Hoe verklaar je angst, ongeacht waarvoor? We worden immers zonder ook maar een enkele angst geboren?Of is dat niet verklaarbaar?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De vraag is strikt genomen fout ; je wordt namelijk wel degelijk met een gezonde dosis angst geboren. En dat moet ook wel ; je 'instinct' moet je wel kunnen waarschuwen voor potentieel gevaarlijke situaties , anders zou je leven als je eenmaal kunt lopen verrekte snel weer voorbij zijn. Angst voor een afwezige moeder en later enge dieren, hoogtes, snelheid, hitte en kou zijn - binnen bepaalde grenzen- normaal. Daar is dus niks onverklaarbaars aan. Iets anders geldt voor extreme angst (die niet meer in relatie staat tot het gevaar) zoals bij fobieen. Vaak ontstaan deze door een slechte ervaring (of een paar) die niet goed begeleid worden. Een kind dat iedere keer tot in den treure getroost en vertroeteld wordt omdat het onweert, kan een ongezonde angst voor onwee ontwikkelen. Maar ook zie je bijvoorbeeld met de periodieke inentingen dat de kinderen waarvan de moeder het bangst is, zelf het hardste huilen. Ook angst voor de tandarts is tot op zekere hoogte aangeleerde angst. En daarnaast kennen we natuurlijk nog de categorie sociale angsten. Veel dingen die 'in het openbaar' moeten gebeuren vinden we eng, of in elk geval spannend, en als het inderdaad daadwerkelijk een keer verkeerd loopt, kun je heel vervelende en in het dagelijks leven storende angsten ontwikkelen. Daar weer van af komen gaat vaak niet vanzelf ; gedragstherapie kan echter vrij snel heel effectief zijn. Gewoon concreet leren dat het niet altijd verkeerd hoeft af te lopen en zoja, dat er dan nog niet echt een man overboord is. Dit is vaak de categorie 'een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest'. Herhaalde negatieve ervaringen kunnen in alle opzichten een angstpatroon doen ontstaan ; wie zeer regelmatig geprikt moet worden bijvoorbeeld, kan een behoorlijke angst voor de pijn die er bij hoort ontwikkelen, al is de pijn op zich wellicht niet zo heftig, je hoofd en je spieren vertellen je wat anders. Angst is dus een heel normale en gezonde reactie, die echter ook vrij gemakkelijk kan 'ontsporen'. Bij een kind kun je daar nog alert op zijn, eenmaal volwassen moet je dat zelf doen, en afhankelijk van de omstandigheden valt dat niet altijd mee.

Je wordt niet zonder angst geboren. Ten eerste zit 't mogelijk al gedeeltelijk in de genen en ten tweede doe je al ervaringen op als je nog in de buik zit. En na 't geboren worden is 't natuurlijk allemaal erg logisch: als je je pijn doet aan een cactus, kijk je de volgende keer wel wat beter uit (lichte, terechte angst voor cactussen krijg je dan).

Ik denk dat angst een aangeboren reactie is die zorgt dat we overleven. Die aangeboren angst krijgt in iedere cultuur zijn eigen specifieke vorm. Angst is zinvol, een oerinstinct, een beschermingsfactor. Hoe verklaar je anders een baby die angst heeft voor bijvoorbeeld een onverwacht hard geluid? Of als ze iets ouder zijn de angst wanneer moeder de kamer verlaat? In je leven kunnen er een hoop angsten bijkomen in de vorm van fobieën, faalangst, vliegangst etc. Sommige angsten komen voort uit vervelende ervaringen, anderen uit angst voor het onbekende. Het karakter van iemand zal hierin zeker ook een grote rol spelen.

angst is een gebrek aan vertrouwen en dat zal niemand verbazen denk ik. Ik denk dat het mogelijk is om het leven weer opnieuw te gaan vertrouwen ,waarom zou er niet meer op aarde zijn dan dat wij op dit moment kunnen zien en ervaren. goed voorbeeld is dat je als kind al belogen word door als ouder te zeggen dat sinterklaas bestaat.Misschien goed bedoeld maar daar gaat je eerste vertrouwen al . Is deze vraag verklaarbaar?Ja, ik denk het wel bv bij deze Toegevoegd na 4 minuten: Een gezonde angst voor gevaar ed is natuurlijk anders zou je niet kunnen leven denk ik.Dan zou je alles klakkeloos doen.

Het hebben van angst zit opgesloten in je genen. Je hebt het nodig om te overleven. Als je altijd zonder angst een boom in zal klimmen gaat het een keer mis. Of zonder angst, met je ogen dicht een druk kruispunt oversteken. Angst of je wel de juiste beslissing hebt genomen, houdt je scherp. Angst hebben we nodig om te overleven. Er bestaan natuurlijk ook volkomen onnodige angsten, zoals een fobie ergens voor. Bang in het donker. Altijd angst om de weg kwijt te raken enz. Maar veel van deze onnodige angsten, zitten ook weer in onze genen verscholen, anders zouden we er anders mee omgaan.

Om niet weer een keer op uw bek te gaan.

Angst is een oerinstinct, bij mens en dier. Angst heeft een functie, en daarom wordt ieder mens ermee geboren. Angst zorgt ervoor dat je langer leeft. Ga maar na: Als je geen angst zou hebben zou je je veel meer risico's nemen in het leven en dat zou je vroeg of laat opbreken. Ook bij dieren zie je hetzelfde instinct: Bij gevaar zoekt een kat een veilig en onzichtbaar plekje op...

angst is handig, het voorkomt dat je te gevaarlijke dingen gaat doen (meestal tenminste) maar veel angst is ook aangeleerd, neem angst voor spinnen. Je schrok een keer van een spin of je ouders gilden als ze een spin zagen en vervolgens werd je bang voor spinnen

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100