Hoe kan het dat sommige mensen alles onthouden van een ander?

Ik ben wel eens overvallen door iemand met de vraag of het alweer beter gaat met de hond van mijn tante. Dat had ik diegene (na lang nadenken) 2 jaar terug verteld, tussen neus en lippen door. Hoe zitten die hersens in elkaar?

Toegevoegd na 2 minuten:
Soms herinner ik me ook plotseling iets wat totaal irrelevant is op dat moment. Zit ik op de fiets en denk ik 'aus bei mit nach zeit von zu ausser entgegen gegenuber'. Hoe kan dat?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De geheugenpsychologie bestudeert hoe mensen informatie in het geheugen opslaan, vasthouden en weer uit het geheugen ophalen. Vragen die in deze tak van de psychologie onder meer aan de orde komen, zijn ‘wat is de structuur van het geheugen?', ‘hoe kan geheugenverlies worden verklaard?', ‘hoe betrouwbaar is het geheugen (bijvoorbeeld bij getuigen in rechtszaken)?', ‘bestaat verdringing en is daar bewijs voor?', ‘kunnen mensen dingen onthouden die ze tijdens slaap of narcose horen?', ‘hoe vergeten we?', ‘waarom onthouden sommige mensen beter dan andere?', ‘kunnen vergeten dingen onder hypnose weer naar boven komen?', ‘kun je je geheugen trainen, en zo ja, hoe?', enzovoort.

Bronnen:
http://www.vittoriobusato.nl/index.php?opt...

Het ligt er maar net aan hoe we dingen opslaan in ons geheugen! Dingen die jij of een ander op dat moment erg belangrijk vind, kun je je soms tot in lengte van dagen herinneren! Sommige andere dingen gaan het ene oor in, en het andere oor uit, omdat deze als onbelangrijk worden gemarkeerd door ons....

Ik wou dat ik wist hoe ik dat doe. Heb dat nl. ook, zie ik iemand die ik tijden niet gezien heb en weet nog wat ze me het laatst hebben verteld. Voorwaarde hierbij is echter dat ik diegene gesproken heb in een tijd dat ik zelf lekker in mn vel zit. Als ik veel aan mijn hoofd heb, problemen enzo dan blijft er ook weinig hangen. Verder is het gewoon een stukje interesse, als ik me in jou interesseer dan heb ik belangstelling voor wat jij me te zeggen hebt en dan onthoud ik dat. Wat betreft je toevoeging, dat soort 'herinneringen' worden vaak getriggerd door iets wat je al dan niet bewust waarneemt. Er staat bv op een busje wat voorbijrijdt 'mit' en je neemt dat waar en de rest schiet in je hoofd. Of je ziet iemand bij de supermarkt met een gele jas, jouw brein associeert dit met de zon en ineens bedenk je dat je tuinset van het voorjaar opgeknapjt moet worden..... Toegevoegd na 50 seconden: http://www.goeievraag.nl/vraag/onthouden-mensen-dingen-lengte-jaren.8267 Hier een soortgelijke vraag.

Dat komt door gemeende interesse, iets wat niet zo heel vanzelfsprekend is.

Meestal herinner je je dingen of gebeurtenissen die je interressant vind. Het komt doordat je onbewust geprikkeld wordt doordat je iets hoort of ziet. Je rijdt door de stad en er schiet je iets te binnen, dan heb je meestal ergens een reclame of afbeelding gezien die de herinnering bij je omhoog brengt.

Dat zijn mensen die niet kunnen vergeven... Waarom lijkt in het Nederlands vergeven zo veel op vergeten... Die makers van de taal die wisten dat... Als je mind niets te doen heeft, dan gaat het zomaar als vanzelf in screensavermode... En dat uit zich in zomaar een duits rijtje... Simpel toch...

Je hersenen werken als een soort computer. Overal wordt informatie opgeslagen en als je een link ziet, gaat het hele netwerk aan de slag. Diegene die jou zag dacht:"hè, waar ken ik die van"? Diens hersenen kregen het verhaal van de hond als input, omdat dit voor diegene interessant was en dit bleef "hangen". Daarom werkte zijn/haar netwerk zeer snel, omdat deze info niet ver weggestopt was. Als iets nl. interessant is voor ons, dan onthouden we het wel. We stoppen het dan niet zo ver weg en het is weer sneller doorgelinkt. Bij mensen die een getraind stel hersenen hebben, werken alle netwerk gangen heel snel en die onthouden dan ook veel, omdat die info sneller is opgehaald. Daarom gebeurde je dit op de fiets ook. Je hebt ooit op school de derde naamvalrijtjes Duits geleerd en tijdens het denken (wat je overal doet, dus ook op de fiets) Kwam er ineens een connectie met een van die voorzetsels of je zag iets dat die connectie opriep en dan komen automatisch al die andere voorzetsels erbij, omdat die bij elkaar horen. Denk je verder dan ga je automatisch denken:" oh ja, 3de naamval Duits, wat was ook alweer,an, auf, in, unter, über,zwischen etc. ook weer, oh ja, de 3de bij rust en de vierde bij beweging". Voor je het weet, zit je weer bij de Duitse grammatica, omdat dit allemaal gelinkt is met elkaar. Grappig hè?

Ik snap daar ook niks van. Zelf onthou ik de meest gekke dingen, als iemand niet meer weet waar hij/zij dit of dat gekocht heeft weet ik het nog precies. Maar wat ik gisteravond gegeten heb???

Sommige mensen hebben een natuurlijke aanleg om veel te onthouden. Meestal is het een teken dat de persoon die veel onthoudt zich echt interesseert in mensen en wat zij zeggen. Zij horen niet alleen wat iemand zegt, maar luisteren en kijken echt goed naar de ander.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100