Ben ik verlegen, of is er iets anders aan de hand?

Beste goeie vraag leden,

ik loop al een tijdje te tobben, en vind dit een mooie manier om achter het antwoord te komen. Ik heb een vreemde ''aandoening''. Als ik in klasverband op school door de leraar aangesproken word, wordt ik (voor mijn gevoel) heel warm en rood, en ook gaan mijn ogen tranen. Het feit dat mijn ogen tranen begrijp ik niet helemaal, dit is ook vaker gebeurt, toen we in de klas zaten en naar muziek luisterden voelde ik me ongemakkelijk en kreeg ik tranende ogen, en toen we met de klas naar een musical gingen had ik hetzelfde.. Ook als ik met iemand praat en niet weet wat ik moet zeggen gebeurt dit, en ook als ik aan het sporten ben.. Mijn ogen voelen dan vochtig, en ik voel tranen opkomen. ik kan wel voorkomen dat ze over mijn gezicht lopen, maar het is heel irritant omdat op dat moment anderen denken dat ik wil gaan huilen.. Buiten dit ben ik erg verlegen, en ik heb weinig vrienden, en voel me vaak depressief/neerslachtig.. Ik wilde weten of iemand mij kan vertellen hoe ik toch aan die tranende ogen kom, en of iemand tips heeft voor een site waar ik misschien een plan van aanpak kan vinden over van verlegenheid afkomen.. Ik heb zelf al wat dingen geprobeert, ben een keer naar een kroeg gegaan met wat lui van mijn werk en heb me voorgesteld aan iemand die ik niet kende(van het andere geslacht) maar dat heeft denk ik niet echt zin.

Groeten,

The Catcher

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Wat je beschrijft heeft alles van een flinke verlegenheid. Ik denk dat je depressie daar mede door veroorzaakt wordt. Misschien dat het je helpt allereerst te accepteren dat je verlegen bent en gemakkelijk bloost. Toch moet ik je zeggen dat dat wijst op een persoonlijkheid die gevoelig , zuiver en zachtaardig is en DAAR IS NIETS MIS MEE!! Deze keiharde maatschappij is al vergeven met mensen dit precies het tegengestelde hebben en in wezen hebben we mensen als jij hard nodig!! Dat je "harder " moet worden en "meer eelt op je ziel " moet krijgen zijn uitspraken van mensen die zich al zo gecompromitteerd hebben dat ze het edele deel in hun persoon soms al behoorlijk verziekt hebben. Het aantal vrienden wat je hebt zegt NIETS over jou als mens, eerder WAT voor vrienden. Gevoelige mensen echter vinden elkaar en begrijpen elkaar. Ga dus niet op jacht maar kijk wel goed om je heen. Jezelf dwingen met "harde " mensen om te gaan om zo ook wat "assertiever " te worden, is niet goed, denk ik. Ga gerust eens op zoek naar vriendelijke , gevoelige en zachtaardige mensen, ze zijn er nog!! Hopelijk leest iemand met een dergelijk karakter dit en stuurt die jou een berichtje...... Weest gerust zeker en trots op jezelf, mijn intuitie zegt dat je daar redenen genoeg voor hebt.

Als je al een tijd loopt te tobben en je neerslachtig of depressief voelt is het misschien verstandig dat je een bezoek aan je huisarts brengt. Ook al ben je niet depressief , die kan je wel de weg wijzen naar bv een cursus of maatschappelijk werk. Je moet niet te lang in je eentje lopen tobben.

Gaat dit vanzelf of denk je er van te voren aan (van ojee, ik hoop niet dat mijn ogen gaan tranen), waardoor het ook juist gebeurt? Misschien helpt het als je je ogen wat minder wijd open hebt.

het kan zijn,dat je een erg gevoelig karakter hebt en daardoor wat sneller emotioneel geraakt wordt dan een ander. muziek b.v. kan inderdaad een bepaalde emotie triggeren,zodat je ook fysiek daarop dan reageert. misschien is er ook een wat diepere oorzaak aan te wijzen,als je in het verleden iets hebt meegemaakt waardoor in een soortgelijke situatie je onderbewustzijn reageert door deze herinnering te vertalen als emotie. dit is dan associatie. wanneer je een bepaalde heftige gebeurtenis hebt verdrongen,dan zetelt die nog áltijd n.l. als onverwerkt gevoel in je onderbewuste en kan dus naar boven komen wanneer er voor jou iets gebeurt,waardoor jij heviger emoties ervaart dan een ander. raadzaam is om met anderen,b.v. je ouders of een andere vertrouwenspersoon,het hier over te hebben. Wellicht kunnen zij je verder op weg helpen.

Catcher, ik denk dat je heel fijngevoelig bent. Allerlei emoties liggen dicht bij elkaar en zo kan blijdschap bv. makkelijk overgaan in 'tranen' (soms zelfs huilen) en bij nervositeit geldt hetzelfde. Het is niet echt een vorm van verlegenheid, maar van sterke emoties of betrokkenheid bij alles wat je doet.

Kijk eens op: http://www.gripopjedip.nl/ Misschien heb je genoeg aan de info die daar op staat. Maar ook als je er hulp bij wilt krijgen is gripopjedip een goed startpunt om er iets aan te doen. Omdat je huilt in situaties die normaal gesproken niet leiden tot verdriet, is het waarschijnlijk een reactie met een dieper liggende oorzaak, meestal als gevolg van een bepaalde opvatting, bijvoorbeeld: 'Ik kan niets'. Er is niets mis met opvattingen, maar ze moeten wel redelijk en waar zijn. 'Ik kan niets' is niet redelijk, of waar. Het kan ook een andere opvatting zijn. Om van het huilen in deze situaties af te komen moet je erachter komen wat de dieper liggende oorzaak is. Dat lukt meestal niet alleen, daar heb je iemand voor nodig. Misschien heb je wel eens gehoord dat het niet erg is om te huilen en dat is ook zo, maar ik kan me voorstellen dat je denkt dat je klasgenoten het 'raar' vinden als je huilt in een situatie die normaal gesproken niet leidt tot tranen, temeer omdat je zelf ook (nog) niet kunt uitleggen waarom je bijna moet huilen. Als het je in de weg zit, moet je er (eventueel met hulp) iets aan doen. Het is moeilijk, maar het kan. Succes!

Bronnen:
http://www.gripopjedip.nl/

Het eerste wat bij me opkomt dat is naar je huisarts gaan. Je voelt je depressief/ neerslachtig dit kan de oorzaak zijn van jouw 'aandoening' zoals je het zelf noemt.

Beste Catcher. Ik begrijp dat jouw verlegenhied je aan het tobben brengt. Ik lees jouw reactie op het aanspreken van jouw leraar. Dit voelt heel onconfortabel. Verlegenheid is een etiket voor een aantal verschijnselen die vaak met agst te maken hebben. -"Misschien geef ik een stom antwoord op de vraag van de leraar dus ik zeg maar niks en toch voel ik dat hij wil dat ik wat zeg. Jemig, ik krijg het er heet van. Wat zou hij wel niet van mij denken. Ben ik een mislukkeling, een onhandige kluns of een angsthaas". Ik kan je uit de droom helpen dat dit iets is waar veel mensen last van hebben en waar je echt wat aan kan doen. Wil je ervoor open staan om daarin geholpen te worden en 1 keer het lef hebt om de hulpvraag te stellen. Ik noem het lef omdat het durf van je vraagt. Geholpen worden is tegenwoordig normaal en het kan je erg veel opleveren. Vaak zijn de angsten het gevolg van oordelen die je niet toests of ze kloppen. Je gaat ze invullen en er vervolgens naar handelen. Zulke oordelen vind je in de zin met "Misschien geef ik een stom antwoord.... en verder. Nogmaals. Je kunt er iets mee en je kuntt er zelf voor om hulp vragen. Ik wens je toe dat je iemand vindt die jouw helpt en waarbij je je veilig voelt. Heb je op school geen mentor die je kan helpen. Kijk eens in jouw directe omgeving en zorg dat je in beweging komt. Succes

Ik begrijp je zo goed, ik heb nl. hetzelfde. Je bent gewoon overgevoelig! Dit maakt ook dat je je onzeker en verlegen voelt. Je voelt je niet goed als je in het middelpunt van de belangstelling staat en weet je geen houding te geven. Uit een gevoel van onmacht komen dan al spontaan de tranen. Ik haat dat gevoel van onmacht, ik kan niet eens ruzie maken want dan komen de tranen al. Pure onmacht is het! Je hebt ook het gevoel dat iedereen naar je kijkt, is het niet zo? Weet je wat je moet doen? Ga eens praten met de huisarts en vertel hem dat je wat assertiever wilt worden. Echt, een assertiviteitstraining helpt zo goed. Daar leer je jezelf te waarderen en zie je dat je niet de enige bent die hier last van heeft. Er zijn allemaal mensen om je heen die allemaal wat meer voor zich op willen leren komen. Je huisarts weet wel adressen waar je deze training kunt volgen, misschien zelfs op school. Er zijn scholen diie leerlingen hierin begeleiden en zo`n cursus aanbieden. Doen! Het helpt je echt. Toegevoegd na 3 minuten: Oeps, ik lees net;' met wat lui van mijn werk', je zit dus niet meer op school. Dan kan je alsnog de huisarts vragen hoor of eens kikken op internet naar assertiviteitstraining om eens een idee te krijgen.

Het lijkt alsof je onzeker bent en dat vanuit je onzekerheid en verlegenheid lichamelijke veranderingen optreden zoals blozen en dat je ogen gaan tranen.. Zoek in de buurt waar je woont of ze cursussen geven voor zelfverzekerheid of zelfvertrouwen. Je bent vast niet de enige met dit probleem.. En,... niet geschoten is altijd mis!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100