hoe socialer worden

ik ben nu 17 jaar en heb eigenlijk geen vrienden. Ik wil wel graag socialer worden maar ik weet gewoon niet hoe. op school ga ik wel met mensen om, maar ik weet niet hoe ik een gesprek moet beginnen en hoe ik verdermoet gaan met een gesprek. mijn gesprekken zijn meestal heel oppervlakkig, maar ik weet gewoon niet wat ik moet vragen om een gesprek gaande te houden.
heeft iemand tips??

Toegevoegd na 14 minuten:
Ik heb ook op voetbal gezeten , maa rhet blijt altijd maar bij die ene training, net als op school. En ik probeer ook interesse te tonen, maar als je ze elke dag spreekt, heb ik na een week niks meer te 'bespreken' zegmaar. ik zit ook in een ander eplaats op school dan waar ik woon, dus die kinderen hebben het de hele tijd over mensen die ik niet ken en ze gaan naar cafés die ik niet ken. hoe moet ik daar mee omgaan??

Weet jij het antwoord?

/2500

Ga bij een teamsport of vereniging. Dan zit je op elkaars lip en is het, ook als je moeilijker contact maakt van nature, bijna onvermijdelijk om niet in gesprek te raken met mensen. Verder is het ook een kwestie van interesse tonen, doorvragen en vriendelijk blijven. En natuurlijk proberen om gewoon wat af te spreken. Dit laatste het liefst met een groep, want anders blijf je van die 1 op 1 contacten houden. Ik hoop dat je er wat aan hebt. Wel goed dat je hier zelf wat aan wil doen. :) Toegevoegd na 21 minuten: Maar bij voetbal heb je toch ook wedstrijd op zaterdag enzo? Dan krijg je wel een echte band met elkaar als je ze elke week twee keer ziet. Op school kun je natuurlijk vragen of je een keer mee uit mag. Zelf toen ik eigenlijk langzaam uitging toen kende ik iemand van mijn school die al regelmatig uitging. Die heeft mij vervolgens in zijn stamkroeg aan iedereen voorgesteld. Als je daar vervolgens dan vaker komt dan worden het ook jouw kennissen/vrienden.

De wens om 'socialer te worden' kan ik wel begrijpen, want je komt in een eenzaamheid terecht die je niet wilt, die je wil doorbreken. Als je nu eens begint met echt geïnteresseerd te zijn in anderen, dan is een gesprek ook helemaal niet moeilijk. Je vraagt gewoon aan anderen naar hun verhaal en hun leven. Als je zelf als antwoord ook open bent naar anderen toe, dan ontstaat vanzelf een wederzijds begrip voor elkaar en wellicht als het een beetje klikt, ook een vriendschap.

Ik ben zelf ook een beetje een verlegen en onzeker type. Vooral in het begin. In groepen shake ik hem ook in het begin. Ik zeg altijd eerlijk (als dit 'nodig' is) dat het niet persoonlijk bedoeld is dat ik een beetje stil ben, maar dat ik gewoon wat verlegen ben en even de kat uit de boom kijk. En als het toffe mensen zijn, komt het altijd wel goed : - ) Daarnaast hoef je niet altijd gesprekken te hebben. Samen activiteiten ondernemen geeft naar mijn inziens evenveel genoegdoening. Je hebt praters en je hebt doeners en misschien ben jij niet zo van het praten en het gesprek op gang houden. Succes!

Het belangrijkste is dat je veel onder de mensen komt. Wordt lid van een club, ga een teamsport doen. Ga ook eens naar een kroeg. Naarmate mensen je vaker zien gaan ze je ook gaan kennen en volgen gesprekken vanzelf. Het zal niet meevallen in het begin maar je moet deze moeilijke stap zelf zetten.

Dat zijn allemaal dingen die je moet leren, en daar gaat wat tijd overheen. Als je 17 bent sta je pas aan het begin van dat leerproces. Als kleuter hoef je alleen maar te weten hoe de ander heet om al vrienden te zijn, hoe ouder je wordt, hoe meer verschillende interesses dat je krijgt, dus dan is een naam alleen niet meer voldoende. Probeer als je met iemand in gesprek raakt, open vragen te stellen, dus vragen waarop iets meer geantwoord moet worden dan alleen ja of nee, zodat je op dat antwoord verder kunt gaan. Voorbeeld: Vind je het leuk hier? Antwoord, ja of nee en je bent klaar.Op " Hou je van deze muziek? "kun je opd e rectie al makkelijker weer een vraag stellen, waarom wel of waarom niet.

Je kunt dit oefenen door van te voren vragen te bedenken. Je kunt daarna ook gewoon wat over jezelf vertellen en hopelijk wordt daar dan op gereageerd. En sowieso gaan oefenen op de mensen om je heen. Misschien kan je t eerst eens thuis bij iemand uitproberen

Bedenk je eerst of je écht inderdaad socialer wilt worden (en waarom), of dat je je gewoon bij oppervlakkige contacten met grote groepen mensen eigenlijk niet op je gemak voelt, en meer diepgang zoekt met (een groep) mensen waar je je meer bij thuisvoelt. Waar ligt bijvoorbeeld ECHT je interesse ? Als die niet bij sport en koetjes en kalfjes ligt, zul je je in een groep mensen die dat deelt ook niet op je plek voelen. Misschien is een politieke club veel meer jouw ding, of een zangvereniging, of een groep vogelspotters, om maar een paar zeer uiteenlopende dingen te noemen. Het honderdduizend vrienden moeten hebben , hoe oppervlakkig ook, lijkt soms ook wel een beetje een 'ziekte' van deze tijd, en kan een enorme druk op mensen leggen. Terwijl je hartstikke gelukkig kunt zijn met 1 of 2 goede vrienden die je echt wat zeggen, en veel plezier met hobby's die je in je eentje beoefent. De sociale druk om aan de verwachtingen van 'de' maatschappij te voldoen kan groot zijn, maar daar aan meedoen garandeert niet dat je er gelukkig van wordt. Maar er is ook een andere kant : sociale interactie met anderen betekent niet dat activiteiten 100 % van de tijd ook 100 % leuk zijn voor jou. Je zult je ook een beetje moeten aanpassen en schikken. En inderdaad hoort daar best ook een hoop 'toneel' bij, waarbij je je wellicht niet op je gemak voelt. Als het namelijk klikt tussen mensen, hoef je vaak helemaal niet na te denken over waar je het over moet hebben, dan gaat het vanzelf. Het beste kun je vaak zoeken bij activiteiten die in je eigen woonplaats te doen zijn, zodat je met mensen uit je eigen omgeving in contact komt. Maar forceer het niet ; vroeg of laat kom je mensen tegen met wie het WEL klikt, en vraag je je af waar je je ooit druk om hebt gemaakt. En vermoedelijk zijn echte 'gezelligheidsmensen' toch niet helemaal je ding.

Ikzelf ben vrijwilliger bij Home start, maar dat is meer voor gezinnen, alleenstaande moeders en gezinnen uit allerlei culturen.....Maar mijn ervaring is dat deze vrouwen door wat 1 op 1 aandacht uit hun schulp kruipen. Je zou ook eens kunnen informeren naar een buddy. Dat is een vrijwilliger die bij je komt om dingen met je te ondernemen of gewoon gezellig koffiedrinken of soms zelf alleen een film met je te komen kijken thuis. Het kan een begin zijn en zo wen je weer aan mensen om je heen en vertrouwen in de medemens kan hierdoor ook groeien. Er is ook zoiets als het maatjes project, maar dat is voor mensen met een beperking. Maar er is vast zoiets ook gericht voor mensen zoals jij, dat moet haast wel. Toegevoegd na 2 minuten: https://www.home-start.nl/?ac=Home-1-1 Ik zou ook eens kunnen informeren in joun regio als je dat zou willen, dan stuur maar een pb

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100