Is het "normaal" dat je op sommige momenten ineens heel opgewonden raakt?

Dus zonder iets speciaals te doen, zonder iets te lezen/bekijken, zonder te fantaseren. Gewoon, je zit tv te kijken, of te internetten of je huiswerk te maken, of een rekening over maken...denk totaal niet aan seksueel getinte dingen, en ineens wordt je heel opgewonden.
Ik krijg ook vaak een orgasme op dat moment, omdat ik vanzelf ga masturberen of seks ga hebben (mocht mijn partner in de buurt zijn)... een andere 'remedie' is er niet. Zelfs aan on-aantrekkelijke dingen denken helpt niet.
Is dit nou een hormonenkwestie? En herkent iemand het?
Als het niet zo vaak voor komt zal ik er wel mee naar de dokter gaan, maar voor hetzelfde geld zijn er mensen die het herkennen.

Het is natuurlijk aan de ene kant erg prettig om zo snel opgewonden te raken, maar aan de andere kant had ik vandaag tijdens een vergadering hetzelfde... en tja, ik ben maar met een rood hoofd naar de wc gelopen maar echt handig is het niet.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Op zich kan het normaal zijn, zolang het ook nog normaal in je leven past. Als je er echter in het dagelijks leven last van gaat krijgen (en dat kómt voor, zij het vrij zeldzaam), dat je bijvoorbeeld elk uur of nog vaker een orgasme krijgt of móet krijgen, dan kun je toch wel spreken van een vrij ernstige (soms hormonale, maar meestal helaas moeilijker te behandelen psychishe) aandoening. Deze aandoening, nymfomanie, (ook wel hypersexulaliteit) heeft in de volksmond een beetje grappige bijklank en wordt gebruikt voor een vrouw die 'er wel pap van lust' , maar in de praktijk is het helaas echt geen grapje, en ik zou er , zeker als het je al in je dagelijkse leven begint te hinderen, zeker mee naar de huisarts. Het kan namelijk ook een symptoom zijn van een ernstiger (psychiatrische) aandoening, en dient dus alles behalve gebagatelliseerd of in het belachelijke te worden getrokken !! Ik moest even zoeken maar heb een linkje gevonden waar je wellicht mee verder kunt Toegevoegd na 4 minuten: En in tegenstelling tot de meeste antwoorden hier, maak ik me eerlijk gezegd WEL een beetje zorgen.

Bronnen:
http://nhg.artsennet.nl/kenniscentrum/k_vo...

Ja, normaal.

Of het medisch relevant is kan ik niet zeggen, dat zal ook van persoon tot persoon verschillen. Het verschijnsel als zodanig herken ik wel bij mezelf, een verder niet goed te verklaren 'drang' als het ware. Overigens is het bij mij nu ook weer niet zo sterk dat ik er echt iets mee moet doen, maar het is wel veel meer dan een nietszeggend gevoel.

Ja dat is normaal... Zo werkt je mind... Het tendeert naar obsessiviteit... Nee het is vrijheid dat te laten zijn wat er opkomt in je... Dat is heel normaal en als het er mag zijn is het totaal geen probleem... Als je het onderdrukt, dan komt er wat anders bij kijken, dan krijg je dat het je niet meer loslaat en dan kan het verworden tot iets pervers... Maar het is normaal hoor... En niets mis mee.. Toegevoegd na 1 uur: En is het je opgevallen als je er niets mee doet, dat het net zo snel weg is als dat het opkwam...

Heb het zelf ook regelmatig, hoewel ik dan niet meteen seks moet hebben of de hand aan mezelf sla. Maar het kan dat het gevoel bij jou een stuk intenser is. Het probleem bij mannen is dat het een stuk moeilijker te verbergen is. Vooral als je een pantalon aan hebt, is het een stuk duidelijker dan als je een spijkerbroek draagt.

Soms kan je een geweldige trek hebben in drop, of pindakaas en soms in seks; heel menselijk.

Heel herkenbaar, maar misschien is het ook omdat ik man, 21 en belachelijk hoog testosteron gehalte van mezelf heb. Volgens mij niks mis mee..

Dat is heel normaal..Maak je maar geen zorgen hoor;-)

Heel normaal ook ik heb dat, kijk ze zeggen dat we van de apen afstammen nou als het aan hun ligd doen ze ook veel aan sex ik denk omdat ze ook op dat moment er aan denken.

ja heel normaal,ik heb het ook en schaam mij er niet voor,ik verberg het wel.

Ik ga mee met de antwoorden van mmm, sharon en menno. Dus mijn antwoord is ook JA. Ja dat is heel normaal.! Je hoeft niet perse aan iets te denken om opgewonden te worden... Het is gewoon menselijk. Het zit gewoön in je hoofd...

Pas als het onhoudbaar en onleefbaar is, zou ik zeggen: het is niet normaal. Op zich is 't niet van belang wat normaal is, als jij er veel last van hebt, en 't zou tóch normaal zijn, dan zou ik toch echt naar de dokter gaan. Maar als je denkt: ik vind 't alleen maar soms héél erg irritant en andere keren wel weer prima, dan zou ik 't gewoon zo laten. En of dat nou normaal zou heten of niet, zou me dan een worst zijn.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100