Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

waar vind ik betrouwbare informatie over de gevolgen van parentificatie als volwassene?

Parentificatie is een specifiek begrip, dat uitdrukt dat kinderen geen "kind" meer kunnen zijn omdat ze als kind eisen krijgen die eigenlijk bestemd zijn voor volwassenen. Ouder gebruiken het kind als vriend(in), surrogaatpartner, surrogaatmoeder/vader enz... Hierover vind je veel op internet.
Wat moeilijker te vinden is, is parentificatie en volwassenheid. Ik heb hierover enkele vragen, bv.
- is het mogelijk om ook als volwassene nog op de één of andere manier geparentificeerd te zijn, dus dat één van je ouders (of beiden) de dan beschouwen als surrogaatmoeder/-vader, partner, vriend(in) en van je verlangen dat je hen onvoorwaardelijk steunt, helpt, er voor hen bent...
- wat zijn de gevolgen van parentificatie als kind, eenmaal je volwassen bent? dus hoe ontwikkeld een geparentificeerd kind zich tav relaties, zelfwaarde, relatie met ouders enz...
- e.d.m.
Hierover vind ik veel minder. Zijn er hier betrouwbare bronnen gebaseerd op kennis, dus geen blogs of dergelijke waarbij iemand zijn eigen verhaal of visie vertelt?

Weet jij het antwoord?

/2500

Parentificatie houdt niet op als je volwassen bent. Integendeel, je moeder of vader zal nu je volwassen bent nog meer eisen dat je er voor ze bent als ouder. In deze bron http://www.proud2bme.nl/De_psychologie_van.../Je_ouders_op_je_schouders_ staan de gevolgen als je volwassen bent: - Je bent niet in staat om je eigen behoeftes en verlangens te kennen; je blijft altijd maar geven zonder er zelf iets voor terug te nemen, en vindt dat je altijd sterk moet zijn. - Je kunt het ook niet loslaten om voor anderen te zorgen, want je gevoel van eigenwaarde is daar altijd op gebaseerd geweest. Je weet niet meer wat je zelf nou 'bent' zonder die zorgende functie. Hierdoor geef je anderen vaak niet eens de kans om iets terug te geven. - Je hebt nooit geleerd om je eigen gevoelens en angsten te uiten, en houdt alles voor jezelf. - Je bent niet in staat om je grenzen aan te geven. - Je kunt met een groot schuldgevoel rondlopen omdat je (voor jouw gevoel) niet aan de gestelde verwachtingen hebt kunnen voldoen. - Je gedraag je overdreven 'braaf' en wringt je in alle bochten om anderen maar tevreden te houden. Niet alleen in de thuissituatie, maar bijvoorbeeld ook later in een baan, omdat je nooit anders geleerd hebt. - Je heb voortdurend het gevoel tekort te schieten of het niet goed genoeg te doen. Het kan zijn dat je moeite heb je te hechten aan mensen. Als je als kind te weinig aandacht en zorg heb ontvangen, heb je namelijk nooit een gevoel van basisveiligheid en basisvertrouwen gehad. Je hebt niet ervaren hoe het is om ergens in een 'veilige' omgeving te zijn, en kan daardoor moeite hebben om contacten te leggen en je aan mensen te hechten. Je kunt het bijvoorbeeld lastig vinden om getroost of aangeraakt te worden, omdat je dat niet bent gewend.

Bronnen:
http://nicovandervoet.nl/wp-content/plugin...
https://www.psychologiemagazine.nl/web/For...

parentificatie houdt in dat het kind geen kind heeft kunnen zijn, het kind wordt geen eisen gesteld maar voelt zich verantwoordelijk voor zijn thuissituatie. Pedagogisch onmacht speelt een grote rol als het gaat om parentificatie, het kind zal altijd loyaal naar zijn/haar ouders toe blijven omdat het zich verantwoordelijk voelt. Uiteindelijk leidt dit tot ongezonde situaties voor het kind en wat de eerdere reactie ook al heeft geplaatst zal het niet ophouden op latere leeftijd. Parentificatie gaat later gepaard met psychische klachten, maar wat uzelf al aangaf er is maar weinig te vinden of bekend als het gaat over parentificatie.. In de zorg zelf noemen ze het liever 'ontwikkelingsproblemen'

Bronnen:
Eigen bijdrage

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100