Heb ik last van faalangst?

Als ik bij mensen ben waarvan ik weet dat ze fouten snel afstraffen, zoals gelijk commentaar geven of me voorschut proberen te zetten, dan lijkt het alsof ik opeens niets meer te zeggen, dan lijkt het alsof ik totaal geen fantasie heb, meestal komt pas achter af in me op wat ik had kunnen zeggen.
Verder is het ook zo dat als ik onder zulke mensen ben, ik totaal geen besef heb wat er dan allemaal om met heen gebeurt, alsof ik in een trans ben.
Ook vertel ik niets over me, tenzij ernaar gevraagd wordt, raak ik een beetje van slag door oogcontact en zodra ik het gevoel heb dat ze niet luisteren dan ga ik heel zacht en onduidelijk praten en probeer ik van onderwerp te veranderen en de laatste tijd begin ik ook te stotteren en kom ik niet zo makkelijk meer uit mijn woorden.

Bij anderen maakt het me niet uit of ik fouten maak of niet en daardoor voel ik me bij hun ontspannen en praat ik veel makkelijker en heb ik meestal heel wat te vertellen.

Weten jullie misschien waardoor dit komt of komt het iemand bekend voor en wat kan ik het beste doen om hiervan af te komen

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Mooi dat je dit al zo geanalyseerd hebt voor jezelf en dit is zeker de eerste stap. Vooreerst vind ik het niet slecht dat je dit zelf hier benoemt als 'faalangst', omdat je zo verwijst naar iets dat eigenlijk iedereen in lichte mate heeft, maar waar men door zelfdiscipline langzaam moet overraken of minstens moet leren mee omgaan. Daar is het wellicht wat fout gelopen bij jou: het lukt je niet je reacties onder controle te houden of in zekere zin gewoon jezelf te blijven. Ik verwijs even naar de tekst op http://logocom.be/technisch/psychologie/Jean-Jenson-op-weg-naar-je-ware-zelf-objectieve-zelfobservatie.pdf waarin Jean Jenson wat dieper ingaat op 'objectieve zelfobservatie' en de stappen die je daarna moet nemen op om volwassen wijze leren om te gaan met iets wat eigenlijk een reactie is die ergens uit je kindertijd is ontstaan en nogal erg primair blijft. 1. Vind dit vooreerst niet echt abnormaal, aanvaarding zal dat gemakkelijker gaan. 2. Als je dit aanvaard hebt, kun je beter uit jezelf komen en analyseren hoe je je gedraagt, hoewel je dat nu al volgens mij zeer volwassen beschrijft. 3. Leer eens nagaan of de situatie wel zo erg is dat je je 'uit slag' hoeft te voelen en of jij zelf wel zo belangrijk bent dat je of zus of zo 'moet' reageren uit zelfbescherming. Als je keer na keer leert, dat het niet zo erg is, ongeacht hoe je reageert, en dat noch de huidige houding (zwijgen, ontwijken van een mogelijk probleem of moeilijkheid vooral) noch een andere houding (jezelf wel in problemen helpen en zelfs met stotteren gewoon zeggen dat jij niet akkoord gaat of het anders ziet of dat je het gewoon niet weet) dramatisch hoeven te zijn, maar beiden normale reacties zijn, is dan de grootste stap die je nog moet zetten. 4. Een keer je dat emotioneler los zet en je rationeler zult handelen (ten slotte zeg je dat het al goed gaat bij mensen die je emotioneel wel liggen of waar je je 'thuis' bij voelt), zul je ook je klassieke 'dierlijke territoriumangst' meer als normaal ervaren zonder dat het heel je gedrag gaat bepalen. Faalangst is een gezond mechanisme. Alleen moet je het mechanisme geen 100% baas laten spelen over jezelf. Zoek voorzichtig meer en meer lichte situaties waarin je jezelf dwingt om dit gedrag meer en meer te krijgen in lichte mate, en leer er mee omgaan, leer er mee experimenteren of speel eens een rollenspel op die manier met iemand die je genegen is, of een psycholoog.

Bronnen:
Logica

Je voelt je (onterecht) geintimideerd door deze mensen. Misschien helpt het om te bedenken dat de meest waardevolle mensen, open en belangstellend naar anderen openstaan. Vaak is dit soort arrogant gedrag alleen maar een masker om de eigen onzekerheid te "overschreeuwen". Een goed gastheer of -vrouw geeft iedereen een kans om in het gesprek mee te doen en heeft oprechte belangstelling voor de opvattingen van iedereen. Ken je de uitdrukking "holle vaten klinken het hardst". Dat betekent dat diegene die het minste te melden hebben dat gebrek proberen op te vullen door veel lawaai te maken. Blijf lekker die je bent. En probeer uit het gezelschap te blijven van mensen die niets waardevols aan jouw leven toe te voegen hebben.

Ik zou zeggen dat het meer verlegenheid is dan faalangst. Je hebt het alleen maar in gezelschap waarin je je niet prettig voelt zeg je. En wat je eraan kunt doen: Op ieder feestje of in ieder gezelschap zijn wel kleinere groepjes, daar kun je beter proberen in contact met de mensen te komen dan in een grote groep. En ja het is soms doodeng, maar misschien helpt het als je bedenkt dta meer mensen het doodeng vinden, en ook niet weten wat ze moeten zeggen/doen. Misschien kun je volgende keer zo iemand herkennen, probeer daar een praatje mee aan te knopen: "Door welke reden ben jij hier? Druk he? "dit soort simpele vragen kan al een begin zijn. Succes

Op school heb je van die testen die kijken of je faalangst hebt. Misschien kan je deze opzoeken op internet?

Ik denk niet dat het echt faalangst is, je zegt dat je er bij anderen, die minder kritisch zijn, geen last van hebt. Het is een bepaalde arrogantie van mensen om anderen te intimideren, zich minder te laten voelen dan ze zijn. Dat heeft niet met faalangst te maken. Het beste wat je kunt doen, als je deze mensen persé moet ontmoeten, om je gewoon stil te houden en te luisteren. Je zult dan ontdekken dat deze mensen zelf het hoogste woord voeren, want zij hebben bevestiging nodig dat zij "geweldig" zijn. Zielige mensen zijn dat, maar jij bent dat niet, je bent in staat om het verschil in soorten mensen te ontdekken en wil nu leren hiermee om te gaan. Succes hierbij en bedenk dat jij er wezen mag! Hun mening is nl. niet belangrijk!

nee ik denk niet dat je last hebt van faalangst want over faalangst wordt het volgende gezegd Faalangst kan, afhankelijk van de aard van een te leveren prestatie of het gedrag waarover men onzeker is allerlei vormen aannemen. Voorbeelden zijn: de angst om te falen bij sportieve prestaties (een sportwedstrijd, gymnastiekles) valt onder motorische faalangst, cognitieve prestaties (huiswerk , proefwerk, rijexamen, een toelatings- of eindexamen)zijn cognitieve faalangst of sociale activiteiten (spreekbeurt, geven van een lezing)sociale faalangst. Ook het eigen uiterlijk, sociaal gedrag of seksuele prestaties kunnen bij volwassen aanleiding zijn tot faalangst. Extreme vormen van faalangst worden gerekend tot angststoornissen. Examenvrees en plankenkoorts kunnen ook als vormen van faalangst worden gezien. het lijkt er meer op dat je niet genoeg eigenwaarde hebt dus als ik jou was zou ik die lui die toch je alleen maar de grond in willen boren zoveel mogelijk mijden want waarom zou je in hun gezelschap willen zijn?

In mijn ogen ben je in de eerste plaats bijzonder onzeker..je mist zelfvertrouwen en je vindt jezelf wellicht 'minder' dan anderen. En als gevolg van dit alles ontstaat langzamerhand een faalangst..ze zijn als het ware verwant aan elkaar..Uit het één groeit het ander. Je weet zelf ook wel dat die faalangst wat groeiende bij je is..want je wilt er graag van af. Ervan afkomen kun je door bijvoorbeeld studie. Studeren geeft namelijk zelfvertrouwen en hoe zekerder je je voelt..hoe kleiner wordt je faalangst. Wat ook zeer belangrijk kan zijn om eraf te komen, is dat je jezelf toestaat fouten te maken..of ergens mee te falen.. Zeg dikwijls tegen jezelf dat elk mens een aantal keren per dag grote en kleine fouten maakt. Waarom zou jij geen fouten mogen maken..en waarom zou jij gewoon niet eens mogen falen? Zeg jezelf ook dat lang niet bij iedereen alles altijd even perfect verloopt..en dat jij dus ook best een foutje..of zelfs een blunder mag maken. Schaam je daar dus niet meer voor. En tenslotte..leer hartelijk om jezelf te lachen..als je een stomme fout of een rare 'duikeling' maakt. Succes met je..te nemen stappen, hè Groet, Ton

heb meer vertrouwen in jezelf,en je bent goed zoals je bent! houd meer van jezelf dan van wie ook. sterkte.

Voor mijn gevoel heb je geen faalangst. Faalangst wil zeggen dat je bepaalde dingen niet goed zou kunnen. Bij jou lijkt het er meer op dat je verlegen bent. En die verlegenheid brengt jou in de problemen. Dan weet je niet meer wat je moet doen. Als je nu in zo'n situatie bent, moet je eens denken: he, wat gek, zij zijn allemaal hetzelfde, en ook nog hetzelfde als ik, dus............ waar maak ik me druk om. Ik denk dat het zal helpen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100