Vindt elke ouder zijn/haar eigen kind de mooiste?

Persoonlijk vindt ik mijn eigen kinderen de mooiste die er bestaan, maar geldt dat voor alle ouders?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Natuurlijk vindt iedere ouder dat hun kind het mooiste is. En ook het liefste! Natuurlijk IS dat niet zo, maar die ouder vindt dat wel. En die ouder heeft ook groot gelijk. Dàt hun kind het mooiste is, komt niet voort uit objectieve waarneming, maar uit wat je hebt meegemaakt met dat kind. Het zien opgroeien en vooral de gewenning. Je hebt of krijgt iets met je kind. Een band die onverbrekelijk is. Overigens geldt het helemaal niet alleen voor kinderen hoor. Ook jij zult heel simpele zaken die je hebt, het allerfijnste of mooiste vinden. Denk aan de stoel waar je graag in zit, je auto die zo lekker rijdt, of je computer die je niet graag kwijt wilt, omdat 'ie precies dàt doet, wat je wilt. Ook met de auto, stoel en computer heb je een geschiedenis. Je hebt er iets mee meegemaakt. En zelfs als de auto van je buren iets mooier en duurder is, ben jij heel tevreden met jouw karretje. Het was destijds jouw keuze, dus je hebt ook iets met die auto. Ook een soort band. Een klein verschilletje is er wel. Op een gegeven moment zal die fijne computer, die leuke auto, of de luie stoel toch echt weg moeten en moet er een nieuwe komen. Dat is dan even flink wennen. Kinderen slijten niet zo snel, en die zijn ook niet zo snel toe aan vervanging. Er zijn maar weinig ouders die hun versleten kinderen inruilen voor gloednieuwe ;-)

Dat mag ik hopen. Dat noemen ze liefde! Ik denk dat inderdaad iedere ouder zijn of haar kinderen het mooist vindt. Rationeel gezien zullen ze ook wel zien dat er knappere kinderen zijn, maar niemand zou zijn kind willen ruilen met een ander.

Mijn moeder vind mij wel heel mooi, maar ze vindt sommige kinderen wel mooier. Moet kunnen toch :D ? Toegevoegd na 30 seconden: Dit zijn overigens niet veel kinderen :| en dit moet ook niet arrogant overkomen :O

denk dat elke ouder zijn eigen kinderen de allerleukste vindt. mooiste qua uiterlijk hoeft niet direct. ook ouders zien natuurlijk wel dat sommige andere kinderen een mooier uiterlijk kunnen hebben. echter, ook ouders weten dat het vooral om innerlijk gaat. en de eigen kids zijn natuurlijk het liefst.

ja dat is zeker voor alle ouders zo... ik kan kinderen van ander ouders ook heel mooi vinden, maar de mooiste heb je zelf...

Ja hoor, mijn dochtertje is echt wel het mooiste kind van de hele wereld!

Ook al zouden ze wel eens 'achter het behang' gewenst worden.... Ja!

Of dat altijd zo is weet ik niet maar wel vaak denk ik. En ik zeg niet dat mijn dochter de mooiste zijn maar wel de leukste ;)" Mijn oudste dochter vinden ze onvoorstelbaar knap in Turkije, als moeder kreeg ik dat compliment van de douane op het vliegveld daar en dat werd gezegd door 2 dames en 2 heren. De jongste is blond en kon ik ruilen tegen 80 kamelen in Tunesië, ook wel leuk. Voor een moeder leuk om te horen maar niet het belangrijkste, de liefde voor je kind is van meer belang.

Inderdaad wanneer de liefde jou betovert heeft , zijn die personen of kinderen echt de allermooiste... Kijk maar naar je man , je hond enz...voor jou zijn zij ook de mooiste.. karakter , uitstraling , de innige band zijn allemaal extra factoren die "de mooiste" nog dubbel beinvloed... en ja hoor !!!! ik heb echt het allermooiste gezinnetje van de hele wereld .....:-) :-) :-) greetz Kim

toen mijn zoon geboren werd , was dat het mooiste kind wat ik ooit had gezien. Zelfs met huidsmeer en rimpels. en toen mijn dochter geboren werd bestond er geen mooier meisje op de wereld. ik doe mee met het cliché. en toch zijn er nog steeds geen mooiere kindjes op de hele wereld!!!!!! ze zijn nu 6 en 3 en af en toe word ik er hoorndol van maar....... still totally completely desperately in LOVE op mijn kindjes!!

Iedere ouder vindt zijn eigen kind het allermooiste van de hele wereld. Dat gevoel hebben alle ouders toch denk ik. Als dat geen liefde is!!

ik vind mijn kinderen wel heel mooi maar niet met afstand de allermooiste, ik herken andere mooie (misschien wel mooiere) kinderen wel als ik ze zie. aan iets anders is niet te tornen, mijn kinderen zijn de leukste, de liefste en de geweldigste kinderen van de wereld!!! wat dat betreft zie ik NOOIT exemplaren die hoger scoren

Tja, liefde maakt blind. En dat geldt ook voor ouders! Daar hebben scholen nog wel eens last van: ouders die niet meer realistisch naar hun kinderen kunnen kijken: hun prinsje/prinsesje is de mooiste, slimste, knapste en gehoorzaamste van de school. Geen klachten daarover of ontkenningen, want dan krijg je de wind van voren. Gelukkig zijn de meeste ouders nuchter, ze vinden hun kunt heel mooi en lief, maar weten ook dat ze niet perfect zijn. En dat hoeft gelukkig ook niet. Onvoorwaardelijke liefde. Toegevoegd na 1 minuut: kunt? kunt??!! moet natuurlijk "kind" zijn...

Niet àlle ouders vinden hun kind het mooiste hoor. Niet bij iedereen telt immers "schoonheid" als een na te streven eigenschap. Soms is dat bv. intelligentie, assertiviteit, creativiteit etc... Mijn moeder vond mij bv ook bijlange niet de mooiste en zei vaak iets over andere kinderen die ze wél heel mooi vond. Het is dus niet bij iedereen zo. Bij de mensen voor wie ik werk zie ik ook dat niet alle ouders hun kinderen mooi vinden. Er zijn zelfs ouders die hun kinderen meer een last vinden dan een lust en niet echt meer letten op "mooi". Maar zelf vind ik mijn eigen dochter van 25 hoe dan ook de allermooiste. Ik zie wel dat er andere mooie meisjes zijn, maar op de één of andere manier heb ik bij haar een bijzondere 'touch" die mijn "buik" raakt. Heb er zelf al over nagedacht hoe dat komt, maar ik denk dat het veel te maken heeft met de herkenning, je ziet iets heel eigens, bijna een deel van jezelf. Denk ook dat het ergens met een instinct te maken heeft : je brein zegt "oh hoe mooi" om je aan te zetten om voor je kroost te zorgen. Nu vind ik eerlijk gezegd bijna alle kleine wezentjes (ook als ze objectief gezien lelijk zijn) zo ontroerend dat het telkens mijn hart raakt. kinderen hebben zo iets puurs en moois dat heel veel mensen erdoor ontroerd worden. Maar ook dieren, zoals een kleine tijger, vis of varaan bv. halen bij mij iets naar boven waardoor ik ze zou willen vasthouden en knuffelen.

Mijn kinderen zijn natuurlijk de allermooiste van de hele wereld, en ook de allerliefste. Zo gek is dat niet: mensenkinderen zijn heel lang redelijk hulpeloos en hebben bijna hopeloos veel liefde nodig om tot volwassenheid te komen. Alles in ze is er op gericht om de liefde van hun ouders te krijgen. Je herkent jezelf in ze en hebt hoop en verwachting voor hun toekomst. En dat moet ook, anders zou je ze nooit 18 jaar lang willen verzorgen! En zelfs als het 'heb mij lief'-mechanisme in het kind faalt, dan nog is het 'ik heb jou lief'-mechanisme in de meeste ouders zo sterk dat ze onvoorwaardelijk van hun kind houden. Ook al krijst het het eerste half jaar bijna onafgebroken en wil het nooit een knuffel, dan nog zijn wij ouders heel vaak geneigd om ontzettend veel moeite te doen om er van te houden. Het is bijna een wonder.

Het is niet waar wat deze mensen beweren, die van mij zijn de mooiste, alle 5.

Ja en ook die van HUN kinderen! We hebben ooit een weekend op onze kleindochter toen 3 maanden oud mogen passen. Het was koud en guur weer, maar wij liepen 's Zondagsochtend al om 9 uur buiten te paraderen en vonden het maar wat gek, dat er geen mensen in de kinderwagen keken, om onze kleindochter te bewonderen!

logisch dat ze dat vinden

Niet iedere ouder vindt zijn/haar eigen kind of kinderen de mooiste. Althans, ik ben zo'n hele nuchtere moeder die -als ze om zich heen kijkt- kinderen ziet die uiterlijk wel mooier zijn dan mijn eigen kinderen. Echter, ik ben ook van mening dat het er niet om draait of ze de mooisten zijn, want uiterlijke schoonheid is maar vergankelijk. Mooi van buiten zegt niet altijd zoveel, maar mooi van binnen wel. Mijn kinderen zijn voor mij de mooisten als ze lief zijn, en sociaal. Rekening houden met de mensen om hen heen. Als ze zelf niet pesten, maar gepeste kinderen helpen. Dan zijn ze misschien uiterlijk niet de mooiste, maar van binnen stralen ze dan iets uit dat niet te overtreffen is!

Dit geldt echt niet voor iedere ouder. Er zijn genoeg mensen realistisch genoeg om te zien dat er mooiere kinderen zijn, maar eigen kinderen zijn veel waardevoller voor je gevoel. Uiterlijk is zo onbelangrijk als je een lang verwacht kindje in je armen houdt dat echt van jou is! Ikzelf was de eerstgeborene en bij mijn geboorte was ik volgens mijn ouders een wolk van een baby en zo mooi en compleet. Tja, ik was de eerste en dan ben je blij als ouder dat alles goed gegaan is en ze eindelijk ouders zijn. Toen mijn broer een jaar later kwam en mijn moeder hem voor het eerst zag zei ze; " Oh, wat is hij lelijk, het lijkt wel een aapje, maar oh, wat is hij lief!"Hij werd nl. geboren met lang haar op zijn schouders en rug en had een brede platte neus. Dit kwam gelukkig snel goed, nestdons werd het genoemd en ook zijn neus kwam vanzelf in vorm, maar het was gewoon zo bij zijn geboorte en ze was realistisch genoeg om dit te zien en eerlijk genoeg om te zeggen. Over het algemeen vinden de meeste ouders hun baby het mooiste. Wanneer het kind ouder wordt, is er meer vergelijkingsmateriaal want peuters/kleuters zijn veel meer verschillend als babies.Dan zie je pas dat andere dochtertjes mooiere krullen hebben dan jouw kind met dun steil haar of frêler gebouwd is en sierlijker beweegt dan jouw gezonde,stevige Hollandse dochter. Zelf heb ik een zoon en ik zie ook dat andere jongens knapper zijn. Ik zal dan ook nooit beweren dat hij de mooiste jongen is die er rondloopt, daar ben ik te realistisch voor. Hoewel hij mooie bruine ogen heeft met echt asblond haar en goed gebouwd is, heeft hij wel de puberachtige slungelheid en dit komt ook omdat hij zo lang wordt.(15 jaar en al 1.85m) Gelukkig hebben ze dit bijna allemaal en valt het niet op.;) Ik zal dan ook niet beweren dat hij de mooiste is die er rondloopt, maar hij is voor ons wel de liefste en het kostbaarste wat je maar kunt wensen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100