Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Welk invloed heeft het op je ontwikkeling als je opgroeid bij ouders met een psychische stoornis?

Wat doet het met je? zijn de kinderen dan later ook psychisch -gestoord?
of kun je daar over heen groeien?
denk bv. aan een vader met autisme of een moeder die borderline heeft, of een ouder die anorexia heeft? of een narcistische ouder. Wat voor een invloed heeft dit alles op jou, als mens?

krijg je dan bv ook een eet- stoornis? of word je dan 'alleen maar' onzeker?
of krijg je allemaal angsten? of maakt het voor een kind eigenlijk niet zoveel uit?

krijg je er op jonge leeftijd al last van dan? of pas als je een jaar of 30- 40 bent?

word je wantrouwig naar de buitenwereld? of juist heel naief? welke invloed kan dit op een kind hebben?

Weet jij het antwoord?

/2500

Er zijn psychische stoornissen die erfelijk zijn, vaak heb je dan een grotere kans om het ook te krijgen maar dat zal afhangen van je karakter, van wat je meemaakt en je opvoeding etc of je het daadwerkelijk krijgt. De meeste psychische stoornissen hebben geen erfelijk deel maar je kunt gewoon in je karakter gevoelig zijn om dat te krijgen. Je opvoeding kan je kansen vergroten om later (of al in je kindertijd) een psychische stoornis te krijgen maar dat is geen vaste wet. Als je het op school goed hebt, of vaak genoeg in een 'normaal' gezin komt kan het best goed aflopen. Het ligt dus aan de stoornis waar het over gaat, hoe gevoelig het kind is, hoe precies de kindertijd verliep etc maar het is zeker niet zo dat alle kinderen die opgroeiden bij ouders met een psychisch probleem dit later ook krijgen.

Je maakt hier geen onderscheid tussen een gedrag dat mogelijk aangeleerd is en een psychische stoornis. zoals de vorige antwoorder al schreef, zijn in sommige gevallen psychische stoornissen, in het geval het om een ziekte gaat, erfelijk. Aan "geërfde" stoornis kan je eigenlijk niet zo veel veranderen (zoals met alles wat je erft op vlak van lichaam of geest), behalve dan behandelen natuurlijk. De andere zaken die je benoemt, zoals angst en wantrouwen hebben vaak niet zozeer te maken met een psychische pathologische stoornis (al zijn er pathologische stoornissen waar angst een symptoom van is), maar wel met aangeleerd gedrag. Een angstige en wantrouwende ouder geeft dit (vaak onbewust) door aan zijn kroost. Kinderen leren voor een groot stuk uit imitatie. Dus zelfs als dergelijke ouder zegt " je moet mensen vertrouwen" en zelf een groot wantrouwen uitstraalt zal het kind ook dat wantrouwen oppikken en niet enkel de woorden. Dat gebeurt trouwen geregeld : een ouder weet dat hij bv. bang is, lijdt eronder, hoopt dat zijn kind minder bang wordt en zegt dus "je hoeft niet bang te zijn". Maar een kind observeert dus die wijze woorden halen vaak niet het gewenste resultaat. Angst is zo een goed voorbeeld omdat dit een groot deel van het menselijk handelen bepaalt. Een kind wordt niet bang geboren. Een kind vertrouwt alles en iedereen en zoekt uitdaging op. Maar als je dan overbezorgde ouders hebt, of zelfs ouders die zeggen "aaaah, een spin help", "oei, een vreemdeling, opletten voor mijn handtas" dan leert het kind angstig te zijn. Een psychische stoornis is ook niet hetzelfde als een karakterstoornis, die vaak voortkomt uit ervaringen. En het is niet omdat je ouders een karakterstoornis hebben dat je dat erft. Het kost soms wel heel wat moeite om er mee te dealen, en je erover heen te zetten want ouders met zware karakterstoornissen zijn niet echt ideaal om een kind een harmonieuze thuis te verschaffen. Dus : een pathologische stoornis is in sommige gevallen erfelijk, een andere psychisch disfunctioneren is meestal aangeleerd.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100