Hoe kom ik van me angst voor prikken af?

Ik word altijd helemaal histerisch als ik een prik moet krijgen want ik vind dat hartstikke eng hoe kom ik hier vanaf??

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Hier nog zo eentje (: Ik had dat ook, ging hyperventileren en werd echt helemaal gek. Als ze pech hadden viel ik voor de prik al flauw.. En weet je wat het is, je teen stoten doet eigenlijk veeeel meer pijn. Maar dat weet je van te voren niet. Dat je een prikje krijgt weet je van te voren en ook dat dat vervelend zal aanvoelen. Wat bij mij heeft geholpen; Om even weer bij mezelf te komen Dus je gaat van te voren even een momentje voor jezelf zoeken, ergens anders zitten. Haalt even diep adem en probeer te ontspannen.. Luister een muziekje van te voren dat lijdt af. Vraag de arts of hij/zij pas wil prikken als jij er klaar voor bent, dus wanneer jij bent ontspannen. Want als je ontspant heb je er veel minder last van dan wanneer je gespannen bent. Kijk de andere kant op en probeer aan andere dingen te denken. Of knijp in je been dan voel je daar de pijn, de pijn die je zelf onder controle hebt. Want als je nagaat, doen prikken niet écht pijn, ze voelen alleen heel naar. Het is gewoon een vervelend gevoel.. Je moet die angst echt ombuigen met je eigen gedachten! En denk je maar eens in dat er zoveel dingen meer pijn doen.. Als jij van te voren zou weten dat je je pink zou kneuzen was je ook in paniek geraakt. Je kunt jezelf dus net zo gek maken als je wilt, daar ben ik nou ook achtergekomen. Het belangrijkste is om bij jezelf te blijven en jezelf ervan te overtuigen dat het geen kwaad kan. Je wordt niet geprikt zodat je er slechter van wordt. Soms is het nodig om te testen of voor een inenting.. Dat betekent dat ze je ermee willen helpen. Zie het dus niet als iets slechts. Maar alleen jij kan dat doen! Laat jezelf niet zo gek maken! Succes ermee!

nou je moet zo denken.. die prikken zijn voor je eigen bestwil . ze beschermen je tegen ziekten en pijn. bedenk maar dat bijvoorbeeld in sommige landen ze een tand trekken zonder verdoving . dus wij mogen blij zijn dat we hier naalden hebben .. zo denk ik ..

Als ik het zelf was , zou ik met 'n gesteriliseerde stopnaald mezelf gaan prikken.En dan tot de ontdekking komen dat er niets ergs aan de hand is.Kop van de Naald in 'n vlammetje en je kunt aan de gang . Mijn angsten heb ik overwonnen door me er mee te confronteren.

Proberen om er niet aan te denken.

Psychologen en fobie-bestrijders doen in hun behandelingen juist die dingen waar je bang voor bent. Zo zal iemand die bang is voor spinnen en d'r vanaf wil, geconfronteerd worden met steeds meer/grotere/dichtbijere spinnen. Het is nu even de truuk om een vergelijkend iets bij prikken te vinden... Misschien door je heel veel te laten prikken? (Met loze naalden met een zoutoplossing ofzo...) Of door 100 filmpjes ervan op youtube te bekijken? (Wel de filmpjes uitzoeken waarbij de beprikte doodkalm reageert... Hahaha.)

Vaak is iets eng als je niet weet wat er gaat gebeuren. Van een prik weet je dat wel. Zoveel stress vooraf is eigenlijk helemal niet nodig. Want heb je wel eens geteld hoeveel tellen de pijn duurt? Maximaal drie. En die zijn héél snel voorbij! Een muggenbeet is ook een prik. Daar voel je niks van, maar wel achteraf dat jeukende gevoel. Daar heb je langer last van dan de pijn van een prik. Als je het moeilijk blijft vinden, koop dan een klein tubetje EMLA. Dat is een verdovingszalfje. Van te voren op je arm smeren en je voelt niks.

Gewoon de andere kant opkijken en ze even hun gang laten gaan. Eerlijk gezegd vind ik prikken ook helemaal niks, terwijl ik ze nota bene zelf regelmatig uitdeel. Maar af en toe ben ik natuurlijk zelf ook aan de beurt, bijvoorbeeld om me te beschermen tegen hepatitis, voor een Mantoux of voor een bloedonderzoek. Iedere keer blijkt het reuze mee te vallen. Soms helpt het om de confrontatie gewoon maar aan te gaan. Niets is namelijk zo erg als angst voor het onbekende. In dat moet je even doorlezen. Zo'n injectienaald is eigenlijk een heel klein precisieinstrumentje dat de huid nauwelijks schade toedient. Van de prik voel je nog het minste maar je moet wel je arm ontspannen. Het inspuiten van sommige stoffen kan wat branderig zijn maar die ramp is ook wel te overzien als de vloeistof niet te snel ingespoten wordt en je je arm blijft ontspannen. De twee naalden links op de foto worden doorgaans niet gebruikt om te prikken maar om vloeistof uit de ampullen op te zuigen. Daarna worden ze weggegooid om plaats te maken van een naaldje van een paar centimeter lang. Sommige stoffen worden in het onderhuidse bindweefsel gespoten. Daarbij wordt de naald meestal schuin gehouden. In de spier kan ook, waarbij de spuit een rechte hoek met de huid maakt.

Soms is het juist beter om te kijken wat er gebeurt en het over je heen te laten komen. En heel ontspannen proberen mee te ademen met de naald, gaat ie erin dan heel diep en lang inademen en eruit is goed uitademen. Hoe ontspannender je bent, hoe sneller het ook weer voorbij is...sommige dingen zijn nu eenmaal nodig, daar ontkom je niet aan. Soms moet je het gewoon aangaan en ervan leren!

Door het als de gewoonste zaak van de wereld te beschouwen!Als diabeet mag ik mezelf 4x daags een spuitje geven, hoe zou je zoiets kunnen doen als je helemaal hysterisch van angst bent? En de andere kant opkijken Kees, is er dan ook niet bij. Nu is zo'n insulinespuitje maar erg kort, maar het gaat m.i. om het doorboren van de huid en niet om de lengte van de naald.

Een injectie krijg je onder normale omstandigheden (gelukkig) niet vaak genoeg om er helemaal aan gewend te raken. Ikzelf had het bij de tandarts, toen ik mijn gebit liet opknappen. Ik was erg bang voor de verdovingsprikken, vooral bij de eerste keer. Inmiddels heb ik er in een maand tijd een stuk of zes achter de rug en het viel eigenlijk 100% mee. Dus nu ben ik niet meer bang. En bedenk: Een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest. M.a.w. het lijkt meestal erger dan het is.

voor alle angst geldt: confrontatie is de beste manier... Ik vind het ook vervelend, maar ik ga wel gewoon, Ik kijk gewoon even de andere kant op. In een paar seconden is het gebeurd... Voor je het weet kun je weer gaan... het gewoon doen dus... helaas kun je niet veelvuldig hiermee oefenen anders zou je er zo vanaf zijn

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100