ik ben een boek aan het schrijven over seksueel misbruik, kan ik hier echt alles inzetten wat me overkomen is of moet ik dit nuanceren?

ik was een jongetje van vier en jaren misbruikt door mijn vader, nu 38 jaar later heb ik al mijn gedachten handelingen emoties frustraties en wat ik er echt nog van wist op papier kunnen zetten, alle ins en outs zonder verhullingen komen voorbij, niets van wat ik op papier geschreven heb is dus gecensureerd.
wel heb ik alle achternamen van alle betrokkenen weggelaten zodat hun privacy gewaarborgd is.
toen ikzelf wat ouder werd ben ik zelf op ontdekkingstocht gegaan ik was toen zelf nog maar vijf en hieruit zijn ook weer verschillende verhalen ontstaan over wat me op seksueel gebied overkomen is met verschillende mannen en buurvriendjes die bij ons in de wijk woonden.

mijn vraag is eigenlijk meer of je een dergelijk boek kunt gaan uitgeven zonder dat het predicaat 18+ of pornografisch op de omslag moet staan.
het is een non-fictie verhaal dus niet is verzonnen of bedacht en aangedikt.

op vier jarige leeftijd spreek ik nog over "dingen" tegen de tijd dat ik zes ben over plassers daarna worden het piemels, daarna penissen en tegen de tijd dat ik 16 ben en wegloop van huis zijn het pikken sperma en neuken.

dit om aan te geven hoe het boek in de loop der jaren zijn vorm heeft gekregen van hoe het er nu uitziet!!

Graag jullie reacties of dit kan of niet!!

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het is zo gebeurd. Als jij daarover wilt schrijven, hoef je geen details weg te laten of dingen te nuanceren. Verdrietig genoeg gebeuren er op deze wereld verschrikkelijke dingen. Als je bijvoorbeeld een autobiografie leest van een oorlogsslachtoffer, staan daar ook dingen in die bijna te gruwelijk zijn om over te willen lezen. Maar het is zo gebeurd, en misschien sluiten we met z'n allen wel te vaak onze ogen voor alles wat er gebeurt en wat wij niet prettig vinden om te zien. Laat je daar niet door weerhouden. Schrijf eerst je verhaal op, en daarna kun je samen met een goede vriend of vrienden, of met potentiële uitgever, eens na gaan denken over welke doelgroep je wilt bereiken met je boek, en of je daarom bepaalde dingen nog wilt herschrijven - of juist niet. Het enige waar je aan moet denken, is de privacy van de betrokkenen. Zeker wanneer het gaat om mensen die nooit veroordeeld zijn, want dan zou jij er behoorlijk door in de problemen kunnen komen. Ik zou dan, als ik jou was, niet alleen de achternamen weglaten, maar ook voornamen wijzigen en bepaalde details veranderen. Iemand die in de jaren '80 één hoog boven woonde met vrouw en vier kinderen is misschien te herkennen door de omgeving, maak je er een alleen wonende weduwnaar van in een rijtjeshuis, dan wordt het al heel anders. Gezinsgrootte, beroep, herkenbare karaktertrekken: dat zijn allemaal dingen die je kunt wijzigen. Voor de rest hoef je wat er gebeurd is niet te nuanceren, alleen de personen zul je misschien wat meer onherkenbaar moeten maken. Toegevoegd na 4 minuten: Het enige waar je m.i. aan moet denken met heel expliciet omschreven seksuele handelingen is dat je het risico loopt dat juist mensen die opgewonden raken van het idee van seks met kinderen je boek graag gaan lezen. Dat is wat ik bedoel met nadenken over voor welke doelgroep je schrijft. Ook maakt het uit of de seksuele handelingen de boventoon voeren, of dat je veel meer schrijft over je eigen gevoelens en je eigen leven, en dat daar de meer expliciete beschrijvingen alleen een onderdeel van zijn. Maar ik denk dat je eerst gewoon je verhaal op moet gaan schrijven, zonder in je hoofd te hebben wie je er precies mee wilt bereiken. Als dan blijkt dat bepaalde dingen wat overheersen, kun je dat achteraf nog wijzigen, en het is goed om daar dan ook met anderen over te spreken die er met een frisse blik naar kijken.

Ja hoor het is jouw geestelijk eigendom! Wellicht dat een waarschuwing op de cover verstandig is: "Bevat expliciet omschreven sexuele handelingen"

Zeker zou ik het allemaal opschrijven zoals jij vind dat dat moet beschreven worden. Als het boek zo goed wordt dat je er een uitgever voor kan vinden, dan zal er toch overleg met die uitgever plaatsvinden over het gebruik van bepaalde woorden of het beschrijven van handelingen. Het is maar, wat het doel van het boek is.

Schrijf gewoon eerst alles op zoals jij het ervaren hebt. Ga nog niet uit van de consequenties en van de doelgroep. Het is ook een manier om therapeutisch bezig te zijn. Daarna ben je ervan bevrijd en kun je gaan invullen, bijschaven en gericht naar een doelgroep toe werken - als je dat wilt!

Ja hoor, dat mag ; zeker in Nederland heb je dan zelfs nog kans dat het literatuur wordt. Het enige risico dat je loopt is dat in de Christelijke bibliotheek een stickertje op je boek komt. Waarschuwingen zijn allang uit de tijd ; die zouden dan ook op elk boek van pakweg Ronald Giphart of Heleen van Rooijen thuishoren ; en dat gaat niet om waargebeurde ervaringen maar om platte, commerciële seks. Juist het veranderende taalgebruik past goed in een dergelijk verhaal. Ik zou het uit literair oogpunt dan ook zeker in het verhaal zelf gebruiken, en de terminologie aanpassen aan je leeftijd op dat moment. Waar je inderdaad WEL mee op moet passen is de privacy van de betrokkenen EN de onbetrouwbaarheid van ons geheugen. Er bestaat namelijk een niet geheel ondenkbare kans dat niet alle feiten precies zo zijn geweest als jij je ze duidelijk en helder herinnert ; vooral bij specifieke personen kan dat van belang zijn. Maar het is JOUW herinnering en JOUW waarheid, dus opschrijven en vermelden mag zeker, maar pas wel op met herkenbaarheid. Dat moet ook niet het doel zijn van je boek ; als je daders wil 'pakken', moet je een heel ander traject volgen.

Ik zou alleen proberen de sexuele straattaal proberen weg te laten. Hiermee voorkom je dat je zelf ook als een pornografisch iemand word gezien. Lijkt misschien een nuance maar hoeft dat dus niet te zijn. Als voorbeeld zou je pijpen , met de mond bevredigen kunnen noemen. Dit laatste kan je nog steeds aandikken. Achternamen zou ik zeker weglaten, al is het maar omdat dit toch niet lekker doorleest. Voornamen zou eigen keus zijn , indien je niet bang bent voor dreiging achteraf, toon je in ieder geval lef de betreffende personen er iets mee te confronteren.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100