Wat merkt een kind van 12 als een dichtbijstaand familielid overleedt toen hij 3 was?

Bijvoorbeeld: Een jongetje verloor zijn tweelingbroer toen hij twee/drie was. Nu is hij 12. Heeft hij daar psychisch nog last van? Zo ja, hoe dan?

Of: Een kind van drie/vier/vijf verlies haar moeder. Hoe rouwt zo'n kind en heeft diegene er nog psychisch last van als 'ie 12 is, bijvoorbeeld?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als kind onthoud je dingen die je enorm hebben geraakt. En ook als je nog maar drie jaar oud bent, zie je dat er geen moeder meer is voor je. Dat merk je, omdat je die drie jaar niks anders bent gewend. Dat blijft altijd ergens diep in je zitten, maar vaak weet je er bijna niks meer van op je 12e. Het kan wel zijn dat hij of zij er dan aan denk en emotioneel word van het feit dat hij /zij haar/zijn moeder niet bij zich heeft gehad terwijl hij/zij opgroeit. Dat hoeft natuurlijk niet alleen bij je vader of moeder zo te zijn. Ik heb dat bijvoorbeeld ook bij een overleden opa van me gehad. Hij stierf toen ik jong was, maar de dingen die ik weet bleven bij me tot de dag van vandaag. En ikzelf ben ook wel eens emotioneel geweest als ik aan mijn opa dacht, van hoe het zou zijn als hij er toen nog was. Dus, de dingen die bleven hangen in het persoon blijven, maar dat wil niet zeggen dat een kind er jaren psychisch last ervan zal hebben. Maar dat ligt ook weer aan de persoon zelf.

Ja, daar kan een kind last van hebben, van houden en van krijgen. Dus het kan altijd bij het kind blijven, het kan weg gaan maar het kan ook terugkomen of zelfs ontstaan nadat het kind er juist al die tijd geen last van had. Met 12 kan het juist terugkomen zo rond de overgang naar de brugklas, afscheid van de basisschool, alle kinderen met brusjes of met wel een papa en een mama en met vragen die ontstaan in de puberteit (hoe was dat bij jou). Ook als een kind zelf vader/moeder gaat worden kan het problemen krijgen omdat het geen vader/moeder heeft of mist het een broertje/zusje als je zelf meer kinderen krijgt. Alles kan. Meer over het rouwen van kinderen: http://www.kindenrouw.nl/

Ik denk dat veel afhangt van de ruimte die er destijds is geweest om te rouwen. Als er over het gebeuren en het gemis gepraat mocht worden, dan is het voor een kind gemakkelijker om het verdriet een plaats te geven, zelfs als hij er zich later niets meer van herinnert. Gevolgen heeft zo'n ingrijpende gebeurtenis altijd, niet alleen tijdens de puberteit, maar ook later, bijvoorbeeld als hij zelf kinderen krijgt. De gebeurtenis blijft bij hem horen en zal een deel worden van zijn persoonlijkheid. Dat hoeft helemaal niet negatief te zijn, als hij er goed mee omgaat.

Bronnen:
ervaring met overleden broertje en moeder...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100