Kan ik ergens op een simpele manier (online) testen of mijn zoon aan een ernstige(re) psychische aandoening lijdt?

Mijn zoon (14 jaar) begint steeds meer idiote trekjes te vertonen. Was het eerst nog wat verstrooidheid (sleutels vergeten, tas vergeten etc), begint het nu toch wel ernstige vormen aan te nemen.

Vanmorgen kwam hij doodleuk vertellen dat hij vanacht met zijn schoenen aan heeft geslapen omdat hij ze vergeten was uit te trekken. Dit vind ik zelf erg verondrustend; je kunt dit niet echt meer "verstrooid" noemen lijkt me. Ook hoor ik vaak dat hij denkt dat hij bepaalde dingen wel of niet heeft gedaan, terwijl het tegendeel dan waar is. Eerlijk gezegd verontrust me dit heel erg.

Weet iemand om ik ergens een vragenlijst kan invullen om te zien of hij op een of andere manier moet worden doorverwezen naar een specialist?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Veel mensen hier hoor ik praten over "pubergedrag". Pubergedrag of niet? Is er tóch iets anders aan de hand met uw zoon? Het belangrijkste hierin is dat u zich ernstig zorgen maakt en in dat geval lijkt het me geen slecht idee om hierover eens te praten met iemand. Tenslotte kent u uw zoon het beste en als dit gedrag u zorgen baadt wat overigens heel logisch is raadt ik u aan om daar eens met iemand over in gesprek te gaan. Zelf dokteren op internet raad ik u echter af want tenslotte weet je nog niet de exacte oorzaak voor zijn verandering/bijzonderheden in gedrag. Zoals je zelf aangaf zijn er wel vragenlijsten om allerlei stoornissen vast te stellen maar ik weet niet of je dat wel direct moet doen. Mijn advies is dus echt met iemand in gesprek gaan maar nou is de vraag met wie... Zoals veel mensen zeggen zou je de huisarts kunnen raadplegen en je verhaal daar eens voorleggen. Misschien zou je ook eens naar een instantie of advies- bureau kunnen gaan waar ze gespecialiseerd zijn in jongeren en problemen om daar je verhaal eens voor te leggen. Bijvoorbeeld "Het JIP" Wat kan het JIP doen voor ouders? U bent op zoek naar hulp voor uw zoon of dochter. Wij kunnen u advies geven en verwijzen naar de juiste instelling. Meer informatie over wat het JIP kan doen kunt u vinden bij: Wat kan het JIP voor jou doen? We zijn er voor jongeren van 12 tot 25 jaar. Het kost niks en alles wat we bespreken is vertrouwelijk. U terecht op www.jip.org voor een adres bij u in de buurt. Indien zij daarna uw verhaal ook zorgwekkend vinden zullen zij u ook verder kunnen helpen, adviseren en u doorverwijzen naar de juiste instantie of persoon voor verdere hulp. Bijna elke wat grotere gemeente heeft wel een dergelijk bureau of instantie die uw verder kan helpen. Overal heet dit weer anders en ik weet natuurlijk niet uit welke woonplaats u komt. Kijk anders eens in uw gemeente gids of goudengids onder hulpverleners instanties of indien u echt niks kan vinden zou u natuurlijk ook eens een afspraak kunnen maken bij bureau Jeugdzorg om daar eens met een deskundige in gesprek te gaan. Misschien zullen zij indien nodig na een gesprek met u ook uw zoon eens willen uitnodigen voor een gesprek. En indien er verder hulpverlening nodig is zullen zij u verder doorverwijzen naar de juiste instelling/persoon. Veel succes en sterkte met alles.

Volgens mij gewoon pubergedrag. Ik herken veel.

Ik zou eerst een gesprek met de huisarts aangaan. Maar heb je je zoon er ook al over aangesproken? Haalt hij wel nog steeds goede rapportcijfers en is er wellicht sprake van negatieve invloeden van buitenaf, zoals de verkeerde vrienden? Op internet heb ik voor je gezocht maar kan daar niks concreets voor je vinden.

Ik merk dat je behoorlijk ongerust bent. Uit wat je schrijft maak ik niet meteen op dat er iets ernstigs met hem aan de hand is, ( op die leeftijd gebeurt er nogal wat in zo'n jongensleven!) maar in elk geval maak jij je zorgen. Hoe kijkt de andere ouder er tegenaan? Vindt die zijn gedrag ook verontrustend? Jammer dat het vakantietijd is, want in zulke situaties kan een gesprek met een mentor/ klasseleraar veel opleveren. Deze ziet het kind regelmatig en heeft veel vergelijkingsmateriaal.. Vragenlijsten die eventueel een indicatie tot verwijzen geven, ken ik niet. Althans, niet voor particulieren. Is het de eerste keer dat een kind van je pubert? Dan zou ik het even aanzien. Als je ongerustheid aanblijft, kun je altijd een gesprekje met een bureau voor jeugdzorg of maatschappelijk werk aanvragen. Daar stellen ze je heel specifieke vragen over het gedrag die al snel meer duidelijkheid kunnen geven. Ik ben er geen voorstander van te snel allerlei instanties af te lopen, want ongemerkt kan dit al snel stigmatiseren; het kind denkt: Er is kennelijk iets met me aan de hand en dat kan zelfs ongewenst ( of vreemd) gedrag bevorderen. Sterkte!

Ik ben zelf ook puber en geloof me het is puber gedrag. 1 tip als hij iets geks doet ga er dan niet op in anders vindt hij het leuk.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100