Hoe om te gaan met overgevende kinderen?

ik begin volgende week aan mijn studie Pabo, hierin loop je stage op een basisschool. waar ik mij echter zorgen om maak is als de kinderen moeten overgeven. ik heb zelf emetofobie (overgeefangst) en weet ook niet hoe ik zal reageren als ik het voor mijn ogen zie gebeuren, laat staan opruimen. Hoe kan ik hier het beste mee omgaan zodat ik die angst niet meer hoef te hebben? (het is al veel minder geworden met de jaren)

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik werk ook al jaren in het onderwijs, en ik heb het welgeteld 2 keer meegemaakt, beide keren in groep 3. De eerste keer stond het betreffende kind toevallig net met een paar andere kinderen rekenvoorbeeld te zijn (hoeveel handen hebben we nou eigenlijk als we 4 kinderen hebben). Ineens hingen er geen 8 handen maar 7 in de lucht, die andere was afgezakt naar de mond van het kind. Ik heb 'r onder d'r oksels gepakt en voor de prullenbak gezet, waar alles er keurig netjes uitkwam. Wijze les 1: vaak zie je het aankomen en kun je maatregelen nemen De tweede keer was het kind zelf al naar de gootsteen gerend, verder dus ook geen zooi op de vloer. Alleen wel een verstopte gootsteen... Ik was op dat moment zwanger en kon er toen ook absoluut niet tegen, gelukkig had ik een collega met een bijzondere aandoening: hij rook niks. Hij heeft het probleemloos voor me opgeruimd Wijze les 2: Kinderen voelen het zelf vaak aankomen en nemen maatregelen. Je kunt trouwens ook, zeker tegen de tijd dat je zelf voor de klas staat, met de kinderen afspreken dat ze ALTIJD snel naar de wc mogen rennen als ze voelen dat ze moeten overgeven, en als ze dat niet redden, dat dan de prullenbak een goed alternatief is. Wijze les 3: Zoek een school met een collega die niets ruikt. Nee, geintje. Wijze les 3 : houd goed contact met je collega's, als je echt hulp nodig hebt, zullen ze je helpen. Verder: zieke kinderen blijven over het algemeen thuis. En als een kind op school ziek wordt, heb je een lijst met telefoonnummers, zodat je de ouders of oppas kunt bellen. Zolang je zelf nog niet voor de klas staat, maar stage loopt, zal je mentor/begeleider waarschijnlijk voor de zooi opdraaien. En weet je wat vreemd en eigenlijk heel mooi is? Je gaat heel veel genegenheid voelen voor de kinderen in je klas. Daardoor wordt het al een stuk minder smerig, zo werkt dat nou eenmaal. Laat het maar gewoon over je heenkomen (nou ja, niet letterlijk natuurlijk) je kunt van tevoren toch niet weten hoe je gaat reageren.

Ten eerste, heel goed over leggen met de leerkracht. Samen kom je er wel uit ;-) Ten tweede. Het zijn gewoon boterhammen, frikandellen, pizza, groenten en noem maar op. Die uit een soort blender komen. Niks vies aan dus. De eerste 2 keer is waarschijnlijk lastig en even doorbijten. Maar uiteindelijk valt het mee. En de kans is denk ik heel klein dat je ze het moeten. Succes met je opleiding!

De beste manier, om er af te komen, is om het te ervaren. Niemand vind het prettig om te zien en om het op te ruimen. Ik werk zelf in de zorg en maak het dus ook wel eens mee. De eerste keren vond ik het heel erg vervelend om mee te maken. Maar in de loop van de tijd, gaat dat beter. Succes met je studie!

Bespreek dit gewoon goed met je collega's op de school, en maak goede afspraken over wat je doet als het gebeurt, en wie je kan helpen. (iets als: kijk of het kind in directe nood is, zo niet, loop naar de afgesproken collega toe die het verder voor je gaat afhandelen/opruimen). In ruil daarvoor kun je bijvoorbeeld afspreken dat je iedere keer dat je iemands hulp moet inroepen, taart trakteert, en dan is dat ook weer opgelost..

Gelukkig is de angst al minder, en weerhoudt het je niet om deze opleiding te doen. Om er verder van af te komen is het beste om jezelf ermee te confronteren . En dan zit je waarschijnlijk wel goed als leerkracht, zeker in groep 1 of 2 komt het vast weleens voor. Rug recht, doorademen, aan wat anders denken, verstand op nul en opruimen. Dat is het enige wat je kan en dan ook moet doen. En iedereen vind kots vies natuurlijk, en overgeven ook, maar het hoort er nu eenmaal bij soms.

Je geeft al aan dat je van jezelf nog geen idee hebt hoe je zou reageren, je ziet dus tegen iets op waarvan je niet weet hoe erg je het gaat vinden. Jouw eigen angst voor braken is iets heel anders dan een ander zíen braken. De kans dat kinderen braken in de klas is klein, gebeurt echt niet aan de lopende band, gelukkig. Tips voor als het wel gebeurt. Neem bij het opruimen een dropje in je mond, en blijf rustig ademhalen. Zorg dat je een paar wegwerphandschoenen in de klas hebt liggen en wat oude handdoeken, altijd handig bij wat voor ongelukjes dan ook. Doe het braaksel met doeken en al in een plastic zak, knoop die dicht en gelijk buiten in een container gooien. Ik richt me hier alleen op jouw actie mbt het overgeven, uiteraard gaat een groot deel van je aandacht ook naar het kindje.

Bronnen:
Eigen ervaring

Ik werk al jaren in het onderwijs en ik heb letterlijk nog NOOIT een leerling zien overgeven. Wees eerlijk over je fobie, maar probeer er verder niet teveel aandacht aan te geven. Hoe meer je er aan denkt, hoe angstiger je wordt. Nog even twee wijsheden: Alles wat aandacht krijgt groeit! en Een mens lijdt het meest aan het lijden dat hij vreest! Veel succes en plezier op de PABO :-)

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100