Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Wat kan je het beste adviseren aan iemand die heel snel kwaad wordt?

In mijn omgeving is iemand die heel snel kwaad wordt en daarmee grote invloed heeft op z'n gezin. Deze persoon moet niets van hulpverleners hebben, dus de kans is erg klein dat hij daarheen zou gaan. Weet iemand hoe je zo'n gesprek het beste aan kan pakken, of zijn hier ervaringsdeskundigen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Op de eerste plaats dient deze persoon zelf in te zien dat zijn manier van kwaad worden een probleem is. Zolang hij dit niet als een probleem ziet, zal hij er ook niet aan willen werken. Je kunt er ook wel zonder hulpverlening aan werken, tenminste, in veel gevallen wel, maar dan moet je er wel voor open staan. Nu weet ik niet hoe jouw relatie met die persoon is en of je met hem een goed gesprek kunt voeren of dat hij dan ook meteen kwaad wordt. Ik zou, als ik met deze persoon zou praten, begrip tonen voor zijn eigenschap maar dan de gevolgen benoemen die deze eigenschap heeft en vragen of hij deze gevolgen ook ziet. Of zelf ook last heeft van zijn opvliegendheid? Nu weet ik verder ook niet wat hij doet wanneer hij zo kwaad is. En of jij de juiste persoon bent om hier met hem over te praten, hoe de mensen in zijn gezin hier tegenover staan, of er misschien iemand anders meer geschikt is om het hier met hem over te hebben? Hiernaast zou je misschien zelf, of zijn partner, een gesprek aan kunnen gaan met de hulpverlening en dan vragen hoe je hier het beste mee om kunt gaan. Het is wel zaak dat hier iets verandert. We mogen allemaal zo onze eigenschappen hebben en het is ook niet erg om opvliegend te zijn, zolang je er maar geen schade mee berokkent. Ik ken ook wel opvliegende mensen maar die grauwen en snauwen een keer en daarna is het over. Ik weet dat ze zo zijn en laat ze maar gewoon even hun stoom afblazen. Maar verder heeft het geen invloed. Jij schrijft dat de opvliegendheid van deze persoon wel invloed heeft op zijn gezin, dit is een kwalijke zaak want hiermee kun je kinderen schaden in hun ontwikkeling. Alleen om deze reden zou ik al aan mezelf willen werken wanneer ik zo was! Ik hoop dat bij meneer het kwartje ook valt en dat ik (of iemand anders) je misschien via deze vraag een goed advies kan geven. Succes ermee!

Hier is de vraag al eens gesteld in de vorm van: Remedie tegen snel kwaad worden. Misschien kun je die persoon dit eens laten lezen? Daarin is een ervaringsdeskundige aan het woord.

Weet je iemand die snel kwaad wort hoef jij je vraag ook niet te laten lezen, zeker weten dat hij dan weer woest wordt .En of je een gesprek aan moet gaan met zo.n persoon?dat is moeilijk,ik begrijp helemaal dat je hier mee in je maag zit,maar ik denk dat je dit beter is aan kan kaarten met mensen in zijn directe omgeving,vrouw ,kinderen, ouders,heel misschien hebben zij er wel geen last van.hebben ze dat wel? dan is het eigenlijk de taak van hun om hier een oplossing voor te zoeken,meestal als jij je daar druk om maakt krijg je later ook nog eens de schuld. Vraag eens voorzichtig of ze hier mee zitten en geef ze dan advies om er eens met een professional over te praten,het is trouwens wel lief dat je zo in de war zit over die mensen. Ik wens je wijsheid.

Snel kwaad worden heeft verschillende mogelijke oorzaken: 1. Onderdrukte kwaadheid door bv.: - Binnen het gezin geldt/gold de regel "hier uit men geen kwaadheid" (of "kinderen uiten hier geen kwaadheid"). In die gezinnen is er vaak ook geen open communicatie, ook andere emoties werden/worden vaak toegedekt. - De gezinssituatie laat/liet niet toe dat er ook maar één iemand kwaad wordt/werd. Dat zie je soms in gezinnen met een specifiek probleem, bv. ouder is ziek, depri, verslaafd...en dit probleem krijgt alle aandacht. Het kind ervaart zichzelf als "slecht" als het kwaadheid tov deze ouder voelt en onderdrukt deze. 2. Kwaadheid is/was de enige toegelaten emotie binnen het gezin en al de andere gevoelens worden/werden afgeschilderd als zwak. Bv. "Grote jongens huilen niet" 3. Het slachtoffergezin :"de wereld (de buur, de baas, nonkel Emiel...) is het schuld dat wij probleem x hebben, dus wij mogen kwaad zijn op de wereld (de buur, de baas...)". Kinderen nemen die houding later dan vaak over. 4. Kwaadheid is/was de beste manier om te krijgen wat je wil/wou (immaterieel (bv. aandacht) of materieel). En er zijn allicht nog tal van andere redenen... Het grote euvel is dat naar buiten gekatapulteerde kwaadheid vooral lastig is voor de omgeving en niet voor de persoon zelf. Het kan zijn dat de kwaadheid een negatief resultaat heeft (bv. een relatiebreuk) maar dit wordt dan vaak (en meestal onbewust) veeleer beschouwt als de schuld van de ander en een gerechtvaardigde reden om opnieuw kwaad te worden. Dus waarom hulp zoeken? Als kwaadheid naar binnen wordt gekatapulteerd is er meer kans dat de persoon hinder ondervindt (bv. zware schuldgevoelens, verslaving...) en hulp zoekt. Voor het gezin kan een gezinslid met een specifiek probleem (zoals snel kwaad worden) risico geven op een ongezonde hechting. Je ziet dit bv. ook vaak bij mensen met een alcoholprobleem : alles is gefocust rond dat probleem, dit houdt het gezin samen. M.a.w. is het vaak niet enkel de persoon die hulp kan gebruiken, maar het hele gezin. Een systeemtheoretisch therapeut kan onderzoeken welke functie de "kwade persoon" binnen het gezin heeft, waardoor de kwaadheid wellicht onbewust in stand wordt gehouden. Zo leert het gezin niet alleen op een meer adequate manier met de persoon omgaan maar worden er ook alternatieven gezocht die de functie van de kwaadheid kunnen neutraliseren. Ik zou dit dan ook aanraden, zeker als er ook kinderen lijden onder de kwaadheid van die persoon.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100