Wat zou jij doen?

Je krijgt op je werk de bloeduitslagen van een goede vriendin onder ogen. Daaruit blijkt dat ze een bepaalde ziekte heeft. Zal ik haar vertellen wat ik weet? Of kan ik beter wachten tot ze er zelf mee komt. Ik weet niet of ze zelf al de uitslag heeft.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als het een goede vriendin is, ze weet wat voor werk je doet en dat je de kans loopt haar bloeduitslagen onder ogen te krijgen, is er misschien - afhankelijk van de band tussen jullie - wel ruimte om in ieder geval te vertellen dat je het weet. Zeker als het vrij ernstig is, kun je het toch niet voor je houden, en het is niet alsof je er 'stiekum' achter bent gekomen ofzo. Dat zou natuurlijk een heel ander geval zijn bij een oppervlakkige kennis of iets dergelijks ; daarbij heb je natuurlijk primair je geheimhoudingsplicht, en dat raakt je natuurlijk minder persoonlijk. Je zou haar in elk geval eens kunnen vragen - als je haar toch weer ziet - of ze de uitslag al binnen heeft (als ze je verteld heeft dat ze zich ging laten onderzoeken tenminste), wellicht opent ze dan zelf verder het gesprek. Het is heel moelijk er iets zinnigs over te zeggen als ik niet weet over wat voor ziekte het gaat en in welke mate, en hoe goed de band tussen jullie is. Ik denk dat je je primair door je gevoel moet laten leiden, en zeker niks forceren. Probeer indien enigszins mogelijk het initiatief bij haar te laten liggen.

ik zou wachten tot ze er zelf mee komt. je mag het dan onder ogen hebben gekregen, het is en blijft prive informatie.

Als ze zelf de uitslag niet heeft dan vraag ik me af hoe je dat toevallig onder ogen kwam.. Maar: Als ze het niet weet: Zowieso niet vertellen Als ze het wel weet: Dan is het aan haar om te besluiten of ze er al dan niet over wil praten, en met wie. Dus ook dan: Gewoon je kop houden en afwachten. Het is voo rjou moeilijk om het stil te houden naar haar. Maar ZIJ heeft de ziekte en als ze het niet met jou wil bespreken / niet wil dat jij het weet is het nog veel moeilijker voor haar. Dus: Gewoon afwachten, als je die vriendin respecteerd

Ik denk dat het voor het verwerkingsproces van de vriendin beter is wanneer ze de informatie op haar eigen tempo bekend kan maken aan de buitenwereld. Dan krijg je het van haar te horen wanneer het háár uitkomt, wat mij ook wel zo prettig lijkt wanneer je met zoiets te maken hebt. Althans, dat is hoe ik het het liefst zou hebben. Als ik dan later te horen zou krijgen - of op dat moment - dat je al op de hoogte was, zou ik daar geen moeite mee hebben. Maar ik zou er niet mee geconfronteerd willen worden door iemand aan wie ik het zelf nog niet heb gezegd - omdat ik daar ook mijn redenen voor heb. Let wel - dit is dus mijn persoonlijke voorkeur als ik de positie van je vriendin zou bezetten, en het kan zijn dat zij hier anders op reageert.

Dat mág je niet eens vertellen. Je hebt die uitslagen gezien op je werk. Daar heb je te maken met een professionele instelling en die hanteert het begrip Integriteit. Ik snap dat je in een spagaat ligt met deze kennis en de emotionele band met je vriendin. Maar hou jezelf sterk en houd je mond. Je weet namelijk niet hoe je vriendin reageert op jouw openbaring. Ook voor haar zal/kan de wetenschap over een ziekte een emotionele schok zijn. Als jij uit de school klapt en de vriendin in kwestie noemt dat bij haar arts, kan die jouw werkgever inlichten en ben jij je baan kwijt (integriteit) Het is beter om je vriendin te steunen waar en wanneer dat nodig is. Als zij dat wil natuurlijk. Wellicht kun je wel vanuit jouw professionaliteit iets over een behandeling van de ziekte bespreken met haar. Maar noem nooit dat jij haar bloeduitslagen gelezen hebt.

Als het een goeie vriendin is moet je toch merken of ze de uitslagen al heeft? Ze zou je dat als goeie vriendin vast en zeker vertellen. Anders even bellen of langsgaan om het over koetjes en kalfjes te hebben, dan merk je het snel genoeg. Weet ze het nog niet, dan zou ik bepalen of het in haar belang is om de uitslagen snel te hebben. Dus als de ziekte pas behandeld wordt vanaf het moment dat ze de uitslagen heeft en tot die tijd kan verergeren, zou ik ik het bekend maken en anders niet. Ik weet niet waar je werkt, maar als de informatie verkeerd valt (hoe goed bedoeld ook van jou), dan kan het je je baan kosten.

Je hebt deze informatie vanuit je vertrouwensfunctie ontvangen. Je dient daar , hoe moeilijk ook, zo naar te handelen. Dit blijft in het lab. Als zij het nodig vindt vertelt ze het je uiteindelijk wel. En dan is het vroeg genoeg om er met haar over te praten.

Het voor je houden. Ik denk zelfs ook als ze je het zelf vertelt. Waarom, omdat het natuurlijk een enorme inbreuk is op iemand privacy. De ander krijgt dan namelijk van jouw nog te horen dat jij het al wist. Een vertrouwen kan ze niet meer met je hebben: a) je wist het en zei niets, b) jij weet dingen die niemand mag weten, zeker niet via een achterdeur. Zij is een proces ingegaan met haar (huis)arts. Hier moet het ook blijven. Ik vind het heel naar voor jouw deze situatie. Praat er eens over op je werk. Deze angst zullen je collega's ook wel kennen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100