Is bdsm een behoefte die je kan onderdrukken of is het iets waar je toch elke keer weer naar op zoek gaat omdat die drang te groot is?

Ik ben er achter gekomen dat mijn man waar ik samen een dochter mee heb, een afspraak had staan voor een bdsm meesteres. Voordat wij een relatie kregen(8 jaar geleden) heeft hij al eens een bdsm sessie ondergaan, hier heb ik nooit van geweten. Ik heb hem nu "betrapt"op deze afspraak en hij zegt dat hij fout zit en dit niet wil en echt voor zijn gezin wil gaan. Maar in hoeverre is dit een verkeerde keuze van hem geweest,want is het niet een bepaalde drang die misschien toch altijd weer de kop op komt steken? De bdsm wereld is voor mij absoluut een ver van mijn bedshow, niet mijn ding en zal dat ook nooit worden. De enige versie om samen verder te kunnen gaan is dat hij 100% eerlijk is en zich niet meer in die praktijken begeeft, maar is dat reëel? Wie heeft hier ervaring mee ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Mogelijk is nog het meest vervelende dat hij het niet eerder heeft verteld... Aan de andere kant zal dat zijn omdat hij zich ervoor schaamt en bang is jou daardoor kwijt te raken. Maar dat hij het tijdelijk kan onderdrukken heeft hij wel laten zien, dat het een blijvende behoefte is, blijkt nu ook. Het hangt in deze allemaal van jou af. Je kan hem niet veranderen. Als je werkelijk van deze man houdt is het aan te raden om je eerst eens in de bdsm te verdiepen. Gewoon, zodat je weet (theoretisch in ieder geval) waar het nou eigenlijk om gaat. Wat voor mij persoonlijk heel belangrijk is om er geen naar gevoel bij te krijgen, is dat het door beide volwassenen als vervullend wordt ervaren. Er worden duidelijke afspraken gemaakt en als het goed is niet over iemands grenzen heengegaan. Er wordt dus, om kort te gaan, niemand misbruikt en men behandelt elkaar met respect ook al mag dat voor de buitenwereld anders overkomen. Dan zijn er enorm verschillende gradaties in dit spel. Ook al een bedspel met slechts een blinddoek over de ogen zou theoretisch onder bdsm kunnen vallen. Het kan belangrijk voor je zijn om te weten hoever je man erin gaat als het voor hem bevredigend is. Vandaaruit kan je kijken of het a. misschien voor jou mogelijk is er een klein beetje in mee te gaan en te zien hoe het voor jou uitwerkt? b. onderzoeken of er een andere manier van seksuele beleving is die voor jullie beiden aantrekkelijk is. Bijvoorbeeld Tantra. c. er niets mee te maken willen hebben zelf, maar met je man duidelijke afspraken maken wat wel en wat niet en hoe vaak? d. er achter komen dat dit zo ver buiten jouw gevoel van een goede relatie ligt dat het niet kan samengaan en dat aangeven. Bij d. kan jouw man mogelijk beloven dat hij voor jullie relatie kiest en het bdsm laat voor wat het is. Je moet er rekening mee houden dat hij daar niet gelukkig mee is. Als bij hem de behoefte in wezen groot is, wordt het leven voor hem een strijd. ***De enige versie om samen verder te kunnen gaan is dat hij 100% eerlijk is en zich niet meer in die praktijken begeeft, maar is dat reëel? *** Nee, dat is niet reeel, dat is tegenstrijdig. Hij is NU 100% eerlijk, zó is hij. Hij is dus heel lang niet 100% eerlijk gewéést. Hij is dus anders als je dacht en dat is een shock. Het gaat om de vraag of je, na verloop van tijd, ja kan zeggen tegen dat stukje van je man wat je nog niet kende. Sterkte allebei. En geluk!

De Engelstalige Wikipedia stelt: 'The wish to remove BDSM preferences is another possible reason for psychological problems since it is not possible in most cases.' Er staat echter geen bronvermelding bij. Onderdrukken zal vast wel mogelijk zijn, maar ik vraag me af of jullie daar gelukkiger van worden.

De mens is een vreemd wezen met ondoorgrondelijke wensen. Dat je een eerlijke relatie verwacht begrijp ik. Maar dit soort gevoelens onderdrukken is zeer moeilijk zo niet onmogelijk. Wat dacht je van de optie de andere kant op. Geef hem de ruimte iets te doen met zijn bdsm gevoelens, als dat open en eerlijk gebeurd is dat toch geen vreemd gaan? Accepteer dat hij wensen heeft die jij niet kan vervullen en maak daar goede afspraken over. Groetjes van een medewerker van een groothandel in bdsm speelgoed en fetish kleding

Uit onwetendheid en (valse) schaamte heb ik de bdsm jarenlang proberen te onderdrukken, vanaf mijn pubertijd tot aan mijn 49e .... daar wordt je als masochist, niet gelukkig van, idd. probeer het te accepteren en maak er iets moois van, want hoogstwaarschijnlijk heb jij geen idee waar het echt over gaat, verdiep je er eens echt in, het is niet zo als de vele filmpjes je willen doen geloven. het is zo veel meer

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100