Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Ik ben een meisje van 16 en ben bang voor oudere mannen, hoe kom ik van mijn angst af?

Ik ben een meisje van 16. Ik werkte in een kas. Mijn baas kon niet van mij afblijven. Hij zat aan mijn lichaam en maakte vervelende seksuele opmerkingen. Ik wist niet meer wat ik kon doen dus ben gestopt met werken. Ik ben nu bang voor mannen boven de 30. Ik heb steeds het gevoel dat ze me als seksobject zien. Ik heb zelfs angsten voor mijn beide opa's en vader gekregen. Ik wil weer gewoon met mijn familie en andere mannen kunnen comminuceren en niet in angst leven door mijn vieze rare enge vorige baas. Ik weet alleen niet hoe. Heeft iemand tips of adviezen? Bij voorbaat dank!

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Wat ontzettend naar voor je. Je kan bij de huisarts vragen om doorverwezen te worden naar een psycholoog, die je kan helpen om met deze angst om te gaan en er vanaf te komen. Wat jij hebt meegemaakt kan een heel erg zware en traumatische ervaring zijn, en jij verdient het om je weer fijn en vrij te voelen, dus ik zou je zeker aanraden om de hulp te vragen die je verdient. De gevoelens die jij nu hebt, zijn niet vreemd, die gevoelens komen vaak voor bij mensen die hebben meegemaakt wat jij hebt meegemaakt. En er is gelukkig veel hoop, je kan voor een heel groot deel van deze gevoelens afkomen door therapie, zodat je weer ontspannen met de mannen in je leven om kan gaan. Een psycholoog kan je helpen om deze ervaringen te verwerken, je angst, boosheid, verdriet, schaamte, en welke gevoelens je dan ook hebt te uiten en te verwerken, en na een tijdje zullen ze echt veel minder sterk worden. (Wat betreft de schaamte die ik noemde, even voor de duidelijkheid: jíj hoeft je nergens voor te schamen, jíj hebt niks fout gedaan, die baas was gewoon een vuile klootzak en het is niet jouw schuld. Maar vaak worstelen mensen die dit hebben meegemaakt wel met schuldgevoelens, dus daarom wilde ik het even noemen) Als je zelf een mannelijke huisarts hebt en je arts werkt bij een huisartsenpraktijk waar ook vrouwelijke huisartsen werken, kan je gewoon bij het maken van de afspraak zeggen dat je graag bij een vrouwelijke arts wil voor deze afspraak. In mijn eigen ervaring, en van verhalen die ik van anderen ken, vinden ze dat altijd prima en vragen ze over het algemeen niet eens waarom je dat wil (en als ze het wel vragen en je wilt het niet vertellen, kan je gewoon zeggen dat je het liever niet zegt, dat begrijpen ze echt wel). Verder zijn er nog wel wat andere dingen die kunnen helpen. Het is me niet duidelijk of je het tegen mensen verteld hebt. Steun krijgen van je familie en vrienden kan erg fijn zijn, dus als je het nog niemand verteld hebt, kan het fijn zijn om het bijvoorbeeld tegen je moeder, een goede vriendin of een lerares die je aardig vindt te vertellen. Op scholen hebben ze vaak ook een soort vertrouwenspersoon met wie je kan praten. Je kan diegene ook vragen mee te gaan naar de huisarts, als je dat spannend vindt. Er zijn ook organisaties en fora waar je in contact kan komen met mensen die ook zulke dingen hebben meegemaakt... (plaats is op, zie verder bij reacties.)

Dat is erg vervelend voor je en het is erg goed & dapper dat je gestopt bent met werken daar. Nu is het zaak om die angst weer kwijt te raken want die gaat nu verder dan het alertheidsniveau dat realistisch is en belemmert je nu dus ook in een open en normale omgang met mannen. Het eenvoudige antwoord is dat je naar de dokter kunt gaan om die te vragen wat werkt. Dit zijn vragen die dokters regelmatig krijgen en je zult dus vast ook een zinnig advies krijgen. Wellicht een doorverwijzing naar een gespecialiseerde hulp. Dat klinkt misschien wat zwaar maar zo hoef je het niet te zien maar je moet wel even praten met iemand die echt helpt een knop om te zetten.

Ten eerste wat rot voor je dat je dit hebt moeten doormaken, maar wat goed dat je voor jezelf hebt toegegeven dat je hier wat mee moet. Dit is een stap die niet iedereen kan zetten! Op je 16e ben je je nog volop aan het ontwikkelen om van een meisje een vrouw te worden. Je zit in de fase waarin je je steeds meer bewust wordt van het feit dat je een vrouw aan het worden bent, en zowel de mannen als de media maken hier handig gebruik (en soms dus misbruik) van. Met name in de media wordt er volop de nadruk gelegd op de sexualiteit van meiden van jouw leeftijd en in de mode speelt dit ook mee. Tot zover is er eigenlijk niets aan de hand. Het proces waar jij doorheen gaat, daar gaat elke vrouw doorheen en komt daar haar eigen hobbels tegen. Dit maakt het echter niet ok wat deze creep bij jou heeft gedaan. Als eerste zou ik toch gaan praten met iemand die je volledig vertrouwd. Het beste is je huisarts en/of je moeder. Je moeder kan bijvoorbeeld meegaan naar de huisarts zodat je de hulp krijgt die voor jou het beste is. Mocht je huisarts een man zijn en je het niet aan je moeder durven vertellen kun je ook nog de volgende mensen in vertrouwen nemen: - één van je oma's - een tante - je beste vriendin - de moeder van een vriendin - een vertrouwenspersoon op school Dit zijn allemaal mensen die het beste met je voor hebben en je goed kunnen adviseren over wat je het beste kan doen. Als laatste wil ik je dit nog meegeven: Laat je niet afschepen en neem pas genoegen met hulp die voor jou goed voelt. De creeps hebben hun kans gehad!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100