Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Is dit typerend voor iemand met een borderline stoornis?

Ik heb een relatie gehad waarin ik enorm werd geclaimd enerzijds, anderzijds enorm werd afgestoten. Alsof ik steeds maar een tandje bij moest zetten om haar bij te kunnen houden. Bij het minste geringste de telefoon erop gooien, weglopen als een klein kind en in grote paniek bij achterdocht. Dan voelde ik de spanning en kon niets goed doen, totdat ik ontplofte en zij weer als een kind wegrende. Verder kwetste me met van alles en gooide tijdens ruzies met net gekregen Valentijn kaarten of sleutels van mijn huis die ik haar als cadeau had gegeven. Ook moest alles op haar manier, zodra ze ergens geen controle over had raakte ze in paniek en vermeed ze die dingen. Denk aan familieaangelegenheden van mijn kant, uitjes samen buiten de deur en tijdens vakanties heel angstig. Verder vroeg ze overal bevestiging om, vroeg ze heel vaak of we wel bij elkaar paste enzo en toen haar moeder ernstig ziek werd stootte ze me helemaal hard af. Is dit allemaal typerend voor een borderliner?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Voor zover ik bekent ben met het verschijnsel : ja, dit zijn allemaal vrij typerende kenmerken voor iemand met borderline. Het claimen versus afstoten (hechtingsproblemen, verlatingsangst), het kwetsen (uitproberen, grenzen opzoeken, relatie testen) de vaste routine (houvast zoeken, controle houden), de bevestiging (onzekerheid, sociale angsten), ze passen ALLEMAAL in het plaatje. Dat wil niet zeggen dat dit genoeg is om een diagnose te stellen, ze kan ook net op het randje (lol) van borderline zitten, want in heel milde mate kennen wel meer vrouwen dit gedrag (waarbij het dan voornamelijk onzekerheid is, maar ook wel een beetje het 'verwende prinsesje'). Maar als het echt problematisch wordt, schadelijk wordt voor de relatie, en vooral ook voor de persoon zelf, heb je inderdaad dikke kans dat het wel eens borderline zou kunnen zijn. En in vrij ernstige mate ook nog.

Het lijkt er op maar dat wil nog niet zeggen dat het om borderline gaat. Het verwoest je relatie dat is zeker een echte borderliner die niet onder behandeling wil is een verschrikking. Je bent nooit ergens zeker van alles kan elke seconde anders zijn.

Dat zou kunnen. Borderline stoornis is een stoornis die gekenmerkt word door een voortdurend patroon van instabiliteit en wel op het gebied van relaties, zelfbeeld, stemming en impuls- en agressiecontrole, beginnend in de vroege volwassenheid. Iemand kan door een borderliner vandaag als 100% goed worden beoordeeld en morgen als waardeloos worden bevonden. Een tussenweg bestaat niet. Mensen met Borderline worden vaak in de steek gelaten omdat hun vrienden niet meer op kunnen tegen de heftige emoties, de zware "claims" en de openlijke of bedekte agressieve uitingen. In de fase van verlating krijgt de borderliner agressieve gevoelens, zich uitend in bekvechten, sarcasme of manipuleren met zelfmoord. Van onderstaande gedragskenmerken moet iemand er op z'n minst 5 hebben om de diagnose borderline te krijgen. Impulsiviteit Stemmingswisselingen/ emotionele instabiliteit Stoornis in contact leggen/ alles zwart wit zien Identiteitsonzekerheid Opzettelijke verwonding (automutulatie) Moeilijk alleen kunnen zijn Psychotische verschijnselen Dissociatie verschijnselen (niet in de realiteit zijn) Maatschappelijke problemen Meer uitleg over deze kenmerken in de bron.

Bronnen:
http://www.angelfire.com/tx3/borderline/

Om de diagnose borderline te krijgen wordt gekeken naar 9 kenmerken; Impulsiviteit; Ze doen eerst en gaan dan denken, zonder over de consquenties na te denken. Stemmingswisselingen/emotionele instabiliteit; Ze zijn op het ene ogenblik heel vrolijk, maar als er iets gebeurt kan het ineens overslaan naar depressiviteit. Zonder aanleiding! Kan zelfs meerdere malen op een dag voorkomen. Het hele gedrag kan binnen een uur geheel veranderd zijn en vervolgens kan zo'n depressiviteit dagen duren en ineens weer omslaan naar vrolijk. Stoornis in contacten/alles zwart-wit zien; Het lijkt alles of niets, er is geen tussenweg. Mensen zijn of goed, of slecht. Of aardig, of helemaal niet. Ook het ophemelen van anderen komt dan voor. Er wordt teveel van de partner verwacht die daar nooit altijd aan kan voldoen. Daardoor wordt de relatie vaak afgebroken omdat de borderliner vindt dat altijd de partner het fout doet. Identiteitsonzeker; Ze zijn vaak onzeker over hun zelfbeeld, carrierekeuze, type vrienden of normen. Moeilijk alleen kunnen zijn; Ze zijn heel bang om in de steek te worden gelaten. Altijd zeker te weten dat diegene dit zal doen en altijd bezig te proberen die ander erop te betrappen. Kan oplopen tot extreme paniek zodra ze alleen zijn en zal dus altijd proberen dit te vermijden. Psychotische verschijnselen; Kan soms kort tot enkele dagen voorkomen. Horen van stemmen, zien van dingen, niet goed kunnen denken en achterdocht. Dissociatie; Niet in de realiteit staan. Bijv, boodschappen doen en ineens denken; "wat doe ik hier, hoe kom ik aan die boodschappen. Ze hebben niet in de gaten wat ze aan het doen zijn, omdat ze niet in de realiteit stonden. Maken op anderen ook vaak een afwezige indruk. Maatschappelijke problemen; Baan, opleiding, relaties e.d.worden vaak op extreme wijze aangepakt. Hoge verwachtingen die vaak op telleurstellingen uitlopen. Het zelfvertrouwen neemt af en de kwetsbaarheid toe. Ze trekken zich steeds meer terug uit de maatschappij en dreigen zelfs in een isolement te raken. Opzettelijke verwondingen; Ze kunnen spanningen afreageren op hun eigen lichaam. Pas als je ex op z'n minst 5 van deze kenmerken heeft, kan aan de diagnose borderliner gedacht worden. Het is dus een serieuse stoornis die anders is als het prinsesjesgedrag van een heel zelfbewust meisje, dat altijd gewend is dat alles om haar draait en boos wordt als iemand daar niet aan voldoet.

Bronnen:
http://www.angelfire.com/tx3/borderline/

Ik zie in je verhaal nergens dat je vriendin bij een arts is geweest en dat zij de diagnose borderline heeft gekregen? Als dat niet zo is mag je als "niet-arts" zijnde die term bij haar ook niet gebruiken. Borderline houdt wel meer in dan onzeker zijn in een relatie, niet naar familie uitjes van je schoonfamilie gaan en achterdochtig zijn en boos worden als het niet naar je zin gaat. Ik mis in je verhaal over haar eigenlijk een stukje wat het meest typerend is voor een borderliner....namelijk zelfverwonding en de wens om dood te gaan. Mensen met borderliner hebben wel woedeaanvallen maar die Zijn vaak op zichzelf gericht, ie straffen zichzelf vaak door zichzelf te verminken, die mensen vinden vaak dat ze het leven hier en de liefde van anderen niet verdienen. Ik krijg dus de indruk dat het hier niet om een borderliner gaat maar om iemand die ooit door een ex-vriend is bedrogen of die ooit vervelende ervaringen heeft gehad met schoonfamilie. Ik kan me ook zo voorstellen dat als jullie zoveel ruzies hebben dat zij zich afvraagt of jullie wel bij elkaar passen, dat is geen bevestiging vragen maar serieus overwegen of die relatie nog wel zin heeft....daar hoef je geen borderline voor te hebben, dat zou ik in haar geval me ook afvragen. Aangezien die relatie al beëindigd is (als ik het goed begrijp) heeft het nu geen zin meer hierover te piekeren wie er nu goed of slecht is of dat zij nu ziek is of gewoon een boeman is....feit is dat (als je ergens toch nog een beetje om haar geeft) je haar zal moeten vragen hoe ze over zichzelf denkt, of zij zich wel goed in haar vel voelt en of ze problemen heeft met zichzelf en als dit zo is of zij er iets voor voelt om eens bij een dokter langs te gaan. Meer kun je niet doen....je moet iemand geen ziekte aanpraten allen omdat het gedrag van die persoon je niet aanstaat. Iedereen heeft een eigen persoonlijkheid, en als haar persoonlijkheid niet aan jouw verwachtingen voldoet is het gewoon "jouw type" niet...en niet iedereen die "jouw type" niet is is dan per definitie psychisch niet orde.

Hallo! Het is goed om jezelf af te vragen waarom je samen met je vriendin zulke heftige dingen moest meemaken. Het is niet makkelijk in een relatie als je partner een stoornis heeft. Maar dat betekent niet dat echte liefde daar niet tegenop kan! Borderline - Het is een moeilijk iets. Ik heb het zelf ook, ik noem het 'iets' omdat ik niet langer een oordeel eraan vast wil plakken. Niemand is gelijk, en iedereen heeft wel problemen, in lichte of sterke mate. Ik herken me echter wel in een paar dingen wat je zei. Ik vraag ook vaak bevestiging aan mensen of ik dingen wel goed doe, of ze mij wel goed genoeg vinden of zelfs of ik hun wel voldoening genoeg geef. Ik kan dat gevoel nog steeds niet zo goed begrijpen en wil er mee aan de slag dat het verdwijnt, of iig niet meer zo claimerig overkomt. Want dat is nooit mijn bedoeling, en dat vind ik vaak ZO ontzettend jammer dat mensen dat vaak zo zien, terwijl het eigenlijk een leegte is die niet te beschrijven is. Maar dit neemt niet weg dat jij een naar gevoel hebt bij je toenmalige vriendin en dat het veel met je heeft gedaan. Je moet er zelf niet aan onderdoor gaan. En daar moet je dus je grenzen in stellen. Misschien is afstand dan ook juist wel het allerbeste. Om elkaar in veiligheid te brengen dat je niet teveel problemen ophoopt en samen gaat piekeren of de relatie wel wat wordt. Het beste is om de goede momenten te pakken, vooral bij een borderliner is dat verstandig. En haar laten weten dat het oké is wanneer ze zich niet zo goed voelt, maar dat ze daar niet te veel in doorslaat (dat is juist het probleem I know) maar dat moet zij dan zien te reguleren en filteren. Dan is het al een stuk makkelijker praten voor jullie beide en dan ontstaan er geen grote conflicten. Het is niet eenvoudig! Het is idd zo als je (ex) vriendin in therapie zou gaan of hulp zou gaan zoeken dat het misschien een stuk makkelijker voor haar zal zijn en voor iedereen! Waar zij aan moet werken is vooral het niet vragen om bevestiging (waaronder ik zelf ook) omdat vaak mensen dat toch niet kunnen geven, of willen. Maar als zij het afreageert op jou dat is idd gemeen en niet leuk. Maar het kan dat ze een nare situatie heeft thuis waar jij niet zo van op de hoogte bent of met haar persoonlijke zelfbeeld. Dan zou ik als ik jou was haar niet zien als iemand die niet goed snik is of whatever, en vooral niet dat het aan jou ligt. Zij moet gewoon aan dingen werken en wie weet gaat straks het zonnetje weer schijnen. :)

misschien wil ze dat juist wel horen dat zij bijzonder en speciaal is. Als jij dat vanuit je hart meent? Misschien raakt ze door haar verlatingsangst wel heel erg in paniek als jij zegt "nu is het echt de laatste keer" Misschien kun je het beter een positieve draai geven door haar positeve aandacht te geven uit jezelf en complimentjes, maar dat moet dan wel uit jezelf komen, niet omdat je het niet je strot uit kunt krijgen bijvoorbeeld... Zelf heb ik dit soort gedrag ook vertoond in het verleden toen ik met iemand samen was die erg overheersend was en erg op zichzelf gericht. Achteraf gezien zag ik dat hij wel liefde gaf, echte liefde, maar ook dat hij erg controle over me wilde houden, en me ook misbruikte op verschillende vlakken. Hij stond altijd klaar om me te "helpen", en ik had veel aan zijn raad, maar waar ik werkelijk zijn hulp kon gebruiken liet hij het afweten. duwen trekken duwen trekken. Een borderliner of niet, daar word je niet vrolijk van. Niemand zit op stoplichtgedoe te wachten. Hoewel de enige echte zekerheid is dat er geen zekerheid bestaat eigenlijk mag je toch wel enigszins gevoel van richting hebben, maar dat werkt van twee kanten. Het een posieteve draai geven is niet makkelijk.. Van kanaal switchen werkt wel. Je gewoon samen of alleen met wat totaal anders en leuks gaan bezighouden bijvoorbeeld... Maar ik zou niet zo snel m,et etiketjes gaan plakken. Dat wordt tegenwoordig veel te snel gedaan vind ik. Eerder vind ik dat iemand met een traumatisch verleden op een andere manier serieus genomen moet worden, maar dan moet iemand dat wel zelf echt willen. Ik ben wel wakker geschud omdat ik ben wakker geschud. Je kunt niet voor alles je zin krijgen en mensen bezitten, dat werkt niet. En noem de rest maar op van wat je schreef. Desalniettemin vind ik wel dat iemand rekenign kan houden met je gevoelens, en dat werkt van twee kanten. Waarom word ze boos?> Er zit heel wat pijn bij haar hoor, en als zij dat zelf niet meer ziet kan iemand haar dat maar beter duidelijk maken en een zetje geven de goeie kant op. Zodat zij ook weer kan groeien en leven...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100