Hoe verwerk ik dit? (lang verhaal)

Ik had altijd al last van onzekerheid gehad maar 5 jaar geleden ben ik geestelijk en lichamelijk mishandeld. Dit 3 schooljaren lang. Nou aangifte gedaan maar tot de dag vandaag zijn ze nog niet opgepakt. Ik dacht er over heen te zijn maar het blijft een heel gevoelig onderwerp. Er word gezegd dat dit mijn onzekerheid absoluut niet ten goede gedaan heeft en dat ik naar een psycholoog moet. Maar dat wil ik niet. Help!

Weet jij het antwoord?

/2500

Je moet echt naar een psycholoog. Waar ben je bang voor?

vertel eens waarom je niet naar een psycholoog wilt gaan? een psycholoog heeft er voor gestudeerd en je hebt een grote kans dat hij/zij je kan helpen

Zoiets kan je niet verwerken het moet een manier van leven worden waar je mee kunt leven en als je dat niet zelf alleen kan moet je echt naar een psycholoog..

psycholoog helpt jou alleen maar

zou zeker naar de psycholoog gaan. Hij kan je verhaal aanhoren en je op een professionele manier handvaten geven om dit te verwerken. Probeer anders 1 of 2 sessies. Vind je het iets, kun je altijd nog stoppen. Heel heel veel sterkte toegewenst!

De mishandeling van vijf jaar geleden bepaalt nog steeds je leven. Door het weg te drukken lijkt het alsof je er overheen bent, maar niets is minder waar. Door die gebeurtenis ben je nog meer onzekerder geworden, en ben je erg kwetsbaar. Vaak is onzekerheid een gevolg van hoe je in het leven staat. Allereerst is het van belang om die gebeurtenissen te verwerken, die vijf jaar jouw leven hebben bepaald. Zeg tegen jezelf, ik mag er ook zijn, en heb ook recht op een goed leven. Het is nergens voor nodig om onzeker te zijn, en het zou goed zijn om je zelfbeeld te gaan versterken. Dit door middel van judo of karate, zodat je lichamelijk al weerbaarder wordt. Dat geeft zelfvertrouwen. Jij hoeft niet het slachtoffer te zijn, en het is goed om jezelf voor te houden dat er niets mis met je is, en dat je ook kan liefhebben, en dat je ook meetelt. Dus zowel lichamelijk als geestelijk zul je aan de slag moeten. Niet meer die onzekerheid accepteren, en daar zeker niet in berusten. Gewoon actief aan jezelf gaan werken.

Ik denk dat je dit niet alleen kunt verwerken (anders was dit al wel gelukt), een psycholoog zou je hier wel bij kunnen helpen. Het is wel belangrijk dat je een 'klik' met je hulpverlener hebt. Je zou eventueel ook kunnen proberen om iemand anders in vertrouwen te nemen, maar of je dat ook werkelijk zal helpen om het te verwerken...?(het neemt misschien wel de druk van de ketel). Wat ik je nog wil meegeven; je bent niet zwak als je hulp zoekt, dit getuigt juist van moed, sterkte en dapperheid! Succes!

geen pysoloog, als je ee beste vriend of vriendn hebt, zou ik het hem/haar vertellen. als het gaat om zo iets sirieus zullen het egt niet op hyves zetten ofzo suc6

Je hebt niet perse een psycholoog nodig , ik heb zelf ongv hetzelfde gehad alleen in een andere situatie maar je moet gewoon een vriend hebben die goed kan luisteren en open staat voor hoe jij je voelt en gewoon vertellen wat je allemaal op je hart hebt ;)

Vindt iets waarin je het iedergeval kan uiten want opkroppen is slecht voor je. Dingen die kunnen helpen zijn het opschrijven of het te tekenen van dingen die je eraan doen denken en probeer alles te uiten je gevoelens en je gedachtes dingen die je eraan herinneren en dan het papier of wat dan ook symbolisch verbranden. Klinkt gek maar het is een proces van loslaten en accepteren dat iets is gebeurt bedenk daarna de positieve dingen die het heeft opgebracht. (hoe moeilijk of slecht het ook is geweest er zijn ook dingen in je levert verbetert) heb je zo echte vrienden leren kennen, voel je er nu sterker door of zou je met de kennis die je nu hebt andere kunnen helpen? Zulke gedachtes helpen niet terug maar vooruit kijken en alleen naar de positieve dingen negatieve dingen moet je achter je laten. Helpt dit alles nog niet zijn er ook nog soms groepjes bij de GGD waar mensen allemaal hetzelfde hebben meegemaakt en er samen over praten kan helpen.

Lieverd, ik ben 15 jaar geleden ook lichamelijk, geestelijk en helaas ook seksueel mishandeld door mijn toenmalige vriend. (3 jaar lang) Ook ik heb het nog niet verwerkt. Ik loop bij een psycholoog en moet binnenkort EMDR gaan volgen (www.emdr.nl) Ik weet bijna zeker dat jij last hebt van een trauma, oftewel PTSS (post traumatische stress stoornis). Als je hier niet mee naar een deskundige gaat (of dat nou een psycholoog is, of een creatief therapeut) kan het nog veel langer duren eer je de situatie een plekje kan geven. Je bent natuurlijk tot niets verplicht, maar misschien is een lotgenoten forum iets voor jou, als je per sé geen psychologische hulp wil? Zo'n forum kan enerzijds heel geruststellend en bevestigend werken, maar anderzijds ook heel confronterend. Je zult dus zelf een beetje moeten zoeken naar een vertrouwenspersoon om hier over te praten, want 1 ding is zeker: het móet eruit. Heel veel sterkte, je mag me altijd een pb sturen!!!

Het is natuurlijk verschrikkelijk wat er gebeurd is, maar je moet toch echt verder. En als je dat niet alleen lukt, probeer dan met een beste vriend of vriendin erover te praten. Als het dan nog niet goed gaat, zul je er toch het beste aan doen om naar een psycholoog te gaan. Vaak wordt bij een psycholoog gedacht dat er alleen maar mensen naartoe gaan die geestelijk gestoord zijn. Maar feitelijk gaan mensen naar een psycholoog omdat ze hulp nodig hebben om hun gedachten en gevoelens te verwerken. Dat heeft niks met gestoordheid te maken. Ben dus niet bang om naar een psycholoog te gaan!

Ik zou ook gaan ik ben 7 jaar mishandeld en loop nu 2 jaar bij de pshygoloog en het helpt mij echt erg goed

Je verteld niet waarom je niet naar een psycholoog wilt. Heeft dat iets met schaamte te maken? De reden dat mensen soms professionele hulp nodig hebben, is dat de problemen die ze hebben té groot zijn voor de naaste omgeving om je goed te kunnen helpen/adviseren. De psycholoog heeft ervoor gestudeerd, die weet hoe hij om moet gaan met grote emotionele schade. Dit kun je niet van je beste vriendin verwachten. Er is meer voor nodig, en het is heel moeilijk om dat toe te geven maar wel noodzakelijk voor jouw genezing. Heel veel sterkte meid, denk er nog eens goed over na. Dapper dat je je vraag hier hebt gesteld!

Ga toch maar naar een psycholoog. Tegen vreemden kun je meer zeggen dan tegen bekenden. Je gaat de deur uit en je laat het achter je. Succes.

Ja veel praten je uiten makkelijk gezegt dan gedaan. De angst om naar een psygoloog te gaan heeft bij mij +/- 3 jaar geduurd. Tot dat ik de Matrixmethode ontdekte van Ingrid Stoop zei is de grondlegger er van. Ik heb mij toen laten Coachen, ben er twee keer geweest. Kon toen beter omgaan met mijn problemen en ik kreeg weer zelfvertrouwen. Daarna had ik de kracht om naar een psygoloog te gaan, en had minder moeite om mij te uiten. Dit is een goede oplossing voor je, het is een keuze die je zelf moet maken . Succes Toegevoegd na 11 uur: Fijn dat je er op reageerde. Als je dat toepast, zal je later zeggen had ik dit maar eerder geweten. veel succes

Om direct antwoord te geven op je vraag "hoe verwerk ik dit": door professionele hulp te zoeken meid, echt! Je bent er nu 5 jaar zelf mee bezig, vind je dat onderhand niet genoeg? Geestelijke en lichamelijke mishandeling is zeer heftig en heeft gevolgen, ook voor je toekomst. Hoe eerder je hulp accepteert en aanvaardt, hoe minder extra problemen je krijgt. Dat klinkt misschien heel dreigend en "doemdenkerig", maar ik bedoel dat als volgt. Als je jouw toekomst bouwt bovenop een bouwval, dan blijft het een bouwval die alleen maar groter wordt. Snap je? Problemen stapelen zich op problemen. Er zijn je vele mensen voorgegaan, je bent echt niet de enige. Dat is een duffe zin, want voor jou zou het natuurlijk wel de eerste keer zijn, maar misschien relativeert-ie toch een beetje je angst (denk ik?) om te gaan. Ik hoop, dat je die belangrijke en moeilijke eerste stap op je weg durft te zetten en wens je daar heel veel sterkte en succes bij! Je bent het meer dan waard om geholpen te worden.

Zelf dingen oplossen is erg lastig! Het kan, maar vaak kijken we maar vanuit 1 of 2 perspectieven naar ons zelf. Een psycholoog kan je toch weer op een andere manier naar jezelf laten kijken. De eerste stap is moeilijk, maar ik denk zeker dat het t proberen waard is. Zie het niet als moeten. Ga wanneer jij er klaar voor bent en zoek een psycholoog met wie het klikt. Zoals iemand al zei denk ik dat je erg veel aan lotgenoten kunt hebben. Je kunt je gevoelens delen die je waarschijnlijk minder goed met vrienden kunt. het is bekend voor jullie. Ik weet zeker dat het goed gaat komen. Je staat er open voor alleen nog net dat extra zetje naar de psycholoog of een andere manier van aanpak waar jij je fijn bij voelt. Suc6 ermee! Oja schrijven wil ook nog wel eens helpen. Ben je klaar met je verhaal verbrand het boekje of doe er iets anders symbolisch mee!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100