Waardoor ben ik staat mijn verliefdheid te verdringen door ratio?

Het is me twee keer gelukt inmiddels: is een dergelijk feit een bewijs voor het los staan van gevoel/ratio/lichaam/geest/ziel? Of is liefde toch veel oppervlakkiger, puur chemisch?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

óf je was die keren niet idioot extreem verliefd; óf je wil was zó sterk, dat daardoor je verliefdheid kleiner werd en je wil om niet verliefd te zijn het van de verliefdheid won. of beide.

Dan is het gewoon de ware niet geweest. Want echte liefde laat zich niet opzij zetten door ratio. Ook al probeer je dat. Maar uiteindelijk gaat het toch weer aan je knagen.

Ha, die MarieAnne; Omdat in deze gevallen je ratio blijklbaar toch sterker was dan je emotie. Ik ken dat. Als de emotie sterk genoeg is wint de ratio het nooit.

Wie zegt dat jij geraakt bent door iemand op een dusdanige manier dat het alomvattend is? Geloof ik niet als je het zo droog weet op te schrijven. Ken het wel hoor, wat je schrijft, het project met je gevoelens. Maar tegelijk offer je daarvoor de zwakkere en de sterkere, ja, kijken hoever jij dan komt met jou ratio.

De ratio kan bijna alles regelen... Temperatuur, hartslag, gevoelens, reacties, stress/ontspanning, bijna alles, althans veel meer dan je in eerst instantie zou denken... De mind/ratio is een slaaf van je overtuigingen... Als je ontkent dat je verliefde bent, zal het snel wegebben... Liefde heeft niets met seks te maken... Liefde is aantrekkingskracht, liefde is de intentie tot verbinden, tot één zijn... Dat wat jij chemische noemt is voortplantingsdrang, dat is geen liefde... Maar je mind/ratio kan EN liefde EN voortplantingsdrang maken of breken...

echte verliefdheid wint het altijd van de ratio, vandaar dat het het belanrijkste thema in muziek en literatuur zal blijven. een niet door ratio in te dammen emotie blijft interigeren en bezighouden.

Gelukkig maar dat mensen dat kunnen, anders was het op de huwelijksmarkt een nog grotere puinhoop dan het nu al is-al wordt er in sommige kringen al helemaal niet getrouwd, en nog sneller weer van partner gewisseld. Wat mensen zou uniek maakt en onderscheidt van dieren, is dat we instincten en impulsen kunnen onderdrukken en ombuigen en kunnen leren onze behoeften uit te stellen. Wat criminologen en andere romantici ook mogen vertellen en bedenken, altijd je primaire (lust)gevoelens najagen en gehoor geven aan iedere impuls en directe behoeftenbevrediging najagen zal uiteindelijk resulteren in een grote puinhoop. Mensen zijn geen door hormonen en invallen gestuurde machines, maar redelijke wezens die verantwoording dienen te nemen voor hun daden en overwogen beslissingen kunnen en-in mijn ogen-dienen te nemen. Dat is een ideologie die heden ten dage weinig bijval meer krijgt ten koste van het 'ík-kon-er-niks-aan-doen-het-gebeurde-gewoon' - consept dat zeer breed ingang heeft gevonden. Vermoedelijk omdat het op de korte termijn makkelijk is,maar ook doordat er in een verzorgingsstaat vaak te weinig consequenties aan daden worden verbonden. Maar dan gaan we al te ver voor het verband van de vraag.

Bronnen:
Leven aan deOnderkant - Theodore...

Vind het heel knap van je dat je het in het ratio hebt voltrokken. Waarschijnlijk heb je nu een relatie (en je wordt verliefd op een ander) , of wil je geen relatie. Ik bedoel als je echt open staat voor een nieuwe relatie lukt het je niet om volgens je verstand te werken. (ratio) Maw, als je openstaat om liefde te ontvangen en je wordt verliefd. kan je doen wat je wilt maar dan werkt je verstand gemiddeld 5 minuten. Liefde is niet oppervlakkig, het is het mooiste wat er is, en ik hoop voor je dat je het mee mag gaan maken. Want dat maakt echt heel gelukkig!!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100