Kan je partner genetisch materiaal bevatten dat vergelijkbaar/gelijk aan jou gen-matriaal staat?

Weer zo vraag..
Maar ik maak me er toch echt zorgen over , vandaar dat ik aan jullie graag wil vragen daar iets over te zeggen. Hoe is het mogelijk dat je partner vergelijkbaar genetisch materiaal jou beschikt wat op jou genetisch materiaal lijkt? Uit onderzoeken komt naar voren dat die wel zo kan zijn, terwijl iedereen juist toch genetisch van elkaar verschil. Behalve familie en naasten dan.. Dus eigenlijk is dit toch geheel onmogelijk?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Heel in de basis bestaat het "maken" van een kindje uit het koppelen van een rits genen van jou aan een rits genen van de man in kwestie. Daarbij heb je dominante en recessieve genen. Dominante genen winnen het van recessieve genen, dus dominante genen noem ik nu even "harde genen" en recessieve genen "zachte genen". De combinatie van twee genen (eentje van de man, en eentje van de vrouw) bepaalt wat voor eigenschap je doorgeeft. Nou heb je zelf bijvoorbeeld een hard gen voor bruine ogen, maar ook een zacht gen voor blauwe ogen gekregen van je ouders. Dan heb je zelf bruine ogen. Maar je bent wel *drager* van het gen voor blauwe ogen. "Maak" jij een kindje met je vriend en geven jullie hem allebei een zacht gen voor blauwe ogen, dan krijgt je kindje blauwe ogen, ook al heb je zelf bruine ogen. Zo werkt dat ook met genen die coderen voor ziektes. Van genen voor een ziekte kun je ook de *drager* zijn. Dan zit er in jouw rits van genen een zacht gen dat codeert voor de ziekte, maar ook een hard gen, waardoor je de ziekte niet hebt. Je vriend kan ook drager zijn. En maak je een kindje, en krijgt dat kind van allebei het zachte gen dat jullie beiden dragen, dan krijgt het kind de erfelijke ziekte. Als je genetisch erg op elkaar lijkt en allebei dezelfde zachte genen hebt, dan wordt de kans groter dat je die doorgeeft aan je kind. Nou heb ik het heel simpel gemaakt, want voor sommige erfelijke ziektes moet je veel meer zachte genen doorgeven en de kans op het doorgeven van een erfelijke ziekte is sowieso kleiner dan de kans op het doorgeven van blauwe ogen. Maar als je het principe snapt is het al heel fijn. Goed, kijk je naar jullie beider families en zitten daar geen gelijke erfelijke ziektes, dan heb je een grote kans op gezonde kinderen. Er blijft echter altijd de mogelijkheid dat er iets niet goed gaat, of dat er toch zachte genen in de familie zitten die nooit zichtbaar zijn geworden en dat je kindje een ziekte krijgt. En die kans kun je nooit helemaal uitsluiten. Als je je nou zo'n zorgen maakt over dit onderwerp, dan zou ik samen met je vriend een afspraak maken bij een arts. Die kan jullie meer zeggen over kansen en dergelijke en onnodige angsten wegnemen. Als jullie beiden gezond zijn, dan zou ik me niet te druk maken. Zoals al is gezegd: het gaat al duizenden jaren zoals het gaat. Blijkbaar zijn we helemaal niet slecht in het in elkaar zetten van kinderen. Een beetje vertrouwen dus in onze biologie! Succes!!

Hoe kom je erbij dat jullie over hetzelfde genetische materiaal beschikken? Hebben jullie beiden een genetisch onderzoek ondergaan ofzo? Ik vind het een vreemde vraag.

Nee is niet onmogelijk. Zeer waarschijnlijk zelfs. Sterker nog, het grootste deel van ons genetisch materiaal is hetzelfde, anders zouden alle diersoorten er hetzelfde uitzien. Mensen lijken meer opelkaar dan op andere dieren, en dat komt doordat ons genetisch materiaal ongeveer hetzelfde is. Maar een klein deel van het genetisch materiaal bepaald de verschillen tussen de mensen onderling. Daarnaast legde ik al uit in een antwoord op een van je eerdere vragen dat een mens verschillende "waarden" (dat heet een allel) op een gen (dat is een plekje op een chromosoom dat gereserveerd is voor een bepaalde eigenschap) kan hebben. Zo zou er bijvoorbeeld een gen voor haarkleur kunnen zijn, met daarop de allelen blond, donker etc. Die allelen zijn niets meer dan bepaalde reeksen van chemische stofjes, basen genaamd, die aanelkaar geketend zijn en zo samen een DNA molekuul (chromosoom) vormen. Verschillende genen hebben verschillende lengtes. Sommigen bestaan uit 10 basenparen, andere weer uit honderden. Maar toch zijn er vaak maar een aantal variaties van die reeksen "in omloop". (heel soms in de evolutie gebeurt het dat er spontane veranderingen plaatsvinden in die reeksen, mutaties heten die, maar die doen er voor jouw vraag niet toe). Het kan dus makkelijk zijn dat jouw partner op bepaalde genen dezelfde reeks van basen heeft (in de volksmond "hetzelfde gen heeft"). Sterker nog, het is hoogstwaarschijnlijk dat hij tientallen of zelfs duizenden genen hetzelfde heeft als jij. Toch blijft er nog meer dan genoeg aan genetisch materiaal over die jou verschillend maken van je partner, maar inderdaad kan het zo zijn dat je op het gebied van een stukje DNA dat verantwoordelijk is voor een erfelijke ziekte, gelijk bent aan je partner. In dat geval draag je de ziekte over aan je nageslacht. Maar meestal is de kans erg klein en bovendien is dat vantevoren te onderzoeken.

Leven ontstaat door vermenging van genen... Er zijn 42 genen en die worden gedeeld... gehalveerd en vervangen door 21 genen van een ander... Zo concipieert een nieuw mens... Het scheiden van de 42 genen, meiotische deling, een reductiedeling van de eicel en de halve genenpool van de zaadcel ook 21 genen... Die twee gaan een mitotische reactie aan tot weer 42 genen en daarmee is de versmelting een feit en kan deling op deling doorgaan... Zo kun je dat voorstellen... Is nu het verschil in genen van de moeder en de vader te klein, dan ontstaan er fouten in de uitwisseling van genen van de aan en de ander... Er kunnen zelfs teveel genen opgepikt worden bij supervrouwen, of bij mannen het syndroom van Klinefelter, of bij mogolen waarbij het tot een trisomie van chromosoom 21 komt... Er is (kort door de bocht) te weinig differentiatie om tot een goede versmelting te komen... Op het net kan ik verwijzen naar Bruce Lipton, op youtube vindt je veel van deze vooraanstaande biogeneticus...

Bronnen:
XiniX

Ik heb je dit al via een persoonlijk berichtje proberen uit te leggen, maar zal hier nog een poging doen. Als je bedenkt dat in je cellen enorm veel genetisch materiaal zit wat er voor zorgt dat je een mens bent, en als je weet dat mensen maar 6% verschillen van chimpansees wat genetisch materiaal betreft, dan moet je snappen dat mensen meer overeenkomsten hebben in genetisch materiaal dan verschillen. Gelukkig maar, want daardoor hebben we (vrijwel) allemaal een hoofd, twee oren, twee ogen, een neus, een mond, tong, stembanden, twee armen, twee benen, enz... Dat genetisch materiaal zoveel op elkaar lijkt tussen twee mensen is dus om te zorgen dat hun nageslacht ook een mens wordt... Geen zorgen over maken, het gaat al eeuwen in heel veel gevallen goed. Natuurlijk is er altijd een kans dat je een kindje krijgt dat iets mankeert, maar als je daar heeeeel erg bang voor bent zit er maar één ding op: geen kinderen krijgen. Verder heb je in principe net zo veel kans op een gezonde baby als ieder ander, tenzij je weet dat je een genetische afwijking hebt.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100