Wat kan ik doen om me minder te verzetten tegen orgasme?

Mijn bedpartner heeft niet onder stoelen of banken geschoven dat hij zich ervoor schaamt dat hij met veel verschillende vrouwen naar bed is geweest. Hij zegt dat ik wel de enige vrouw ben die hij bijna nooit kan laten klaarkomen. Het is in de 10 jaar dat ik hem ken maar een paar keer gelukt en vaak merkte ik er dan niets bij.

Het klopt wat hij zegt, want ik verzet me er enorm tegen. Ik vind het heerlijk bij hem en ben ervan overtuigd dat het niet aan hem ligt, maar zodra ik het niet meer vol hou, ga ik kronkelen, kreunen en jammeren alsof het pijn doet, samen knijpen, wegduwen (zeker bij mijn clitoris). Zo is seks eigenlijk meer een strijd dan lekker.

Als ik 'met mezelf bezig ben' stop ik vaak als het te heftig word en ontlaad ik door heel hard te huilen, maar op het punt dat ik zou stoppen, gaat hij juist door. Hij wil me zo graag over die blokkade heen helpen! Stiekem is het fijn om helemaal door hem in de houtgreep gehouden te worden als ik hij me over maakt me emotioneel. Ik kan er niet mee omgaan. Ik vind tegen het klaarkomen aan zitten echt een 'kut'-gevoel, om maar even in de juiste woorden te blijven.

Weet jij het antwoord?

/2500

Vaar niet blind op wat je ex je vertelt ; LANG niet alle vrouwen komen klaar, en zeker niet tijdens de seks, maar HEEL veel vrouwen bedonderen -bewust of onbewust - hun bedpartner, zeker als dat een eenmalige bedpartner is en ze op een of andere manier indruk willen maken of hem een gevoel van zelfvertrouwen willen geven ;-) Maar dat staat natuurlijk helemaal los van jou probleem. Jij hebt blijkbaar enorme moeite je te laten gaan en aan je orgasme over te geven, en het is natuurlijk niet mogelijk van hieruit om daar de vinger op te leggen. Dat moment heel lang vasthouden en tegenhouden is natuurlijk een heel naar gevoel, want het is niet voor niets een hoogtepunt. Daar net tegenaan hikken kan heel vervelend zijn. Zoiets als wanneer je heel erg moet niezen maar het komt niet. Bij (en vlak voor) een orgasme razen enorme hoeveelheden hormonen door je lichaam, die je zeker ook heel erg emotioneel maken. En huilend klaarkomen is in principe helemaal geen slecht teken, mits het dan ook maar door het orgasme komt. Maar de aanpak van je vriend is VOLKOMEN verkeerd. Je moet niet "over een dood punt" heen in lichamelijk opzicht, maar over een heel erg lévend punt in emotioneel opzicht. En daarbij is het van het grootste belang dat JIJ de grens aangeeft, en niet dat HIJ gaat proberen je te dwingen. Ik weet niet hoe lang hij dat al probeert, maar het zal jou seksuele beleving inmiddels behoorlijk geschaad kunnen hebben. Het beste kun je hiermee toch naar een seksuoloog ; hetzij jij alleen, hetzij jullie samen. Het is van het grootste belang dat jullie samen leren genieten van niet-orgasmegerichte seks (want blijkbaar weet hij niet beter), en dat jij eerst alléén leert van je eigen lichaam en je eigen seksualiteit te genieten. En dat haal je vrees ik in dit stadium niet meer uit een boekje. Ik weet niet waarvoor je al therapie hebt, maar dit kan zeker een noodzakelijke aanvulling zijn, en misschien zelfs onderdeel zijn van de therapie die je volgt. Er kunnen namelijk heel goed allerlei psychische problemen ten grondslag liggen aan je onvermogen je over te geven.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100