ben ik verbitterd?

hoi
ik vraag me af , of ik nou zo verbiiterd ben, of dat t normaal volwassen gedrag is dat ik vertoon?
nou moet ik dat gedrag natuurlijk uitleggen , goh, nou t komt neer op dat ik niets meer bijzonder vind, dat ik teleurgesteld ben ik veel dingen, niet snel meer ergens voor warm loop,snel denk, t zal wel, etc etc..... ik was zo een skattig optimistisch meissie maar nu??? blehhhh

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het komt mij bekend voor. En ik zie het bij heel veel mensen in mijn omgeving ook. De frustratie over het egoisme van anderen, het boos worden op domme beslissingen van machthebbers, de spelletjes die soms door mensen gespeeld worden. Ik zie het als een nare bijwerking van de huidige egoistische, asociale angstcultuur die tegenwoordig heerst in Nederland. In het groot en in het klein. Als reactie ga je je afsluiten, bescherm je jezelf door niet meer enthousiast te worden, kan je sceptisch en cynisch worden. Mijn advies: accepteer het niet! Vecht er tegen! Hoe doe je dat? Begin klein. Probeer in je eigen omgeving (te beginnen in je eigen huis) positief te zijn. Ga ergens voor, neem mensen daarin met je mee. Als iets niet lukt, geef dan niet snel op, maar probeer op een positieve manier het alsnog voor elkaar te krijgen. Accepteer mislukkingen met opgeheven hoofd en vier bereikte doelen met veel plezier. Het is de enige manier je wereld te veranderen: het begint bij jezelf! Het alternatief is je huidige stemming. Wil je dat? Het is niet alleen vervelend voor jezelf, maar ook voor je omgeving!

aan je andere vraag te zien heeft het weinig met verbittering te maken, maar meer met jezelf in de knoop zitten. Als die knoop ontward is en je je keuze hebt gemaakt gaat het allemaal weer beter. sterkte

Ik ben bang dat het te maken heeft met levenservaring en het leren kennen van mensen. Of zoals mijn vader ook vaak cynisch zegt: "Hoe meer ik de mens leer kennen, hoe liever de dieren mij zijn". Mij ook te vaak gebeurt dat ze me overhalen ergens aan mee te doen, dan raak ik op een gegeven moment toch heel erg enthousiast over het project, maar dan blijken de projecttrekkers opeens toch weer andere prioriteiten te hebben en iets kansrijks wordt dan weer een teleurstelling. Gewoon er met weinig verwachtingen ingaan, dan kan het nooit tegenvallen :)

Als je in de 40 bent, midlife-crisis, gaat wel weer over, Zoniet, Zoek een psychiater en meld je aan!

helemaal eens met anneliesz, je staat op een belangrijk kruispunt in je leven, al je energie gaat op aan een heel moeilijk dilemma. Je hebt nu even geen energie over voor andere emoties. Als je straks een keus hebt gemaakt ( maakt niet uit welke ) zal je ongetwijfeld ook op andere vlakken veel beter gaan voelen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100