Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Waarom voel je je bij sommige mensen niet op je gemak?

Ze kunnen geen gesprek gaande houden en eigenlijk is visite meer een verplichting. Ik weet niet of ik na 15 minuten beter op kan stappen want dan is alles al gezegd.
Kan het zijn ontstaan omdat sommige mensen meer in communicatieve families en andere meer uit werkfamilies zijn opgegroeid? Natuurlijk vind ik dat communicatieve mensen ook goed werken maar ik kan het even niet anders uitdrukken omdat deze mensen inderdaad niet praten maar werken en altijd bezig zijn.

Toegevoegd na 10 uur:
ps; het is een buikgevoel dat voor mij aangeeft dat er op een gegeven moment iets mis is. Kan het niet anders omschrijven.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ook mensen die (simpel) werk doen kunnen niet zelden verrassend gezellig communiceren. Soms zijn er mensen die "keeping up appearance" toepassen en DAT vind ik lastige mensen om mee om te gaan. Dat komt omdat er geen werkelijk contact is maar uitwisselen van (hooguit) beleefdheden. Daar leer je niets van en is erg vermoeiend en saai. Hun spanning slaat dan over op jou en ja, dan ben je in een kwartier daar wel klaar mee.(vind ik nog knap lang volgehouden hoor). Ik denk dat je echt contact zoekt maar door lichaamstaal, attitude, en verbale uitingen besef je dan dat dat er niet in zit. Je wil niets onaardigs zeggen en word je stil en voel je je rot. Heel herkenbaar. Ik kan het nog ingewikkelder maken met botsende aura's en andere minder concrete onderbouwing maar dat is denk ik niet nodig. Vertrouw je onderbuik maar, deze heeft het zelden mis. Zelf noem ik dat het onderbewuste vermogen, welke zeker 20X (sommigen zeggen 1000X) zo slim is als ons verstand en via je lichaam (je onderbuik bv.) aangeeft , nokken!! Ik zou dat dan maar doen. Toegevoegd na 19 uur: zie reacties hieronder!

Het is gemakkelijk te verkeren met mensen waarmee je veel gemeen hebt. Als jij bijvoorbeeld erg geïnteresseerd bent in mode en de overige aanwezigen weten daar niets van, dan ben je snel bij gepraat. Als de andere aanwezigen het voortdurend over auto's hebben, dan verveel je je al snel. Maar nog erger dan dat het steeds over auto's gaat is als je in een gezelschap verkeert, waar niemand echt ergens in is geïnteresseerd, want dan komt er nauwelijks een gesprek van de grond. Het is ook altijd moeilijk om een gesprek gaande te houden als de hele groep deelneemt aan dat zelfde gesprek, want als je op een gegeven moment het besproken onderwerp in zekere zin afrondt, dan valt er een stilte. Op feestjes waar mensen in groepjes zitten en spreken komt dat niet voor. Gesprekken komen altijd associerend op gang. Ze beginnen doorgaans met het weer, waarna iemand dan zegt wat voor weer hij op vakantie had, waarop iemand dan verder gaat dat het Spanje wel erg slecht was; waarna iemand dan de economische situatie van Spanje aan de orde kan stellen. Etc. Dodelijk op kringfeestjes zijn moppen! Want omdat een gesprek associatief verloopt en een mop een afgerond verhaaltje is met een eind, moet na een mop het hele gesprek weer opnieuw opstarten. Als het onvermijdelijk is dat je op het feestje moet zijn waar je eigenlijk niet wilt zijn, kun je nog proberen om de zaak met een wat gewaagde stelling of opmerking wat te ontlokken. Maar eigenlijk is het kortste antwoord op jouw vraag: waarom voel je je bij sommige mensen niet op je gemak? Omdat je met die mensen niets te maken wilt hebben.

Het klinkt alsof je last kunt hebben van hoogsensitief zijn. Wat houdt dat in? Dat je gevoelig bent voor drukke situaties, voor emoties van anderen. Ken je het gevoel dat je een huis binnenloopt en voelt (onbewust of bewust) dat er bv ruzie is geweest, maar minimaal dat er iets niet klopt wat JOU uit je kracht haalt. Een feestje geeft veel impulsen en dus kan je het gevoel hebben naar huis te willen. Ik doe dan altijd dit: "gewoon" observeren wat er gebeurt en lekker met een glas wijn toekijken. Prima. Waarom zou jij nu met een anekdote voor de hele groep moeten komen? Niet nodig! Ik kan er nog meer over zeggen, maar dat zou zweverig over kunnen komen. Ik hoop dat je toch iets aan mijn antwoord hebt. Succes ermee!! Groetjes, Babette Toegevoegd na 1 dag: Ik heb niet willen labelen (hou ik ook niet van) en ik heb ook zker niet willen stellen dat hsp zijn of meer dan gevoelig of hoe je het zou kunnen benoemen, alleen maar nadelig is. Ik ben ingegaan op de voor de ongemakkelijke situatie van de vraagsteller. Ik vind dat ik wel heel veel reacties heb gehad op het feit dat ik het als negatief zou bestempelen. Ja, soms is lastig, maar het heeft ook prachtige kanten! Die zijn m.i. nu voldoende belicht. Ik hoop dat je met veel van deze antwoorden iets kunt!

Ik herken volgens mij wat je bedoelt. Ik heb ook vaak dat ik zelf een gesprek moet gaande houden, om het gezellig te laten zijn, en vaak vinden mensen het ook gezellig of leuk bij mij. Ik vind zelf ook dat het van twee kanten moet komen, en iedereen zijn inpunt moet geven, en als iemand te passief, lui of ongeintreseerd is zou ik zeggen, indien dit kan, geen tijd of aandacht meer aan besteden en zeker niet op jezelf betrekken. Die mensen zijn niet commucatief waardig.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100