Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Ik maak me vreselijk veel zorgen om mijn toekomst. weet iemand hoe ik mij minder zorgen kan maken?

Ik heb MBO gedaan en er zijn weinig tot geen banen, zelfs voor assistent shopmanager vragen ze HBO. Ik heb denk ik niet de capaciteiten en zeker niet de instelling, om hbo studie te voltooien. heb het gevoel dat ik gefaald heb ik het leven., begrijp me niet verkeerd want ik ben blij en zeker niet down, maar me ouders kunnen nu niet echt trots naar me kijken, van wow mijn dochter heeft gestudeerd. Ook bij familie schaam ik me, omdat iedereen UNI of HBO gestudeerd heeft. Zij kijken niet op me neer ofzo, maar ik ben 23 en nog niks bereikt in het leven.. en stel je voor ik blijf voor altijd single en dan moet ik rond zien te komen met een salaris van 1300 euro. Ik maak me zoveel zorgen heb al kalmeringspillen gehad van de dokter :s

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Jij hebt voor jezelf een maatstaf in je hoofd waaraan je moet beantwoorden om een bepaalde status te hebben en jezelf te kunnen waarderen. Dat je een chique job en een lief moet hebben om "goed" te zijn is misschien een algemeen verspreide mening, maar het is ook niet meer dan dat. Je kan het vergelijken met maatschappijen waar men denkt "de vrouw is minderwaardig". Mannen behandelen er de vrouwen als minderwaardige wezens die hen moeten dienen. Vrouwen zijn er (vaak) eveneens van overtuigd dat ze minderwaardig zijn en zich moeten schikken naar hun man. En beiden krijgen daarvoor goedkeuring dus voelen zich een "goede man" of "een goede vrouw". Terwijl wij - die hierin een andere visie hebben - dit totaal niet kunnen vatten. Het is niet anders met onze Westerse normen, die je met de paplepel binnenkrijgt (door je ouders, leerkrachten, vrienden, reclameslogans, beeldvorming in films enz...). Gelukkig kan je je in het Westen losmaken van die normen zonder risico op gevangenisstraf of executie... Dus wat houd je tegen? Je meet je m.i. teveel af aan wat jij denkt dat je een status geeft en dat maakt je immobiel. Bv. om "goed" te zijn moet je volgens jou Uni of HBO hebben, en dat heb je niet dus zie je geen enkel perspectief. Het punt is dat je op die manier niet enkel je eigenwaarde steeds verder de grond inboort, maar ook alle creativiteit om je eigen doelen te zien en te bereiken. Iedereen op de wereld heeft zijn eigen unieke weg en alles komt op zijn tijd. Studie is één mogelijk facet van het leven, een gezin opbouwen een ander, maar dit is niet de enige manier om aan je weg te bouwen. Wat jou te doen staat is : - maak je los van je verlangen naar maatschappelijke status en ga na wat jouw eigen persoonlijke vaardigheden zijn en welke ambitie (doelen) je daarin hebt. Niet enkel op vlak van "kunnen" en "weten" maar ook bv.: een liefdevol mens zijn, inzicht in jezelf krijgen... - ga van jezelf houden zoals je bent!!!! - geniet van wat je wél hebt bv : gezondheid, goede vrienden etc. - KOM IN ACTIE! Stop met het bedenken van rampenscenario's. Niets in je leven is statisch, dus de keuzes die je nu maakt zijn niet eeuwig. Wil je een zinvolle bezigheid? Zoek een hobby dat je "meeneemt", zoek een job (maak je geen zorgen over de status en het loon: alle ervaringen zijn waardevol plus kan je vaak doorgroeien). Wil je een lief? Zet jezelf op een serieuze datingsite. Vele (jonge) vrienden van mij vonden zo een fijne relatie. Enz... Succes!

Af en toe heb ik ook van die depressie momenten. Dan denk ik aan het gezegde Ieder huisje heeft zn kruisje. Misschien heb jij een lager niveau, je familie heeft echt geen geweldig beter leven ofzo. Misschien staan zij op punt van scheiding, hebben ze in het verleden vreselijke dingen meegemaakt waarvan nirmand iets weet (aanranding/ongeluk/geesten). Je kan het zo gek niet bedenken en dit klinkt misschien dom. Maar iedereen heeft zo zijn problemen. En misschien kunnen je ouders niet zeggen dat je de volgende leider bij Microsoft bent, wat maakt het uit. Iedereen is onzeker. Obama of Bill Gates of je buurman of je ouders of jijzelf of je vriend of... Toegevoegd na 2 minuten: Bv jij hebt ouders. Er zijn ook 23 jarige met een uni en baanen vriend die dat niet hebben om wat te noemen. Maar ik begrijp je helemaal. Heb er zelf ook wel eens last van, iedereen heeft dat. Misschien denkt je familie: was ik jou maar want dan had ik. ..

Tegenwoordig is het heel moeilijk om een zekere toekomst te hebben. Je moet jezelf eraan herinneren dat er ergere situaties zijn in het leven. Gelukkig heb je een goede band met de familie. Er is ook geen reden om je te schamen. Er zijn zat mensen die MBO niet eens hebben afgemaakt. En geloof me, je ouders zullen hoe dan ook trots op je zijn. Je hebt je best gedaan. Niet iedereen kan HBO of Uni doen! Het ligt niet alleen aan je IQ, er zijn veel dingen die verschillen. Sommige mensen kunnen makkelijk Uni doen, maar willen dit niet. Iedereen zijn keus. Je bent nog jong en er is voor iedereen een partner op aarde. Je kunt kiezen uit 7 miljard mensen :p. Banen komen en banen gaan. Het belangrijkste is dat je blijft proberen. En schrijf jezelf in bij zoveel mogelijk vacaturesites! Er zal uiteindelijk wel een baantje vrij zijn voor je. Breid je kennis uit. Ga niet rustig thuis zitten en denken aan de toekomst. Lees boeken. Bekijk blogs op het internet en neem cursussen als het kan. Je CV wordt er alleen maar mooier door als je veel hebt gedaan! Je bent op een leeftijd waar je veel nadenkt over de toekomst. Maar hoe vaak je ook nadenkt je kunt je toekomst niet weten! Denk hieraan en niet vergeten. Het kan altijd erger! Veel succes verder!

OH jeeeeee, nu ben ik ook depressief, ik ben al ver boven de 23, single en heb ook niet gestudeerd....... oh wacht, ook zonder HBO studie heb ik een goede baan gevonden en kan ik behoorlijk goed rondkomen en heb ik ook nog eens een leuk leven. Kortom... maak je geen zorgen over de toekomst. Begin desnoods op de assistent assistent shopmanager functie en klim zo op. Studeren zegt ook niet alles hoor. Ik ken genoeg afgestudeerden die nu een grote moeite hebben om passend werk te vinden. Je ouders zullen trots op je zijn als je je best doet met wat voor werk dan ook. Wees trots en voel je goed over wat je doet. Het komt echt allemaal wel goed. 1300 euro valt ook best nog wel mee hoor!!! Geld maakt niet gelukkig, passie wel, en als je geen passie in werk hebt... dan misschien in een hobby ofzo!

Hoezo kunnen je ouders niet met trots naar je kijken? Je hebt een MBO-studie afgerond en dat kan niet iedereen zeggen. De een kan nou eenmaal wat meer aan dan de ander, so what. Als jij nu een leuke baan vindt op je eigen niveau en je voelt je daar gelukkig bij dan straal je dat ook uit. Is dat niet wat je wil? Je hoeft echt niet een hogere studie te hebben gevolgd om te slagen in het leven, want slagen kun je op alle niveaus, het is maar net wat je van jezelf eist. Accepteer wat je kunt en wees daar blij mee. Als jij eenmaal tevreden met jezelf kunt zijn zul je de toekomst een stuk vrolijker tegemoet zien.

Je kunt leren je minder of geen zorgen te maken over je toekomst door te gaan relativeren. Bijvoorbeeld door je te realiseren, dat ook jij, net zomin als wie dan ook, geen glazen bol bezit waarmee je in je toekomst kunt kijken. Angst voor de toekomst is zo zinloos en zo doodzonde van je energie! Realiseer je ook, dat het alleen maar jouw gedachten zijn, die deze zorgen maken. Niks meer en niks minder dan dat. En jij kunt jouw gedachten veranderen! Er zijn trouwens vele banen, die MBO niveau vragen: misschien ben je de leuke, die helemaal op jouw lijf zijn geschreven, nog niet tegengekomen vanwege die gedachten? Als je er niet voor open staat, dan zie je ze ook niet. Dan kijk je door de koker van onmogelijkheden en niet door de ogen van mogelijkheden. Je bent 23 en hebt nu al het idee gefaald te hebben in het leven? Alleen maar vanwege je opleidingsniveau???? Is er niet veeeeeeeel meer dan alleen maar dat wat een leven betekenisvol maakt? Gaat het alleen om werk, opleiding en geld? Over je toekomstperspectief: stel je voor, je krijgt een vreselijk rijke partner en/of je een waanzinnig goede baan, bijvoorbeeld door met lol opleidingen te volgen, en/of je wint de hoofdprijs in 1 of andere loterij, en/of je familie is trots op je omdat jij JIJ bent, en/of je realiseert jezelf, dat je er mag zijn omdat je bent wie je bent en dat dit okee is, ofofofof.... wat dán??? Dan zit jij je nu zorgen voor niks te maken, zelfs zoveel dat je medicatie krijgt.... Zonde, toch?

Meid, wat een zorgen. Je hebt je MBO-diploma gehaald. Sinds wanneer is daar iets mis mee? Waarom zou je HBO willen halen als dat - zoals je zelf zegt - niet echt bij je past? MBO is geen 'lager' niveau, het is gewoon een goede vakopleiding. Niet iedereen kan of wil hoger onderwijs volgen. Dat is maar goed ook. Een universitaire opleiding bijvoorbeeld, leidt niet op tot een vak. Na afstuderen heb je een hoop kennis, maar weinig vaardigheden. Je moet dan vaak een aanvullende opleiding volgen als je in een bepaald vakgebied wilt gaan werken, en begint dan gewoon onderaan de ladder, zoals iedereen die net klaar is met z'n opleiding. Jij hebt tenminste een vak geleerd, dat kan niet iedereen zeggen. Dat is de eerste stap die je moet maken: heel goed in je oren knopen dat er niets, maar dan ook niets mis is met jouw diploma. Weet voor wie ik respect heb? Voor mensen die goed zijn in hun vak. De gevolgde opleiding vind ik absoluut irrelevant, maar voor vakkundigheid heb ik respect. Er zijn genoeg mensen met een MBO-diploma die heel hoog zijn opgeklommen in een organisatie, omdat ze gewoon goed zijn in wat ze doen, en zich inzetten voor de zaak. De tweede stap is het aanleren van een bepaalde onzekerheidstolerantie. Niets is zeker in dit leven. Voor niemand zijn er zekerheden. Momenteel is bijna iedereen bang voor z'n baan en inkomen. Leer relativeren. Praat over je zorgen met mensen om je heen. Ga naar een praatgroep voor mensen die onzeker zijn, of zoek een goede therapeut. Ga dingen doen die afleiden en energie geven: sporten, hobby's, sociale bezigheden. Stel haalbare doelen voor jezelf en werk daaraan. Wat wil je bereiken? Schrijf dat op, en zoek na welke stappen je moet zetten om daar te komen. Welke stappen kun je dit jaar zetten? Dat zijn je doelen voor dit jaar. Als je niet alles haalt is dat niet erg, maar werk toe naar de plaats waar je wilt uitkomen. Derde stap: waarom ben je zo bezorgd en angstig dat je daar zelfs medicatie voor slikt? Heb je misschien een angststoornis, waardoor je extreem bezorgd bent over alledaagse dingen? Ga naar je huisarts en stel deze vragen. Als je inderdaad een angststoornis hebt, zijn daar veel betere en gezondere behandelingen voor dan kalmeringstabletten. Misschien kan dat je eerste doel zijn: uitvinden waarom je zo bezorgd bent dat je daar zelfs betrekkelijk zware medicatie voor slikt. Want als je zó bezorgd bent dat je dat niet kunt hanteren zonder medicatie, is de kans groot dat er meer aan de hand is.

Mijn kind kan goed leren. Gaat wss een universitaire studie volgen. Fijn en heel leuk. Ik ben trots op haar. Maar daarom? Nee, niet daarom. Ik ben trots op haar omdat ze haar best doet en iets gaat doen waarbij ze gelukkig is. Dat is mijn streven, een gelukkig kind. Dat moet het streven van een ouder zijn, vind je niet? Ik vind het goed van je, dat je ondanks alle eisen die er onzichtbaar zijn, toch je eigen weg wilt gaan. Dat is een teken van karakter. Je bent volwassen en alleen JIJ kan bepalen wat JOU in het leven gelukkig maakt. En volgens mij ben jij iemand die haar eigen weg gaat. En zo moet het ook.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100