Ik ben steeds heel lacherig. Waar het aan ligt weet ik niet, maar het is wel erg lastig. Hoe voorkom ik dit gedrag?

Het komt vooral voor als ik bijvoorbeeld met iemand zit te eten, en we het gewoon over algemene onderwerpen hebben. Ik begin dan al snel heel lacherig te worden, waardoor er toch een bepaalde spanning ontstaat.

Ik probeer aan andere dingen te denken of op andere dingen te letten maar dat is heel moeilijk.

Hoe kom ik hier van af? Wat de oorzaak is vind ik niet belangrijk- het is wellicht een vorm van spanning. Maar vooral hoe ik dit kan onderdrukken...

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

het is een teken van onzekerheid.. door je meer in een gesprek te interesseren en je te mengen in een gesprek, vestig je je aandacht ergens anders op..

Komt door nervositeit! het is een uiting vanuit je innerlijk om te ontladen! Wees zelfverzekerd om er vanaf te komen! Haal regelmatig diep adem en zorg voor genoeg afleiding.

toen ik jou vraag zag dacht ik meteen aan mezelf want ik heb dit ook altijd! wat ik doe is mezelf dan heel hard knijpen. Het werkt niet altijd maar toch is het te proberen. Als dat niet lukt moet e het maar gewoon laten gaan, want het is ook niet goed als je je lach inhoud weet je dat?! Toegevoegd na 2 minuten: oow ja en als je hebt gelachen is de spanning er dan af of niet? LACHEN BLIJFT ALTIJD GEZOND OOKAL LACH JE OM IETS HEEL NORMAALS!!

Zoals je zelf al zegt, is het wellicht een vorm van spanning. Wat me opviel is dat je probeert aan andere dingen te denken, m.a.w. dat je er héél krampachtig mee bezig bent, hetgeen tegenovergesteld werkt, net zoals het proberen te onderdrukken. Het lijkt me het handigst wanneer je met een bekende (en vertrouwd iemand) eet, dat je het gewoon zegt, dat haalt de spanning weg. Wat misschien kan helpen, en het klinkt misschien oubollig, probeer iets van valeriaan, zodat je ontspannen bent. En ga ergens eten waar het wat drukker is, zodat je vanzelf wordt afgeleid. Succes.

het is blijkbaar niet het lachen zelf dat je vervelend vindt (dus niet het gedrag) maar wel de eventuele gevolgen. Je hebt meer last van je gedachten blijkbaar dan van het lachen zelf. ik zou je adviseren : stop met ertegen te echten. doe zeker niets om het lachen weg te drukken, maar hou ervan als die eigenschap die jou zo specifiek en uniek maakt. als ik zo een "tik" heb en ik vrees dat andere mensen daar wel eens over zouden kunnen struikelen zonder dat ik het zo bedoel, dan zeg ik het op voorhand. In jouw geval zou dat kunnen zijn "als ik straks wat begin te lachen, neem het niet persoonlijk op. dat ben ik gewoon". meestal stelt die andere persoon je dan gerust, en wie weet lach je dan wel niet meer (of lachen jullie beiden om je lachen). natuurlijk zijn er ook zeldzame momenten dat je het tijdelijk wél kan onderdrukken met één van de tips die je hier al kreeg. Onderdrukken hoeft niet omdat het iets slechts zou zijn maar wel omdat het ongewenste gevolgen zou kunnen hebben. Ik denk bv. aan een sollicitatiegesprek als palliatief helpster of als je een lening gaat vragen bij je bank en men vraagt of je deze wel kan afbetalen of als je baas je vraagt of zijn kapsel hem goed staat e;d. Maar in het gewone dagdagelijkse leven : be yourself!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100