Zijn familietrekjes in het algemeen erfelijk of komt dat grotendeels door aangeleerd/afgekeken gedrag?

Of is het een combinatie van beiden?

Toegevoegd na 48 seconden:
Graag met onderbouwing.

Weet jij het antwoord?

/2500

uiterlijke trekjes zijn erfelijk bepaald. Binnen het DNA zitten deze erfelijke trekjes. Maar qua gedrag zit een groot gedeelte in de opvoeding. Een kind heeft een voorbeeld nodig om zichzelf mee te spiegelen. En zal vaak gewoontes, gedachten en trekjes overnemen van de mensen waar hij veel aan blootgesteld wordt. Er zijn echter uitzonderingen dit zijn genetisch doorgeven syndromen, dingen als dyslectie, autisme maar ook bijvoorbeeld bepaalde mate van intelligentie. Als iemand in de familie deze syndromen heeft kan het zijn dat hij zich dankzij deze syndromen hetzelfde gedraagt als deze die dit ook heeft.

Het is vaak een combinatie van beide. De familietrekjes moeten dan ook bij het karakter van iemand passen. Ik heb 4 kinderen, waarvan er twee dezelfde tic hebben als ik. We zijn zó opruimerig, dat het bijna fobisch is. Als er een keukenkastje openstaat kunnen we niet aan tafel voordat het deurtje ordelijk gesloten is. Kranten mogen niet slingeren. De aanrecht wordt al tijdens het koken schoongemaakt en opgeruimd. Ik kan nog wel even doorgaan.... De twee die het van mij hebben opgepikt, zijn ook in hun werk uitermate netjes. In tegenstelling tot de andere twee, die (als reactie???)alles laten slingeren en vrolijk verder leven. Ik zeg altijd, dat we met deze houding niemand kwaad doen, dus maakt het ons niets uit als anderen er iets van zeggen.

Het is in ieder geval een combinatie van beide. Al vele jaren is er een discussie gaande over de relatie tussen erfelijkheid en de omgeving waarin je je bevindt (het milieu). Hoe die verhouding tussen erfelijk en aangeleerd werkelijk ligt, daar zijn we nog niet achter. http://veron.infoteur.nl/specials/gedragspsychologie.html http://www.erfelijkheid.nl/erfelijkheid/index.php http://www.goeievraag.nl/vraag/empathie-erfelijk-aangeleerd.66061 http://www.goeievraag.nl/vraag/bepaald-gevoel-humor-erfelijk-aangeleerd.28307

Eigenlijk moet ik aansluiten bij Momopyolo, maar eigenlijk is je vraag geniaal geformuleerd en tegelijk het antwoord: "Familietrekjes zijn in het ALGEMEEN erfelijk maar komen GROTENDEELS door aangeleerd/afgekeken gedrag?" Kijk, dat opruimen in het andere antwoord, komt niet door het erfelijke alleen, want zelfs mijn Tervuerense Herder gaat uit zijn eentje zijn uitwerpselen op een grasstukje apart brengen omdat hij dat proper vindt (algemeen genetisch). En nu straffer: Als ik begin met opruimen in mijn grote living/keuken, dan begint hij aan de andere kant van het grote glazen raam op het terras met zijn bek ook de plaats rond zijn eetbak helemaal samen te vegen, en ik vermoed dat niemand hier gaat beweren dat die hond mijn familiaal genetisch materiaal meeheeft. Zelfs straffer: elke baas van een hondje gaat bij intense opvoeding ervan, ook trekjes van die hond krijgen. Zo ben ik alleen agressief als men mij... aan de ketting hangt (zoals hij). Zo ziet hij noch ik eigenlijk kwaad in de wereld, en dat komt ook al van mijn voorouders omdat die geleerd hebben hun emoties vrij extreem te beheersen en nederig te beseffen dat anderen altijd redenen hebben die misschien meer in de lijn van hun opvoeding en genetische aanleg ligt. Wetenschappelijk slaat Momopyolog de nagel op de kop: Hoe meer artikels je leest in Psychologies of wetenschappelijke publicaties, hoe meer men de fouten ontdekt bij de conclusies van resultaten. Dit komt omdat nu de grote toekomst van de psychologie lijkt te gaan liggen bij de ontdekkingen over de uitwisselingen van chemische deeltjes. En laat het nou daar zijn dat men het tegengestelde ontdekt van wat men veronderstelt: Elke mens reageert soms een beetje anders na 20 jaar en opnieuw lijkt de wisselwerking tussen genetisch en niet genetisch erg klein. Ik ben nog verder gegaan in mijn laatste jaren wetenschappelijke onderzoeken: Ik noch mijn zoon bleken ADHD te hebben, hoewel mijn echtgenote mij daarvan 20 jaar overtuigd had op basis van symptomen en het hoge energieniveau van mijn 'genetische kant'. Ik heb dus een aantal 'stille' kinderen wat meer onder mijn hoede genomen, en zelfs hun intelligentie nam met rasse schreden toe door de overactivering waarmee ik mijn leven vul (grote creativiteit, veel zwemmen-spelen-schaatsen en hybride sociale contacten en zeer veel verplaatsingen). Een concrete invulling met praktische werkmethode vind je in een reactie van mij hieronder. Succes!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100