Hoe vertelt een volwassen dochter aan haar ouders dat ze een tattoo heeft genomen?

Op de meeste tactische manier.
De ouders zijn nogal anti-tattoo (dat is de reden dat ze het niet heeft verteld, het is geen onvolwassenheid maar meer onwetendheid hoe met de situatie om te moeten gaan).
Mijn vriendin (21 jaar) woont nog wel bij haar ouders, en ze heeft de tattoo geloof ik al een paar maanden en ze wil het maar eens gaan vertellen. Ik kom niet verder dan tips als: probeer uit te leggen waarom je het hebt gedaan zonder te zeggen, maar hebben jullie nog tips?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik zou er ook niet blij mee zijn als ouder, maar het is haar lichaam. Wat ik inderdaad nog erger zou vinden: dat ze het me niet zou durven vertellen. Er zijn ergere dingen, hoor. Maar als ze denkt dat ze haar ouders daar zo'n pijn of verdriet mee doet, zou ze ook kunnen overwegen het NIET te vertellen. Tenslotte HOEF je niet ALLES te zeggen. Ik vind het wel jammer als ze niet gewoon kan vertellen over een tattoo, maar misschien is het haar probleem dat ze een soort "toestemming" wil hebben van haar ouders. Het uitleggen (waarom ze het gedaan heeft) zal weinig uithalen, ze zullen het waarschijnlijk niet begrijpen. Het is haar lichaam, zij beslist wat ze ermee doet. Ik zou zeggen: Accepteer je eigen verantwoordelijkheid en wees volwassen. Zeg het, en accepteer dat ze boos/verdrietig zullen worden of zeg het NIET. Niet uit angst voor hun afkeuring, maar om ze geen onnodig pijn te doen.....

Een volwassen vrouw zou dat gewoon tegen d'r ouders moeten kunnen zeggen. Iets van: "Moeder, vader... Ik heb een tatoeage. Ik ben volwassen en mag zelf bepalen wat ik met mijn lichaam doe." Ik bedoel, wat kunnen ze er nog aan doen?

Pap, mam ik heb een tatoo! Volgens mij als je volwassen ben sta je achter je eigen beslissingen dus zeg je het gewoon en draai je er niet omheen.

Overweeg om het helemaal niet vertellen. Wat niet weet dat niet deert, waarom een probleem veroorzaken zonder enige noodzaak? Ik snap dat niet. Er zijn genoeg andere onderwerpen om gezellig over te keuvelen.

gewoon een keer laten zien,door te gaan zonnen of iets dergelijks in hun bijzijn. dan volgt de reactie vanzelf. als de plek waar de tatoo zit zo intiem is dat dit niet gezien word als ze gaat zonnen hoeft ze het niet te zeggen omdat ze de tatoo dan ook alleen voor zichzelf heeft. Het vertellen om goedkeuring van haar ouders te krijgen hoeft niet aangezien ze weet dat haar ouders tegen zijn krijgt ze de goedkeuring toch niet.

Misschien is het beter om het te vertellen als ze op niet meer thuis woont. Dan is de confrontatie voor haar ouders minder groot omdat ze dan echt zelfstandig en onafhankelijk is.

gewoon zeggen. zoals je namelijk zelf al schrijft je bent een volwassen vrouw en je maakt je eigen keuzes.

2 manieren: 1. Gewoon zeggen, als je 21 bent en je durft zoiets niet tegen je ouders te zegen, heb je een heel ander probleem. Laat haar zeggen dat het haar lichaam is en dat zij het graag wilt. 2. Laten zien, een keer 'subtiel' laten zien en kijken wat haar ouders ervan zeggen. Dit kan echter wel een breuk brengen in de vertrouwensband. Ze moet het niet verzwijgen, dat lost niets op.

ik snap dit helemaal. bij mij ging dat over roken en een tattoo. durfde het allemaal niet te vertellen omdat ze zo anti waren dat je zeker wist dat ze je nu nog voor je kop zou maaien. toen ik 2 weken het huis uit was heb ik haar gebelt. mam ik rook en heb een tattoo. ze zei iets met jij vuil *beep* *beep* hoe durf jij zo iets te *beep* we hebben elkaar 2 weken niet gesproken, en daarna alsof er niets aan de hand was. conclussie, ik had op dat moment niet met haar in 1 huis willen zitten, dus mijn tip is wachten tot ze daad werkelijk weg is. sommige dingen moeten maar even wachten. geflipte oudsers als je er woont is niet fijn. en als jou vriendinhet iet vertelt heeft betekend dit alleenmaar dat ze ze prima heeft ingeschat. succes

Ik was ook anti tatoo.. Toen mijn dochter nog thuis woonde, ze was denk ik een jaar of 18, was ze naar een party of zo geweest in Utrecht. Wij zaten op de bank toen ze thuiskwam en voor ons kwam staan en haar tatoo op de buik liet zien... Ik was in alle staten, ze mocht van ons nog geen tatoo laten zetten, nu had ze het stiekum gedaan. Achteraf natuurlijk heel slim gedacht: ik laat hem gewoon zetten, zijn ze even boos en ik heb lekker die tatoo. Nu is ze 31 en heeft toch wel spijt van die tatoo..tja..

Met veel ( gespeelde) spijt en emotie vragen hoe hij er af moet.

Allereerst: zelf zou ik niet blij zijn als mijn dochter van 18 een tattoo liet zetten maar ik zou haar daar wel vrij in laten. Zelf deed ik ook dingen waar mijn ouders niet blij mee waren en welke ouder heeft dat vroeger zelf niet gedaan? Ik zou het wel heel erg vinden als mijn dochter mij iets niet zou durven te vertellen, dat zou ik als falen voelen. Ze is natuurlijk niet verplicht om mij alles te vertellen. Je vriendin kan, denk ik, het beste aan haar ouders vertellen dat ze er al een tijd over loopt te tobben om het hen te vertellen, omdat ze weet hoe zij erover denken. Ze moet echt duidelijk laten merken dat het vertellen een probleem voor haar is. Zij kan hen duidelijk maken dat een tattoo in deze tijd vrij normaal is en dat zij er erg blij mee is. Trouwens, haar ouders zullen er toch ook aan moeten wennen dat er wel meer dingen gaan komen die hun dochter doet en waar zij het niet mee eens zijn. Zo`n tattoo lijkt me niet het ergste wat je kind kan doen!

schrijf er met watervaste stift een p en m bij, ze gaan er natuurlijk wel vanaf maar dan kun je zeggen dat het een ode aan de ouders is p=natuurlijk pa en m=ma. en teken er hartjes bij, maakt niet uit ze gaan er vanzelf toch weer af. als ze boos worden, kun je altijd nog zeggen dat als er ooit iets gebeurt, dat je zo wel makkelijk geindentificeerd kan worden.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100