Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

hoe kan ik omgaan met mijn verleden en gelukkig zijn in het heden?

van men 18 tot 23 in psychiatrische instellingen gezeten, in isoleercellen gelegen vastgebonden. Mezelf , men lichaam dan zo verwaarloosd! automutilatie, ben van de brug gesprongen kzit met al ijzer in mijn enkel. Hoe kan ik daar toch mee omgaan, Ik ben nu een jonge mama gelukkig met mijn kindje en mijn vriend maar het blijft me zo erg achtervolgen. Ik krijg er soms angsten en dwanggedachten van , soms heb ik het gevoel dat ik goede gevoelens blokkeer dat ik niet kan aanvaarden dat ik me eens goed voel. Met een psycholoog praten wil ik niet kvoel me zo gekwets, aan de andere kant vraag ik me dan af of ik het gewoon allemaal mezelf niet heb aangedaan? Ik wil gewoon een manier vinden om het een plaats te geven, ik denk er niet meer aan hoor dat blokkeer ik. Misschien ka ik schrijven maar hoe begin ik daaraan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Je lijkt nu tevreden te zijn met wat je hebt. Kijk naar je kindje, en besef hoe stom je bent als je om aandacht gaat schreeuwen als je je zelf pijn gaat doen. Of erger nog...hoeveel pijn je je kindje aan zult doen. Zij zal later beseffen dat haar moeder zichzelf pijn deed. Dus bespaar haar dat!

Beste Jenthe, Wat erg wat je allemaal overkomen is. Ik wil proberen vanuit mijn eigen ervaringen en mijn beperkte psychologische je een antwoord te geven. Je geeft aan dat je het graag een plekje wil geven. Hiervoor zijn twee dingen van belang; zoiets kost tijd en om het goed te kunnen plaatsen heb je voor jezelf een reden nodig van hoe dingen gegaan zijn. Terwijl ik dit schrijf besef ik dat er dingen zijn die nooit goed een plekje KUNNEN krijgen; ze zijn simpelweg zo heftig dat de verwerkingstijd een levenslang is of hebben zulke onduidelijke redenen dat het lijkt alsof er geen reden ìs. Zoals ik al zij, probeer voor jezelf redenen te vinden waarom dingen zijn gebeurd. Niet in de zin van "hele nachten liggen piekeren" maar gewoon analytisch, als zijnde een buitenstaander naar jezelf kijken. Dit neemt de onzekerheid over jezelf weg en geeft je op een bepaalde manier zekerheid dat je niet in herhaling valt. Het is niet nodig om dingen proberen te "vergeten"; koester mooie herinneringen, maar bewaar ook de minder mooie. Dit helpt mijzelf persoonlijk heel erg om te voorkomen dat ik terugval in mijn oude leventje. Tot slot wil ik je sterkte en geluk wensen in je verder leven. Verder wil ik graag opmerken dat ik persoonlijk geloof dat er een God is die je wil helpen bij alles. Niet dat je problemen dan als sneeuw voor de zon verdwijnen, maar wel dat Hij je dan zo sterk kan maken dat je alles aankan. Als je meer wil weten kun je terecht in een kerk bij jou in de buurt! Met vriendelijke groet,

Je gevoelens op papier zetten, kan goed werken, je moet dan beginnen met het begin, dus bij de oorsprong van je problemen, misschien heb je een moeilijke jeugd gehad, of juist een hele leuke, begin daar, dan komt er veel naar boven, wat behoorlijk veel verdriet kan geven, dus hou daar rekening mee. Ga op alles wat er in je om gaat een klein beetje in, niet te ver, maar zo, dat je weet waar het over gaat. Ga daarna naar het volgende deel in je leven wat indruk heeft gemaakt. Zorg dat je iets in je buurt hebt waar je je woede, frustraties en verdriet op af kan reageren, bijv een kussen waar je op kan meppen, maar dat je ook stevig vast kan houden.Eindig het verhaal waar je nu bent, in een wereld waar je gelukkig van wordt, waar je een lieve vriend en lief kindje hebt. Later kun je verder gaan met je verhaal hoe het je dan vergaat. Behalve schrijven is het ook belangrijk om je gevoelens te delen met je vriend, ook erover praten kan je helpen, maar is ook goed voor jullie relatie, hij zal je hierdoor beter begrijpen en beter kunnen troosten of motiveren als dat nodig is. Helpt dit allemaal niet, zoek dan professionele hulp, ik wens je veel sterkte en geluk toe.

Twee dingen lijken me belangrijk: Ten eerste: kijk met mededogen terug op hoe je was en oordeel niet. Ten tweede: houd van jezelf want je bent het waard. Als een psycholoog je misschien zou kunnen helpen, ga dan naar een psycholoog. Probeer het in ieder geval niet allemaal alleen op te lossen.

Beste, wat een open vraag. Er is met oefening heel veel te bereiken om je verleden een plaats te geven en meer in het hier en nu te leven. Wellicht is een aantal gesprekken met een goede coach in plaats van een psycholoog wat laagdrempeliger en zeker zinvol, maar waar ik in jouw geval ook aan denk is een training mindfulness. Met het boek Uit je hoofd, in het leven (zie link) kun je ook vast oefenen, maar een training lijkt me fijner voor je omdat je dan steeds terug kan koppelen met je trainer en/of de groep. Succes ermee!

Bronnen:
http://www.nieuwezijds.nl/Boek/97890571222...

Vergeef jezelf voor eventuele fouten die je zou gemaakt hebben, vergeef anderen die eventuele fouten gemaakt hebben en probeer je niet meer te laten kwetsen. Leef verder met de kennis die je opgedaan hebt door hetgeen je meegemaakt heb, heb lief en probeer ook open te staan om liefde in alle vormen te ontvangen. Zie oplossingen voor dagdagelijkse probleempjes, oplossingen die eenvoudig aangebracht worden door een tijdschrift, een tv-programma, de mensen rondom u. Vind de kracht om mensen waarvan je inschat dat ze je niet verder opweg helpen, af te wimpelen, op een beleefde manier te negeren. Sterkte toegewenst, je bent een GREAT LADY :-)

Allereerst: complimenten voor je openheid. Daar is durf, kracht en eerlijkheid voor nodig, óók als je hier anoniem bent. Ik kan me voorstellen, dat psychologische hulp vragen bij het verwerken van je verleden lastig is voor je gezien je voorgeschiedenis. Maar de problemen die je hebt gehad en die je in het heden logischerwijs achtervolgen zijn m.i. dusdanig heftig, dat professionele hulp bij de verwerking ervan nodig is. Beter nog: dat ben je gewoon waard. Waarom het wiel zelf uitvinden als dat allang gebeurd is? Als je aan het doe-het-zelven slaat kost je dat heel veel tijd; tijd die je veel beter kunt benutten voor jezelf. Er zijn vele mogelijkheden om te verwerken en schrijven is daar 1 van. Professionele begeleiding hierbij lijkt me zeer wenselijk, omdat er veel los kan komen. Je hoeft het niet alleen te doen. Ik wens je dus een goeie begripvolle hulpverlener toe, die je in het NU kan helpen je verleden een plekje te geven.

Het verleden kan aan je blijven knagen, schrijven kán helpen, praten kán helpen, mindfulness kán helpen, maar je zult het echt allemaal zelf moeten doen, maar dat hoeft niet alleen. Er is echt hulp voor en het is zaak dat je iets zoekt wat bij je past, dat is voor iedereen anders. Ik ben jarenlang therapie gehad en dat hielp mij niet, andere wel, daarna via alternatieve circuit gedaan en ik ben totaal vrij nu, dat gun ik je ook, het kán zeker en je hoeft er echt niet meer helemaal doorheen hoor. Doe het vooral voor jezelf, dan werkt het beter en daarna zul je veel liefde en ruimte hebben in jezelf.

Aan gisteren prettig terug denken. Vandaag leven. En verlangend uitzien naar de dag van morgen! Steek vooral je kop niet in het zand,er zijn ook min punten,maar toch! Kijk elke dag om je heen,en zie dan toch dat de hemel op aarde is! Dus elke dag zien luisteren en voelen,deel het en geniet daarvan! Dan kan je waarschijnlijk weer gelukkig zijn in het heden

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100