Wanner praat je over gelukkig zijn?

Is het niet zo dat gelukkig zijn, maar slechts een momentopname is?

Weet jij het antwoord?

/2500

Ik denk dat gelukkig zijn een levensinstelling is/zou moeten zijn. Je bepaald voor een groot deel je eigen geluk, door de instelling waarmee je zaken benadert.

Wanneer je je lekker voelt en alles gaat zoals je het wil. Toch? Nee, niet alleen dan zijn mensen gelukkig, Kijk naar zieke mensen, mensen die een handicap hebben, mensen die geen dak boven hun hoofd hebben, mensen die aan een verslaving zijn noem maar op. Weetje als je gelukkig wil zijn moet je het aan ergste van het erge denken. Als we ons heel ongelukkig voelen is het meestal dat het niet erger kan, want wat wij dan op dat moment mee maken is al erg genoeg. Nog erger is er altijd...

Gelukkig zíjn is een algeheel tevreden gevoel over je leven. Of daar nou prettige of minder prettige ervaringen in voorkomen maakt niet uit. Je accepteert dat wat op je pad komt en zorgt zelf voor een nuttige invulling van je leven zodat je tevreden door het leven gaat. Je gelukkig voelen is inderdaad een momentopname. Maar dat kan bij de een dagen tot weken duren en bij de ander maar een paar minuten. Iets of iemand zorgt dan voor dat prettige gevoel. Wanneer je alleen afhankelijk bent van het gevoel (dus die momentopnames), dan ben je voortdurend op zoek naar 'het geluk'. Terwijl 'het geluk' er altijd is. Die maak je namelijk zelf.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100