Hoe ga je om met een vriend waarvan je ziet dat die door zijn gedrag dierbaren en vrienden aan het verliezen is maar dat maar niet wil zien of horen?

En waarvan jij weet dat het echt wel een doodgoed persoon is, het beste met iedereen voor heeft maar gewoon niet de tact en mogelijkheid tot goed communiceren heeft..Ik prik daar zelf nog altijd door heen maar zie ook dat zijn wereldje steeds kleiner word en dat hij daar ergens toch wel wel last van heeft..hij bedoelt het immers allemaal niet zo verkeerd..

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Uit alle reacties tot nu toe krijg ik de indruk dat deze persoon autistische trekken heeft. Jij hebt dat door, jij kijkt daar doorheen. Anderen zien slechts de oppervlakte. Bij autisten is die oppervlakte op het eerste gezicht bot, afwijzend, in zichzelf gekeerd. (Deze persoon hoeft niet een "echte" autist te zijn. Ik gebruik slechts het woord autist omdat dat eenvoudiger is dan steeds te moeten schrijven over "iemand met een psycho-sociale stoornis die zich bevindt aan de lichte zijde van het autistische spectrum".) Als hij inderdaad een lichte autist is, is het belangrijk dat jij hem zoveel mogelijk bij dingen betrekt. Vooral bij intermenselijke activiteiten. Nodig hem uit op een etentje, ook als daar nooit een uitnodiging tegenover staat. Nodig hem uit op een feestje, zodat hij in contact komt met andere mensen. En: zodat die andere mensen in contact komen met hem. Als je de mogelijkheid hebt, probeer dan jouw andere vriend(inn)en wat te pushen om deze persoon ook uit te nodigen wanneer zij een feestje geven. Vertel er zonodig open bij wat jouw indruk is, en dat hij alleen maar onaardig lijkt omdat hij nu eenmaal erg onhandig is op sociaal gebied. (vervolg in reactie)

Daar ga je niet mee om, maar laat je zitten, als hij zijn vrienden aan het verliezen is, dan hoor ik daar toch ook bij... Hoe kan hij nu slagen in het verliezen van zijn vrienden als ik vriend blijf? Dus laat hem vallen, net als de rest... Pas als hij alleen is, vallen de schellen van zijn ogen...

Ik ben bang dat er niet meer in zit dan een goed gesprek. Als dat niet helpt dan zal hij het verder zelf moeten uitzoeken. Hij is oud en wijs genoeg om dit uiteindelijk zelf te moeten veranderen.

Volgens mij ben je een spiritueel persoon. Anders laat dit antwoord maar zitten. Die persoon wil iets leren in dit leven. Het is niet aan jouw om zijn leringen anders te maken. Als jij zijn gedrag benoemd, zal hij waarschijnlijk of helemaal niets zeggen, of zichzelf verdedigen. Hij wil het kennelijk niet horen. Het is dan ook niet aan jouw om hem op een ander pad te brengen. Als hij nog jong is, zal hij zijn eigen pad wel vinden. Jij bent niet de juiste persoon hiervoor. Hij zal iemand anders ontmoeten die hem daarbij kan helpen om te vinden wat hij zoekt. Ik snap dat jij bang bent dat jij de volgende bent. Geloof me, het is beter ook voor jouw. Jij hebt een voorbeeld in levende lijve gezien hoe het niet moet. Dit zal jouw de rest van je leven nog bijstaan en je helpen met jouw taak. Kennelijk heb jij het moeten aanschouwen, met die helderheid dat jij ziet wat er gebeurt.

Om toch te zeggen dat zijn gedrag niet goed te keuren is en dat je hem daar op aan spreekt. Maar dat je wel van hem houdt als mens. Omdat jij weet hoe hij kan zijn. Vraag hem eens wat hij zou willen veranderen ,dan gaat hij nadenken. Moeilijke situatie omdat jij ook in ziet dat het eigenlijk een gebrek is aan inlevingsvermogen van zijn kant. Sterkte.

Ik zou het heel moeilijk vinden om zo iemand ook te laten vallen. mijn zus leeft ook in een heel klein wereldje, ze heeft een communicatie stoornis.en kan ook heel moeilijk in de omgang zijn, kan ze niks aan doen, maar ik heb er ook vaak moeite mee, dus misschien ligt het probleem bij je vriend ook wel dieper. Denk dat hij op een gegeven moment een goeie vriend ook heel goed kan gebruiken, dus ik zou hem niet laten vallen. weet dat het heel moeilijk is, maar probeer is met hem te praten en hem voor te stellen hulp te zoeken, wie weet wat daar uitkomt... maar nogmaals , ik snap dat dat heel moeilijk is. Ik zou het denk ik wel proberen.

Het is heel mooi en waardevol dat jij verder kunt zien dan anderen om hem heen. Het is echter mooi en waardevol voor jezelf, deze persoon zal dit (nog) niet zo ervaren. Hij heeft lessen te leren in het leven en kan dit alleen wanneer hij hier zelf klaar voor is, met de juiste persoon die hem hierin begeleidt en inzichten kan geven zodat positieve veranderingen kunnen plaatsvinden. Trekken, duwen of proberen te overtuigen heeft geen zin, hij zal zich nu niet geroepen voelen om er iets aan te veranderen. Voel je niet verantwoordelijk of schuldig en geef wat je zelf kunt geven, zonder dat dit ten koste gaat van jezelf. Op een dag zal hij het allemaal begrijpen, maar dit heeft zijn tijd nodig en de juiste tijd is blijkbaar niet nu.

Je kan wel proberen de oorzaak te vinden. Probeer hem discreet te benaderen om hem de kans te geven zich te herpakken. Baat het niet en ben je overtuigd je volle inzet gegeven te hebben, stop dan met vriendschap of zet ze voor een tijdje in de koelkast.

blijf zijn vriend,en verdedig hem tegenover andere,misschien heeft hij ook wel een vorm van autisme of een soort gelijke ziekte.hij kan er dan niks aan doen dat hij zo doet en waarschijnlijk met de goede medicijnen wordt het weer beter met hem...laat hem niet vallen congoleo...en help hem in de tussentijd door er over te praten en tips te geven hoe hij beter op mensen kan reageren...

mischien een eigen keus door zo te willen leven !!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100