Wat te doen als men verschrikkelijk boos is?

Als je het liefst alles aan gort zou slaan en iedereen uit wil schelden?
Hoe houdt je jezelf in toom zonder te ontploffen?
Hoe kom je van dit gevoel af?

Weet jij het antwoord?

/2500

Door flink te gaan sporten... Voor het ontbijt...:) Toegevoegd na 2 minuten: Je afreageren middels sport. Je kan ook flink op een kussen gaan inbeuken. Of even tot tien tellen. Of tot honderd. Net zolang totdat het over is. Rustgevende muziek luisteren. Een bad nemen, of naar een sauna gaan.

Paar rondjes heel hard rennen, zodat je buiten adem bent.

Diep in en uit ademen en boze gedachte van je afzetten .ook mediteren kan helpen.

In iedergeval even weg uit de situatie, ga naar buiten een loop een flink stuk stevig door, dat ordent je gedachten en kan je alles weer wat relativeren.

Door te bedenken dat het niets oplevert. De ander raakt geïrriteerd en jij krijgt spijt. De eerstvolgende keer dat je boos bent, loop je naar buiten, even diep ademhalen dan is het zo weer over.

Zorg dat je altijd een ballonnetje in je tas hebt. Zonder je even af, en blaas een ballon op. Ben je daarna nog steeds woest, dan blaas je 'm nog eens op. Wij gebruiken het op school bij conflicten met kinderen, en verdomd het werkt. Daarna kunnen ze weer om de tafel en samen het probleem oplossen.

Bij mij helpt het om rock/metal muziek te luisteren en een game te spelen (voornamelijk shooter). Anders het oude 'heel hard in je kussen schreeuwen' idee

Ga met je opgespaarde flessen naar de glasbak en keil ze zo hard mogelijk in die ijzeren bak. Helpt hartstikke goed!

1:Zoek de cadeaus op die je nooit wilde krijgen en smijt ze kapot. 2: Koop een doos met foeilelijk serviesgoed op een rommelmarkt voor de volgende keer. 3: Prijs jezelf dat je de wereld tenminste van iets lelijks hebt bevrijd.

Praat over je woede tegen de wereld met je vrouw of met een psycholoog Toegevoegd na 1 minuut: Met je vrouw wanneer je lesbisch bent, met je man wanneer je hetero bent. De agressie van vrouwen is overigens meestal nogal onschuldig.

Vraag jezelf voor, tijdens, en na de woede bui af of je met woede iets bereikt.. Zo niet, probeer daar dan op in te spelen een volgende keer. Vaak maakt een woede-reactie meer kapot dan je lief is. Jezelf overwinnen is moeilijk... ervaring, maar mogelijk.. ervaring! Toegevoegd na 15 minuten: Hiermee bedoel ik dan wel dat boos zijn anders is dan woedend zijn. Als je partner niet reageerd of je niet begrijpt schrijf dan alles op wat je nu irriteert en schuif die tekst de volgende keer weer onder zijn neus.. Maak a.d.h.v. je irritaties duidelijke en redelijke afspraken voor de toekomst. Communicatie is de sleutel

Een potje gekgillend vingeren!

Een goeie mop vertellen, maar ook vooral chokeren, bv je broek uittrekken. Bij ons werkt dat altijd.

relativeren,relativeren,relativeren...maar ook niet altijd.soms mag je best ontploffen,zolang je anderen en jezelf geen schade aandoet,is t soms ook wel eens goed om te laten zien wat je voelt,je grenzen aangeven

Morfine inspuiten Toegevoegd na 5 minuten: Vloeken in het Engels werkt ook bijzonder goed.

Door je verstand te gebruiken, en te beseffen dat het niets oplost. Kwaad met kwaad vergelden lost ook niets op, en geeft weer nieuwe conflict situaties. Je kunt beter even weglopen, en kalmeren.

Je woede uiten is het meest gezond, omdat het dan niet blijft hangen of je op gaat vreten van binnen. Sla op een kussen!!! nu direct als je dreigt te ontploffen... dat kussen kan het wel hebben!! scheld er maar tegen, sla er op!!! maar ALLEEN op dat kussen hoor! Sterkte!

wees boos op zulke momenten... het duurt toch zolang het duurt... dus wees boos, zo boos als je maar kunt, dan stopt het het snelst... dat wat je ervaart, ervaar je toch, of je dat wilt of niet... en je bent niet verantwoordelijk voor wat je voelt, maar voor wat je doet... de boel aan gort slaan is niet goed, voelen hoe boos je bent is wel goed... iedereen uitschelden is ook niet goed, boos zijn is wel goed... aan boos zijn is niets verkeerd, het is een emotie die ons geholpen heeft te overleven, anders had de aarde nu niet meer van mensen gehoord... en ik voorspel je dat geen enkele boosheid eeuwigdurend is, net zoals een regenbui... dus laat die heersen die boosheid als die er is en wees blij als de boosheid jou weer verlaat... sta je gevoel helemaal toe door het lichaam te denderen en zie dat je voorkeur/afkeur van die emotie afneemt... het is zoals het is, dat was zo en zal altijd zo zijn... ook met boosheid...

In ieder geval weglopen van datgene waar je boos op bent. Is het algemeen zou ik mijn woede gewoon botvieren inderdaad op een stevig kussen of een bokszak. Je moet je af en toe laten gaan waarbij je kan slaan en schelden zo hard je maar wilt. Anders krop je het op en ga je ineens los op iemand die net toevallig iets verkeerds zegt voor het eerst. Dan pas krijg je echt spijt. Mediteren is wel heel goed maar daar moet je wel het geduld voor hebben.

Lopen, lopen, lopen, flinke stappen, het liefst met je kop in de wind.

Door bij elke gedachte die je hebt de vraag te stellen (en dan ?) dus ik heb zin om je te slaan !!! en dan ? krijg je een slag terug dat doet pijn of ik heb zin om de tv naar je hoofd te gooien, en dan dan mis ik waarschijnlijk maar de tv is wel stuk moet ik weer een nieuwe kopen zonde van het geld je komt tot de concluise dan dat die implusieve handeling in je gedachte niets dan ellende op levert zolang je de vraag maar met een logisch gevolg oplost dus niet in de trend van je gevoel blijft zitten.

heel hard met je hoofd tegen de muur bonken (: ^^

Misschien kun je hetzelfde doen wat ik doe :) Ik ben zelden boos; als het gebeurd dan ga ik direct rationaliseren (kan het niet helpen, zelfs als ik graag boos wil blijven) en heb behoefte om me te uiten. Dit doe ik vaak door heel hard te schreeuwen -eerst waarschuwen- of door te gaan rennen/fietsen, 1 kant op. Als ik genoeg heb gefietst en k moet weer omdraaien ben ik vaak 2 dorpen verder. Terugfietsen werkt dan heel kalmerend, ik ben vaak vrolijk en moe als ik terugkom. Succes ;) Toegevoegd na 4 minuten: Na een rondje vragen bij mn familie > ik schijn ook hevig te ijsberen als ik boos ben

SCHOONMAKEN boenen, inrichting verplaatsen,oude dingen weggooien kortom je zelf opsluiten thuis. Zodra je het opgeeft betekend dat je moe bent is het huis al inmiddels schoon :)

Oh dát gevoel ken ik...even de deur uit lopen en een rondje maken...dát doe ik...al ben je maar even van de vloer...je kunt in die tijd jezelf vermannen en zeggen...zo en nu klaar! het wil niet zeggen dat je dan niet boos meer bent maar je bent wel afgekoeld..die ervaring heb ik met 3 pubers in huis kan ik wel zeggen dat ik regelmatig op of net voorbij het kookpunt kan raken. Op het werk kan/moet ik me redelijk beheersen maar als de staf erg onredelijk is ga ik standaard ff plassen...even tot mezelf komen noem ik dat...ik kan het me niet permenteren om ze daar een grote bek te geven of eens even het servies aan gort te gooien( zou trouwens wel eens heeeeeeeeeerlijk zijn :-) !

Gewoon even heel erg boos zijn. Boos zijn is een emotie en dus niet goed of slecht. Je MAG boos zijn. Gewoon ontploffen!!! Wat ik meestal doe om het niet te laten escaleren is; Heel hard met de buitendeur smijten en dan een eind lopen. Of als ik alleen thuis ben heel hard gillen. (je zou mijn katten dan eens moeten zien....) Ook het glas naar de glasbak brengen en heel hard in de bak smijten wil wel een opluchten! Wat ik ook eens gedaan heb is een doos eieren pakken en de eieren een voor een tegen het raam gesmeten.... Daarna heb ik de ramen gezeemd.... Wat waren ze toen mooi schoon :-)

Weet je wat ik altijd doe? Geloof me, het helpt echt! Ik ga met al mijn woede aan tafel zitten met een schrijfblok en ik schrijf diegene een brief met al mijn grieven! Ik schrijf al mijn woede van me af! Ik spaar diegene niet en schrijf alles op wat me zo kwaad maakt, dat hij/zij ermee op moet houden want anders..... Alles wat ik die persoon wil zeggen, maar wat eigenlijk te ver zou gaan, schrijf ik op. Heb je het toch geuit! Dan ben ik al een deel kwijt en vouw de brief op. Ik ben dan zo kwaad, dat ik me voorneem hem te posten als ik er een nacht over geslapen heb. Als ik dan `s nachts in bed lig, ga ik verder met malen. In feite ben je dan ook aan het verwerken. Het is heel gek, maar als je dan de volgende morgen die brief weer leest, dan denk je;"jeetje, die kan ik zo niet wegsturen". Dan ga ik zware woorden schrappen. Ik vouw hem weer op en neem me voor hem de volgende dag te posten. Het klinkt heel gek, maar het wordt steeds minder belangrijk die brief te posten. Het zijn bij grote woede wel een paar dagen dat ik hem steeds lees en wegschrap. Tenslotte is het dan zo vaak gelezen en daardoor verwerkt, dat ik hem uiteindelijk verscheur en met het wegggooien van die brief is ook je woede weg. Het sop lijkt de kool niet waard, dat gevoel heb ik dan. Uiteindelijk, als je de lucht geklaard wilt hebben en je er toch met diegene over praten wilt( want voor mij moet het toch gezegd) kun je veel beter relativeren en is je woordkeuze ook bedachtzamer en meer overwogen. Je bent ook rustiger en dat praat prettiger. Je kunt nu ook goede argumenten aanvoeren, want je hebt ze immers zelf opgeschreven en meerdere malen gelezen. Vaak is er dan van beide kanten begrip en is dat niet zo, dan trek ik mijn handen van diegene af, want dan wordt het nooit meer wat!

Agressie komt meestal voort uit onmacht. Onmacht om iemand te zeggen dat je je gekwetst voelt, onmacht omdat iemand zich niet aan zijn afspraak heeft gehouden. Onmacht omdat iemand meer macht heeft dan jij en die macht oneerlijk inzet. Etcetera. Ik ga ervan uit dat je dit gevoel liever wilt voorkomen dan genezen. Hierbij helpt het om jezelf de volgende vragen te stellen: Wie of wat heeft mij boos gemaakt? Waarom voel ik mij zo buitenproportioneel boos? Had ik dat niet meteen tegen die-en-die kunnen zeggen? Heb ik de situatie wel echt goed ingeschat? Weet ik zeker dat het geen grapje was? Verder kan het helpen om ervan uit te gaan dat mensen het 9 van de 10 keer niet kwaad bedoelen (tenzij iemand erop uit is om jou op de kast te krijgen. Dat is dan gelukt). Of je voor te stellen dat die persoon ooit ook een baby is geweest, of een kleuter, met een veel te groot potlood in zijn knuistje. Waarom lijkt het nou alsof het aan jou ligt? De rest van de wereld verandert niet, je kunt alleen jezelf veranderen. Zoek daarom naar de dingen die JIJ aan de situatie kan verbeteren. Het hoeft helemaal niet aan jou te liggen, maar gelijk hebben is iets anders dan gelijk krijgen. En waarom geef ik jou deze vervelende tips? Omdat ik mezelf ook erg agressief kan voelen. Omdat ik dan een vreselijke hekel heb aan deze tips. Omdat ze - als ik weer rustig ben - zo ontzettend goed blijken te helpen...

Wat je ook doet, nooit maar dan ook nooit die gevoelens opkroppen. Je kan er echt ziek van worden als je dat iedere keer doet, gooi alles er maar gewoon uit. Je zult je beter voelen daarna, kijk alleen wel uit dat je niemand ermee verwond :)

Probeer te voorkomen dat je je woede afreageert op mensen, want dat levert meestal alleen maar problemen op. Het is niet vluchten, maar een gezonde reactie als je wat afstand neemt van mensen die je witheet maken. Op het moment dat de eerste ergernis opkomt, ga je die beter niet onderdrukken. Wat je onderdrukt, ontploft op een gegeven moment. Probeer je gevoel gewoon tenvolle te voelen. Voel je dan maar eens echt geërgerd. Doe er niets mee, maar voel je gevoel. Ontdek wat het gevoel met je doet. Ga je trillen? Kan je minder helder denken? Heb je de neiging naar een verslavend middel te grijpen? Krijg je fantasieën om iemand een stevige mep te verkopen (of erger), maak je onbewust vuisten? Speelt je allergie op, of begin je ergens te krabben? Observeer al deze facetten van jezelf zonder er een oordeel over uit te spreken. Verwonder je erover. Leer je ergernis, je woede kennis. Ontdek hoe woede bij jou werkt. Kijk wat het triggert. Door het waar te nemen zonder erop in te gaan, ga je op termijn (dat kan wel een tijd duren, maar volhouden loont) het patroon doorzien, en trap je niet meer in de val. Geef jezelf de tijd. Verder is het heel zinvol op tijd wat lichaamsbeweging te hebben. Als je echt op het kookpunt staat, en je hebt schrik dat je ongelukken zou doen, ren dan naar een plek waar je eens heel hard kan roepen, bij voorkeur nonsenswoorden of brulgeluiden. Voor anderen helpt het ook om op je knieën naast het bed te gaan zitten en heel hard op het kussen of op de matras te slaan. Dit is echter meer een noodmaatregel, probeer daar geen gewoonte van te maken. Succes!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100