Hoe kan ik me wat vrijer / losser gaan voelen en niet zo geremd?

Ik ben best een serieus iemand, die wel graag van een praatje houd. Maar op de één of andere manier lukt het me niet altijd om het praatje aan de gang te houden en vallen er wel eens stiltes. Ik weet dat dit niet altijd erg is, maar ik krijg dan vaak het gevoel dat mensen niet zo'n zin hebben om met mij te praten of dat ik saai ben. Ik word hier altijd best onzeker. Ik ben ook bang dat als ik een vriend zou krijgen dat hij me saai vind. Ik wil me graag wat losser gedragen, niet altijd even serieus zijn en wat humoristischer en spontaner overkomen. Hoe kan ik dit doen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als je altijd zo op jezelf let, vergeet je te kijken naar wie je ook bent. Je dwingt jezelf dan in het keurslijf 'niet spontaan en humoristisch', elk grapje dat je dan wilt maken gaat langs dat filter en vervolgens komt er maar niets uit. Probeer positiever naar jezelf te kijken. Stiltes vallen in elk gesprek. Dat is op zich niet erg, maar als het jou dwars zit zou je de gesprekspartner kunnen vragen of hij/zij het vervelend vindt dat er een stilte is. Als je dat niet durft, dan zou je voor jezelf een aantal standaardvragen kunnen opstellen als: "Hoe is het met ... (jou, je gezin, je werk, je school)" of "Denk je dat ... (het weer veranderd, dat tv-programma weer op de buis komt)" of "Heb je een hobby?" of "Wie vind je beter: Jeff Dunham of Najib Amhali?"

Het is best lastig om je gedrag en zo ook je karakter te veanderen. De een is introvert de ander extrovert. Misschien moet je er niet zo (geforceerd) mee bezig zijn tijdens een gesprek dat kan ook al wat helpen. En wat meer zelfverzekerd worden, dat straal je dan ook gelijk uit. Misschien zit je hier niet op te wachten maar hier zijn therapieën en of cursussen voor.

Als journalist kan ik je melden dat iedereen een verhaal heeft. Daarom zijn interviews met doodnormale mensen ook altijd zo bijzonder.. ze hebben misschien wel meer te vertellen dan mensen van wie je verwacht dat ze veel te vertellen hebben, zoals bekende Nederlanders. Wat kan is dat je zelf je eigen verhaal niet boeiend vindt, en omdat je jezelf nooit ondervraagt zoals een journalist dat doet komt dat verhaal niet naar boven. En tja.. dan heb je inderdaad niets te vertellen. Ik zie twee dingen die je kan doen. Vraag een relatieve vreemde om interviewer te spelen, en laat je interviewen. Ik zeg 'vreemde', omdat vrienden van je zullen weten dat je wellicht geen bep bent. Een vreemde zal veel meer durven vragen omdat die vreemde verwacht dat je gewoon domweg overal op gaat antwoorden. Het andere ding is cosplay. Ofwel, meet je een totaal andere identiteit aan, zoek een kostuum uit, en ga naar cosplay-parties. Daar kun je dan onherkenbaar een volledig ander persoon zijn, helemaal uit je dak gaan zonder dat Freuds bekende über ich je afremt. Wellicht moet je gewoon even iemand anders zijn om jezelf weer te herontdekken!

Zeg wat je denkt, en houdt je niet in als je ergens om moet lachen. Zo kom je spontaan over!

Probeer na een gesprek eens op te schrijven waarom jij denkt dat er stiltes vallen en je het gesprek niet aan de gang kunt houden. Is dit omdat je niet de juiste dingen weet te zeggen? Of zit er misschien een stukje onzekerheid, gebrek aan durf om iets te zeggen achter, angst om iets verkeerds te zeggen? Die onzekerheid kun je aanpakken, je kunt leren assertief te zijn / worden. Er zijn ook cursussen voor. Een goede vriend(in), waar je goed contact mee hebt, kan je ook helpen om spontaner te worden. Humor is natuurlijk iets dat je niet echt kunt aanleren, je moet er gevoel voor hebben, maar misschien kan een goede vriend(in) je wel helpen dat gevoel een beetje te ontwikkelen.

Minder serieus en losser in de omgang worden kan alleen als je jezelf niet al te serieus neemt. Een beetje zelfspot kan geen kwaad in jouw geval. Daarmee maak je in gesprekken met mensen niet alleen jezelf aan het lachen, maar ook een ander. Geloof me, als je in staat bent om om jezelf te lachen, kunnen mensen zichzelf ook meer aan jou blootgeven, figuurlijk gesproken dan hè. Je stelt jezelf daarmee kwetsbaar op (al zullen sommige mensen beweren dat het een masker is, zelfspot, maar dat doet nu even niet terzake) en degene met wie je contact hebt, zal zich meteen een stuk meer op zijn/haar gemak voelen.

Jij moet gewoon geloven in jezelf. Ik heb even gekeken wat voor vragen je hier hebt gesteld en beantwoord. Een ding kan ik je zeggen, jij hebt heel wat in je mars. En als je praat, probeer dan ook iemand aan te kijken, reacties te pijlen en desnoods, vraag hoe je gesprekspartner het onderwerp ervaart. Niks is gek en niks is onmenselijk. Als je mensen leert kennen zul je zien dat ze heel veel op jou lijken. Suc6 en heel veel plezier!!!

Dit heb ik ook gehad. Heel vervelend. Waarschijnlijk ben je een (beetje) onzeker en dat is niet nodig. Ik heb wat tips waardoor je jezelf ook beter gaat voelen. Ga is ergens heen waar je niemand kent, in een bus of wat dan ook. Stap daar in als een ander persoon. JIJ bent nu in plaats van jezelf een acteur... Je gaat gewoon mensen aanspreken... Door een grapje te maken. Mensen gaan om je lachen, als ze niet lachen zijn ze gewoon stom. Zo heb ik veel vertrouwen gekregen. Omdat ik een andere cirkel ging zitten. Om je niet saai te voelen heb ik ook wel tips op. Ik heb dus ook heel lang niks gehad. Ik vind dat mijn leven bijv. op dit moment ook saai is. IK heb geen werk, geen studie en spreek dus weinig mensen. Daarom heb ik een hobby uitgezocht om met mensen te gaan praten. Sindsdien heb ik ook meer lol. Zo kun je ook veel makkelijker met mensen gaan praten omdat je met andere weer hebt gesproken. Hoe meer contact je hebt hoe makkelijker het word om mensen te praten. Daar word je zelfverzekerder van en dan word je ook losser en spontaner. Mijn grootste advies helemaal samen gevat is dus: ga uit je veilige cirkel en zoek het avontuur op. Het is niet zo'n grote avontuur als je het hebt gedaan. Heel veel succes!

Niets mis mee hoor ik heb je zelfde probleem! ik voel me ook best als jij als ik praat in een groepje ofzo dat ze mij raar aankijken of dat ze me niet graag willen spreken, maar eigenlijk dat gevoel is maar uit de onzekerheid in echt bestaat het echt niet! Wat je zou zelf kunnen doen is aan je zelfvertrouwen werken en meer contacten aflegt, als ik dit lees van je dan neem ik aan dat je introvert bent, en weinig contacten hebt enz (net als mij misschien). Ik vind me soms ook zeer saai hoor, en denk ik dan ook als ik ooit een relatie heb zou hij het niet lang bij mij volhouden, maar dat klopt niet. en mocht het gebeuren dan schijt. Het enige is dat ik introvert iemand ben en dat is geen ramp toch, ik praat minder maar ik kan meer doen dan degenen die een dag lang alleen maar een praatje houden.

Beste Happy 1, alle antwoorden geven veel adviezen, van mij krijg je er nog één! Wat mij nog steeds helpt als ik ergens onzeker of nerveus over ben, is me van te voren voorbereiden als er iets 'dreigt' te komen/gebeuren - gesprek, actie, bijeenkomst. Het maakt niet uit of je naar de dokter moet (lijstje maken, onderwerp(en) en vragen opschrijven en bij de dokter de antwoorden noteren, niet vergeten!) of naar een voorlichting van ...vul maar in... (lijstje maken van te voren). Bij een gebeurtenis is het handig van te voren te bedenken wat de mogelijkheden of in jouw ogen bedreigingen zijn. Welke vragen zouden er kunnen komen over welke onderwerpen ? Als je hier van te voren over na denkt is er geen 'angst'/ onzekerheid voor wat er komt, althans niet in onbeheersbare mate... Advies : Bedenk van te voren wat je kunt vragen en wat je kunt antwoorden bij gebeurtenissen. Zelfs als je verlegen/onzeker bent bijvoorbeeld tegenover de buurvrouw, kun je een paar antwoorden/vragen bedenken die van pas kunnen komen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100