De angst grijpt me naar mijn strot, is hier iets aan te doen?

Volgende week is het zo ver, dan staat er een belangrijke presentatie voor de deur...mijn grootste nachtmerrie.

Ik heb al enige tijd last van extreme stress bij het geven van presentaties. De week voor de presentatie ben ik er al mee bezig, ben ik al aan het stressen.

Tijdens de presentatie word ik licht in mijn hoofd en heb ik trillerige benen. Ik heb van alles geprobeerd, maar verbetering lijkt niet in het vooruitzicht te liggen.

Ik krijg vaak goed bedoeld advies als: gewoon rustig blijven, blijven ademen, stel iedereen naakt voor enzovoort. Het lijkt allemaal niet te helpen. Ook valeriaan pilletjes hebben geen effect.

Wie kan mij helpen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

In feite is spreekangst iets heel raars. je begint te flippen omdat iedereen naar je kijkt. en doordat je begint te flippen is degene die het meest naar je kijkt... jij zelf. Dus kijk je kritisch naar jezelf en beoordeelt op elke seconde je doen en laten. Je bent doodsbang om te stotteren, iets verkeerd te zeggen, iets te vergeten enz... En dat allemaal projecteert je op ... de anderen. Dus denk jij dat anderen je van top tot teen keuren, je zullen afrekenen op stotteren/iets verkeerd zeggen/ iets vergeten etc Dat anderen dus helemaal bezig zijn met jou. No way, dear. Mensen zijn in de eerste plaats bezig met zichzelf en hun eigen leven. Menselijke hersenen kunnen zich ook niet zo heel lang 100% concentreren. Terwijl jij je presentatie doet, zullen de anderen dus voor een stukje luisteren naar wat je zegt maar ook voor een stukje denken aan hun liefje, de puist op hun neus, de nieuwe wagen, de belangrijke telefoon, de BH die knelt enz... Wat de voorbereiding betreft, kan je veel leren van topsporters. Zij bereiden zich niet enkel voor door veel te trainen, maar ook door te visualiseren. Zijn zien zichzelf over de lat springen, de eindmeet voorbijlopen, een goal maken... Er is al vaak bewezen dat hersenen op dezelfde manier reageren op visualisaties dan op reële ervaringen. Dus visualiseer dat je "die goal maakt" : je staat voor een groep, je praat gewoon, je lacht met je foutjes, iedereen kijkt naar je, de sfeer is los en gezellig enz... een beeld waar je je goed bij kan voelen. Valeriaan kalmeert, maar werkt niet tegen angst. Toen ik nog podiumvrees had, nam ik bij belangrijke voorstellingen een lichte angstremmer. Enkel op dat moment, dus ik bleef het niet nemen. Na een tijdje was ik gewend aan het podium, en kon ik de angstremmer weglaten. Bedenkt ook dat spreekangst aangeleerd is. Je bent er niet mee geboren, anders had je wellicht nooit leren spreken. Misschien stelden je "opvoeders" te hoge eisen,waren bang of kritisch of mocht je niet open communiceren. Ergens heb je onbewust opgepikt dat fouten maken bijna gelijk staat met sterven. Vandaar die ongelofelijke angst. Maar alleszins kan je het terug afleren, ev. met gedragstherapie of een cursus "spreken in het openbaar". En vooral : prijs jezelf. Kijk na de presentatie wat je goed deed en beschouw de dingen die minder liepen als leerpunten. Zo heeft iedereen er wel een (groot) aantal. In ieder geval moedig dat jij het tenminste aandurft er iets aan te doen en de schuld niet bij anderen legt!

Spreekangst is iets wat de meeste mensen wel hebben. Er zijn maar weinigen die graag het middelpunt zijn en waarop alle ogen gericht zijn en dat ben je nu eenmaal bij een presentatie. Spreken in het openbaar is echt niet gemakkelijk, voor de meesten niet. Diegenen, die ogenschijnlijk ontspannen het woord voeren voor een groep mensen en die ze dan ook nog weten te boeien, hebben ook heel vaak een training doorlopen alvorens ze dit konden. Gelukkig bestaat er zo'n training in het openbaar spreken. Je zou eens kunnen googelen naar "training openbaar spreken" en missschien is er wel een in jouw buurt. Min man werd er ook mee geconfronteerd toen hij bij de gemeenteraadsverkiezingen ineens een zetel had in de raad, om zijn eigen partij te vertegenwoordigen. Hij vond het niet leuk om tegenover die raadsleden zijn standpunten te verdedigen en sloeg soms ineens dicht. Dat kan je natuurlijk niet hebben en hij vroeg de burgemeester om raad. Die adviseerde hem een soort mediatraining aan en zei dat meer dan de helft van de raadsleden tegen dit probleem opgelopen waren in het begin en zo'n cursus gevolgd hadden. Hij kwam er aldoende achter, dat het probleem ligt op het punt van focussen. Je legt de focus op jezelf in plaats van het publiek. Daar ga je mee in de fout. Dus, als je merkt dat je bang bent, haal de focus weg bij jezelf en concentreer je op je publiek. Voor je gaat spreken, praat dan met een paar mensen die in het publiek zullen zitten en vraag wat ze verwachten, of hopen te leren, of wat voor problemen ze hebben met relatie over het onderwerp waarover je zal spreken. Als je al voor je publiek staat en bang wordt, focus je dan op het publiek; 'wat hebben ze nodig, hoe kan ik ze helpen'. Als het nodig en als het gepast is, stel ze dan een vraag; bijv. "over het onderwerp..wat heeft u daarover gehoord?" of; "Wat wilt u uitgelegd hebben?" Haal de focus dus weg van jezelf! Focus je jezelf op de angst, dan verlies je de controle en krijg je een droge mond enz... Als je in plaats daarvan, zodra je het merkt dat de angst begint op te komen, jezelf alleen concentreert op je publiek, of de persoon waarmee je al gesproken hebt of een bepaalde persoon in het publiek en dan te beginnen met een onderwerp wat je kent en wat het publiek kan helpen.

De adviezen die je al hebt gekregen werken dus niet op het moment, dat je de presentatie geeft. Dan zal je dat dus moeten aanvaarden als een gegeven: tijdens de presentatie ben ik nerveus, tril ik en voel ik me licht in mijn hoofd. Heel veel mensen hebben dat, je ben niet de enige. Probeer je gevoel op het moment zelf wat te relativeren. Wat je kunt doen is jezelf NU aanpakken. Hoe begrijpelijk ook: het is eigenlijk, als je even nadenkt, van de zotte dat jij je leven nu al zo laat beïnvloeden voor een presentatie over een week. Je hebt dit vaker gedaan, je hebt ervaring, er gaat niemand dood, je krijgt geen gillende pijn: het enige dat lastig is zijn de zenuwen. Dus: als je denkt aan die presentatie nu, ga relativeren. Dat doe je, door je gedachten te veranderen en die helpend te maken voor jezelf. Want als je bewust gaat kijken naar jouw gedachten op dit moment, dan zal je merken dat ze je bang maken. Ken je de 5 G's? Gebeurtenis (de presentatie) Gedachten (ik kan het niet, ik ga vast flauw vallen etcetc.) Gevoel (angst) Gedrag (trillen, zweten, zenuwachtig, licht in hoofd) Gevolg (je presentatie gaat waarschijnlijk minder goed dan zou kunnen) en in dievolgorde. De Gebeurtenis kan je niet veranderen, maar je Gedachten wel. Als je positief op jezelf inpraat, relativeert, jezelf afvraagt of het ECHT wel zo vreselijk is allemaal, dan zal je merken dat je Gevoel, Gedrag en Gevolg verandert. Wat meer info over het G-schema: http://www.josdouma.nl/pneumapastoraat/gschema.pdf SUCCES!

Nee, alleen goede adviezen en een valeriaan pilletje helpen niet. De goede adviezen die je hier krijgt, die gaan dus ook niet helpen. Als het zo erg is als jij beschrijft, dan krijgt je dan niet zelf verbeterd met goede bedoelingen en voornemens. Dan is daar een gedegen training voor nodig. Veel mensen hebben angst voor 'spreken in het openbaar'. Deze angst neemt soms zelfs extreme vormen aan. Mensen die er geen problemen mee hebben om contacten met anderen te leggen, blijken soms peentjes te zweten zodra ze voor een groep moeten staan. "Spreken in het openbaar voor Dummies" is voor die mensen geschreven. Misschien nog te koop in een boekhandel bij jou in de buurt? Er zijn veel cursussen "spreken in het openbaar". Zo'n cursus is actief, inspirerend, confronterend, onthullend en leerzaam. http://spreek.nl/basistraining-spreken-in-het-openbaar?gclid=CK3V-cWOg7QCFQRc3godiWsA7g http://www.delatercommunicatie.nl/mediatraining/ Praat daarover op het werk: misschien wil je baas wel (mee)betalen. Voor volgende week heb je daar niets aan. Maar wellicht wel aan al deze adviezen: Daar staan ook boeken die je nog kan lezen. http://www.lichaamstaal.nl/presentatie.html

Je hebt via bovenstaande antwoorden al de nodige adviezen gekregen. De meningen zij er een beetje verdeeld over, maar ik denk dat je er best het een en ander uit kunt halen wat voor jou van belang is of lijkt. Het enige wat ik nog wil doen, is je over mijn eigen ervaring vertellen. Toen ik een jaar of dertig was werkte ik net bij een multinationale onderneming. Door één van de regiomanagers werd mij gevraagd een presentatie te houden voor een groep mensen uit de meubel- en houtindustrie. Ik vond het een eer en stemde natuurlijk toe. Wat de manager vergat te vragen is of ik zoiets ooit wel eens gedaan had. Het antwoord zou 'nee' geweest zijn. Ik wist nauwelijks wat me boven het hoofd hing; ik had alleen maar losse notities gemaakt voor mijn praatje. De groep bleek uit zo'n zestig personen te bestaan!! Het ging al gauw mis. Mijn stem brak en ik kreeg een black-out en moest het podium verlaten. Mijn manager stelde voor om het, na hulp van een arts die me een paar pillen gaf, na de lunch nog eens te proberen. Dat heb ik gedaan. Het ging toen beter, maar ik voelde me zeer vernederd. Korte tijd daarna kreeg ik weer zo'n verzoek. Ik heb toen mijn hele presentatie op schrift gezet en m.b.v een tape-recorder geoefend. Toen het zo ver was heb ik het hele verhaal zo levendig mogelijk voorgelezen. Ik was natuurlijk wel nerveus, maar het ging toch goed. Ik MOEST zo'n steun in de rug hebben want de gebeurtenis had mijn hele leven verpest, ik kreeg al de zenuwen wanneer ik een vergaderzaal zag, enz. Toch had ik het 'presenteren' nodig voor mijn werk. De volgende keren, en zeker volgende jaren, ging het steeds beter en raakte ik mijn angst kwijt. Misschien is alles op schrift zetten voor jou niet mogelijk of niet praktisch. Maar je zou bijv. een inleiding kunnen lezen. Dan heb je het ergste gehad! En voor elke volgende keer weet je dat je zo'n steuntje in de rug hebt.

Op korte termijn is er niets aan te doen. Je angst is namelijk ook niet uit het niets ontstaan. Maar er is wel wat aan te doen zodat je het langzaam kunt uitschakelen. Dat is door eerst te beseffen waar je angst/onzekerheid vandaan komt. Daarna zelf er iets aan te doen. Succes!

Zorg dat je heel goed voorbereid bent, zodat je zeker met kennis van zaken spreekt: lees veel over het onderwerp en stel zelf een lijst op van de te verwachten vragen uit het publiek en bereid het antwoord voor. Vraag iemand anders (je partner?) welke vragen opkomen. Tijdens de presentatie zelf neem je al je voorbereidingen mee en best ook een powerpoint zodat je geholpen wordt door een schema dat op de muur geschenen wordt als je het even niet meer weet. Veel succes!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100