Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

wat gebeurt er juist als je je schuldig voelt?

Je hebt iets "miszegt" of "misdaan" en hop daar zijn ze... de schuldgevoelens. Zelfs al weet niemand van je 'misdaad" toch kan je er enorm onder gebukt gaan. Ik zie mensen zich soms 20 jaar schuldig voelen over iets wat ze ooit eens gedaan hebben en waar verder niemand nog van wakker ligt.En dan heb ik het zeker niet over iets vreselijk ergs of zo.Schuldgevoelens kunnen iemand tot depressie en zelfs tot zelfmoord brengen... De één heeft er veel last van, de andere nauwelijks.
Schuldgevoel komt door het geweten en het geweten is aangeleerd. Wat in één cultuur "normaal" is, wordt in een andere cultuur beschouwd als "zondig". Er zijn bv. landen waar mannen niet gestraft worden als ze hun vrouw vermoorden, en hierbij gewoon kunnen verklaren dat deze nu eenmaal de eer van de familie geschonden had. Die mannen voelen zich dan ook niet schuldig.Bij komt zo iemand voor de rechtbank.
Maar wat gebeurt er nu van binnen als je je schuldig voelt? Is het een onbewuste angst voor straf? Is het een soort oerinstinct dat zegt dat je iets gedaan hebt tegen de wetten van de "clan", van de maatschappij? Hoe komt die agressie tegen jezelf, die je vaak ziet bij mensen die zich schuldig voelen : ze zijn kwaad op zichzelf, schamen zich, stoppen zich weg, kruipen in een hoekje.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het geweten is een innerlijke stem die bij je ingebouwd is. Het is de stem van de kennis van goed en kwaad. Je kunt ervoor kiezen om naar die innerlijke stem te luisteren of niet, je kunt de knop omzetten. Je bent hiermee geboren, mensen die in God geloven zijn van mening dat de innderlijke Stem in je geplaatst is om je vrije wil op de juiste manier te kunnen gebruiken. Je bent vrij om te kiezen wat je maar wilt in het leven, maar er is een innerlijke Gids die je op de juiste weg stuurt.

Even plastisch; Het geweten (Duits: Gewissen, Grieks: syneidèsis, Latijn: conscientia, dat wil zeggen "bij of met zichzelf weten") vergelijkt een aangeleerde, ingeschapen of ingeboren ethische norm met een praktische situatie. In de opvoeding wordt het geweten ontwikkeld omdat de ervaring leert dat menselijke neigingen erdoor in toom gehouden kunnen worden. Het geweten wordt metaforisch beschreven als de stem van het goede in de menselijke geest. http://nl.wikipedia.org/wiki/Geweten Geweten is dus een groot deel 'nature' (aangeboren: je moeder doden is fout!) Maar ook een groot deel 'nurture' (aangeleerd: je mag geen scheten laten in het openbaar. ) Wat het precies is, is eigenlijk onduidelijk. net als bijvoorbeeld zelfbewustzijn. Het is vooralsnog vooral een filosofisch vraagstuk.

eucje denkt: wat goed of slecht is word grotendeels gestaafd aan algemenen normen, maar religieuze, culturele, sociale en maatschappelijke aspecten kunnen ook invloed hebben. maar binnen die kadertjes is er ook nog iets als een persoonlijke beleving. empathie, rechtvaardigheidsgevoel, integriteit, verantwoordelijkheidsgevoel, en respect zullen ook erg belangrijk zijn. ik denk dat je hier een bepaald inzicht voor moet hebben. zo zal een narcist wel weten wat de normen en waarden zijn, maar heeft een hele andere beleving dan iemand die empatisch is. als men zich schuldig voelt kan je ook verschillende kanten op: wat niet weet wat niet deert, bagatelliseren (nou ja, ik heb er in ieder geval profijt van bv) ontkennen (ik deed het ook niet bewust) of het blijft aan je knagen en dan is feitelijk de enige optie om het uit te spreken met als resultaat 'clear conscious' áls je ook jezelf kan vergeven en kan aanvaarden dat je menselijk bent. ik denk dat het ook van belang is om te kijken waarom je iets hebt gedaan waarvan je spijt hebt. (was het echt overmacht?) of is een keuze geweest die niet zo handig was? zou je in de toekomst weer dezelfde fout maken of zit er ook een leermomentje in? Toegevoegd na 1 minuut: introspectie dus ;-)

Het ligt eraan wat voor normen en waarden je in je opvoeding hebt meegekregen. Als jij als kind hebt geleerd niemand uit te schelden en je doet het later toch kan je hier een schuldgevoel van krijgen omdat je iets doet wat niet mag, iemand die schelden en vloeken gewend is van kind af aan zal hier geen schaamtegevoelens voor hebben, die weet niet beter. Als jij als kind seksueel misbruikt bent door je vader of opa dan ben je opgegroeid met het idee dat het zo hoort, als niemand jou verteld dat het niet mag dan kan het heel goed dat jij deze gewoonten later overneemt onder het motto dat het zo hoort, schuldgevoelens ken je dan niet, je snapt ook niet dat het fout was.... Dus logisch dat die mensen in andere landen vrouwen vermoorden zonder er een schuldgevoel van te hebben, hun is geleerd dat een vrouw geen seks mag voor het huwelijk en niet vreemd mag gaan ook al is ze verkracht, zij heeft een man dan verleid zogezegt. Deze opvoeding zijn ze al jarenlang gewend en is met de paplepel ingegoten, schuldgevoel kennen ze dus niet, zelfs vrouwen vinden het daarom normaal dat ze zo behandeld worden, ze weten niet beter.

Verschilt per persoon per opvoeding, cultuur en je eigen geweten. Iedereen ervaart het net anders dan een ander. Maar de reden waardoor je schuldig voelt speel zekers mee.... en bij wat voor persoon of instantie. Als ik bijvoorbeeld een geldschuld heb bij de overheid, interesseert me dat totaal niet en voel ik me echt niet schuldig... Is het bij een vriend(in) dan voel ik me echt klote!!! Voel je je schuldig tegenover een geliefde dan voelt het nog erger vaak. Wat er daadwerkelijk gebeurt als je je schuldig voelt is dat je gaat piekeren en soms fantaseren hoe je het goed kan maken en je bent vaak je eigen niet meer waardoor je het vaak erger maak!!!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100