Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Hoe stel je iemand een 'pijnlijke' vraag, op zo'n manier dat je zeker weet dat je een eerlijk antwoord krijgt?

In dit geval de kwestie dat ik het vermoeden heb dat mijn vriend vreemdgaat.
Er staat nogal wat op het spel, dus zal hij misschien snel geneigd zijn te zeggen dat het niet zo is, terwijl het wel zo is. (denk aan net een huis gekocht, de hele inrichting, keuken, badkamer enz gekocht, we wonen nu in een huurwoning die we beiden niet alleen kunnen betalen dus dan terug naar ouders, dat soort dingen. We zij al ruim 8 jaar samen).

Ik heb het vermoeden heel sterk, maar wil ook niet overkomen als een achterdochtig en jaloers iemand. Ook wil ik onze relatie niet schaden voor als het echt niet zo is dat hij vreemdgaat.

Hoe pak ik dit aan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Maak van je hart geen moordkuil. Je denkt wat je denkt, je weet wat je wil. Als je niet met hem op wilt breken begin je daarmee. Gooi hem vervolgens geen beschuldiging naar zijn hoofd maar zeg hem dat je bang bent. Jullie weten wat je samen hebt en of jullie ervoor willen vechten.

Zoek bewijzen. (vreemde mail/uitgaven misschien dat ze kleren anders ruiken dan dat jij gewend bent) en duw hem dit onder zijn neus en vraag om uitleg.

Wat is voor jou een eerlijk antwoord? Ja of Nee? Allebei kunnen eerlijke antwoorden zijn zolang jij niet 100% zeker weet en kunt aantonen dat het echt zo is. Ga bij jezelf te rade wat jij voor antwoord wenst. Is dat Ja....dan vertrouw je hem waarschijnlijk nooit meer en dat is de reden dat je je spullen wilt inpakken. Hoor je Nee, da vertrouw je hem ook niet, want zoals je zelf al aangeeft is dat het antwoord wat jij denkt te horen omdat hij de waarheid waarschijnlijk niet zal spreken. Ik zie voor jou dus maar 1 mogelijkheid, vertrekken, want het vertrouwen van jou in hem is weg. Succes en sterkte ermee.

Ik snap dat je denk ik wil niet weer terug naar je ouders. Maar als jij het vermoeden hebt dat je vriend vreemd gaat dan moet je hem dat wel gewoon kunnen vragen. Je mag ook best zeggen dat je een jaloerse meid bent maar misschien klopt je gevoel wel en dan ken je het beter meteen weten, dan dat je er later achter komt de klap wordt dan alleen maar harder. Ik hoop natuurlijk voor je dat dat niet zo is dat hij je bezeikt. Maar jullie zijn nu 8 jaar samen. Heb je het dan nooit eerder gemerkt en waarom denk je dat hij nu opeens vreemd gaat. En als hij echt niet vreemd gaat en jij vraagt het gewoon van ik voel me niet zo prettig want ik heb het gevoel dat het tussen ons niet zo lekker loopt. U moet het eerst een beetje over u gevoel hebben. Dan vertelt hij het toch wel eerlijk als u het hem zou vragen en anders zegt u ik ben namelijk ook ontzetten bang dat ik je kwijt raak.(dat is zo te horen ook).Als het dan niet zo is begrijpt hij je echt wel hoor

Als je op een dag na het werk thuis komt en vraagt hoe het op je werk was, kan je je verhaal fictief maken alsof een collega in deze situatie zit en jou gevraagd heeft wat hij of zei zou doen, je zegt tegen je vriend hoe jij je zou voelen als jij die collega was, maar dat je je collega niet kunt helpen omdat je het ook niet zou weten, vraag vervolgens aan jou eigen vriend wat hij zou doen als hij die collega van je was! Let op zijn houding en wat voor reactie hij geeft, schiet hij onnodig in de verdediging? Voelt hij zich aangevallen? Dan kan je er vanuit gaan dat hij jou verhaal op zichzelf betrekt. Vraagt hij jou of jij denkt dat hij vreemdgaat, zeg dan geen ja of nee maar beantwoord deze vraag met een wedervraag: Is er een rede dan om dat te moeten denken? Hij gaat zich vanzelf ongemakkelijk voelen, is hij serieus komt hij niet zenuwachtig over dan kan het zijn dat je je geen zorgen hoeft te maken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100