjgebruik? Pubergedrag? Combinatie van factoren? Eerst maar eens goed op hem gaan letten goed met hem praten, alle zaken bespreken.

Maak je er niet druk over. Wat wel heel belangrijk is, is dat je bij hem betrokken bent. En dat betekent niet dat je zijn gangen nagaat, maar werkelijke interesse. Wat houdt hem bezig, wat doet hij, is hij gelukkig? Misschien vind je het raar klinken. Maar het samenleven kan zo gewoon zijn, ieder heeft zijn bezigheden... Verdiep je in hem.

Ik merk dat je behoorlijk ongerust bent. Uit wat je schrijft maak ik niet meteen op dat er iets ernstigs met hem aan de hand is, ( op die leeftijd gebeurt er nogal wat in zo'n jongensleven!) maar in elk geval maak jij je zorgen. Hoe kijkt de andere ouder er tegenaan? Vindt die zijn gedrag ook verontrustend? Jammer dat het vakantietijd is, want in zulke situaties kan een gesprek met een mentor/ klasseleraar veel opleveren. Deze ziet het kind regelmatig en heeft veel vergelijkingsmateriaal.. Vragenlijsten die eventueel een indicatie tot verwijzen geven, ken ik niet. Althans, niet voor particulieren. Is het de eerste keer dat een kind van je pubert? Dan zou ik het even aanzien. Als je ongerustheid aanblijft, kun je altijd een gesprekje met een bureau voor jeugdzorg of maatschappelijk werk aanvragen. Daar stellen ze je heel specifieke vragen over het gedrag die al snel meer duidelijkheid kunnen geven. Ik ben er geen voorstander van te snel allerlei instanties af te lopen, want ongemerkt kan dit al snel stigmatiseren; het kind denkt: Er is kennelijk iets met me aan de hand en dat kan zelfs ongewenst ( of vreemd) gedrag bevorderen. Sterkte!

Ik denk dat een antwoord van maak je niet druk en dit is pubergedrag hier niet op zijn plaats is,de vragensteller maakt zich wel degelijk ongerust ,kennelijk vertoond haar kind wel heel vreemd gedrag wat totaal niet bij hem past. Het kan zijn dat het "gewoon "puber gedrag is ,maar voor hetzelfde is het wel afwijkend gedrag. Dus als je als ouder je ongerust maakt zal ze toch iemand moeten inschakelen die kan bekijken of haar ongerustheid terecht of onterecht is. ik zou een afspraak maken met de huisarts om zelf zonder je kind even te praten over zijn gedrag . en na de vakantie gaan praten op school ,kijken of hij daar afwijkend gedrag vertoond.

Het is een herkenbaar verhaal alleen heeft jou zoon het net iets extremer. Denk dat je het beste zelf met je huisarts hierover kan praten, zonder zoonlief. Wellicht krijg je van de huisarts een aantal punten waar je op moet gaan letten. Hou het wel in de gaten als het jou zorgen baard. En trouwens hij is op een leeftijd, dat hij het zo druk heeft met zichzelf.. Wellicht is hij in slaapgevallen en heeft heerlijk geslapen tot hij iets raars voelde aan zijn voeten.. Succes

Ik begrijp je heel goed, alleen moet je geen spoken gaan zien. Wel in de gaten houden. Het kan best dat hij zich bewust/onbewust afzet tegen een nauwkeurige levenstijl. Sleutels en tas vergeten kennen we allemaal, denk ik, dan gaat nog geen belletjes rinkelen. Zou me niet verbazen als hij met drugs in aanraking bent gekomen en daar niet goed op reageert. Ga dat eerst onderzoeken, specialisten en medicijnen is ook niet alles. Sterkte!!

Bronnen:
Eigen ervaring

Ik ben zelf ook puber en geloof me het is puber gedrag. 1 tip als hij iets geks doet ga er dan niet op in anders vindt hij het leuk.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100