Is provocatieve therapie een effectieve methode om depressie en onzekerheid te lijf te gaan?

Of werkt het juist averechts? (Het is namelijk niet onomstreden).

Toegevoegd na 7 minuten:
Is hier informatie over? Of heeft iemand er ervaring mee?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Provocatieve therapie is een confronterende benaderingswijze door de therapeut. Uitgangspunt is dat je de cliënt niet helpt door mee te praten of ze te laten verzuipen in zelfmedelijden. Door het probleem groter te maken door te overdrijven, kan de cliënt spontaan gaan relativeren en zelf in actie te komen om het probleem aan te pakken. Ik denk dat het aan de therapeut is om in te schatten of de bewuste cliënt klaar is voor die aanpak. Provocatieve therapie lijkt me niet geschikt voor mensen die een eerste ervaring opdoen met een therapie.

Dit zal per persoon verschillen.

Dit is volledig afhankelijk van de aard van de te behandelen persoon. Agressieve mensen met een depressie (echt, die bestaan) zouden wel eens gunstig kunnen reageren. Je jaagt ze er mee in het harnas en uit de depressie. Sub-assertieven mensen jaag je ermee in hun schulp en ze sluiten zich doorgaans nog verder in zichzelf op. Er is niet EEN therapie waar alle depressievormen positief op reageren, waar doorgaans wel heel positief op gereageerd wordt is VEEL LICHT. In onze woonkamer heb ik meer dan 7000 lumen warm -wit licht (full spectrum 3500K)en ik hoor van mensen dat hun dat helpt. Handig dus voor een winterdipje, mensen die een echte depressie hebben raad ik met klem aan via hun huisarts een voor hem/haar geschikte therapeut te vinden. Omdat een huisarts al best veel weet over dit onderwerp EN de patient kent, kan hij/zij de goede match gemakkelijker maken. In handen van de verkeerde therapeut ben je nog verder van huis. Te lang zoeken /zelf het probleem oplossen kan je dieper in een depressie brengen. Maar weinig mensen kunnen zichzelf uit een depressie halen, anders hadden ze er wellicht niet in gezeten. Schaam je niet voor een depressie, doe er echter wel wat aan, het is een gevaarlijke ziekte. Veel sterkte.

Ik vind dat je dan weinig serieux opbrengt voor de persoon die zich immens slecht voelt. Jaren geleden heb ik een langdurige zware depressie gehad en je gelooft niet wat voor charletans ik ontmoet heb.Therapeuten die nog in bed lagen op het uur van de afspraak, een andere speelde piano tijdens de sessie, nog een andere liet de ganse tijd boeren en zei dat dat tekenen van zijn paranormale gaven waren, een psychiater die je vertrouwen misbruikt...Maar als je depressief bent ben je zo kwetsbaar, je gelooft als het ware een hond met een hoed op, of een stofzuigerverkoper als je denkt dat ze je beter kunnen maken. Als ik nu één van deze mensen terug zou zien , twee zijn er al overleden, ik zou ze toch eens goed de waarheid zeggen over hun 'aanpak'.Met zieke mensen ga je met respect om, het is al erg genoeg dat ze zich zo slecht voelen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100