Waarom kijk ik heel anders uit mijn ogen en lijkt alles veel verder weg als dat het werkelijk is, Als ik me hard focus op iets.

Deze vraag roept om uitleg maar hoe ga ik dat doen. Misschien is het herkenbaar als ik zeg dat ik het vroeger ook had als klein kind en als ik in bed lag (alleen dan komt het voor eigenlijk) toen werdt ik er wel eens zo gek van dat ik moest huilen. Het houdt een tijdje aan en dan ebt het weg. Het is een soort staar door extreme focus, alles lijkt een beetje surrealistisch en voorwerpen veel verder weg als normaal. Hopelijk is mijn uitleg herkenbaar genoeg voor mensen die het ook wel eens ervaren hebben.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het klinkt alsof je je op die momenten heel erg concentreert op iets, en als je dan je beeld weer 'breder' laat worden moet je brein weer even alles 'op z'n plaats zetten'. Misschien vergelijkbaar met het feit dat alle geluid om je heen kan wegvallen als je je concentreert op iets - en op het moment dat je uit je concentratie gehaald wordt blijkt dat iemand je al voor de 3e keer vraagt of je koffie wilt, die eerste 2 keer heb je totaal niet waargenomen en je kijkt een beetje verdwaasd om je heen: oh ja, daar ben ik?

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100